Erzurum, Cumhuriyetin ilk yıllarında imar planı yapılarak modernleşmesi ve kalkınması hedeflenen kentlerimizden birisidir. ‘Lambert Planı’ adıyla anılan ve Erzurum kentinin çekirdek alanını oluşturan 1939 tarihli plan, Erzurum kentinin ilk planlama deneyimidir ve 1939 yılında Fransız plancı J.H.Lambert tarafından yapılmıştır. Görseline bugüne kadar hiçbir çalışmada yer verilmemiş olan plan 1939 ile 1957 yılları arasında Erzurum kent biçiminin gelişimine yön vermiştir. Bu çalışmada Lambert Planı, imar planı tekniğine uygun biçimde gün yüzüne çıkarılarak plan açıklama raporu olan “Erzurum’un Urbanizm Planı 1939’da” sunulan bilgiler ışığında irdelenmiş, plan kararları ve uygulanma düzeyleri incelenmiştir. Kentsel mekânın günümüzdeki hali bu plan kararları bağlamında sorgulanmış, plana uyan ve uymayan gelişmeler ortaya konmuştur. Çalışma kapsamında bir yandan planın Erzurum kent merkezinin günümüz dokusuna etkileri incelenirken diğer yandan yine bu planın 1933 yılı Yapı Yollar Kanunu’nun şehircilikle ilgili tanımladığı usul ve esaslara uygunluk düzeyi tartışılmıştır. İlk olarak plan öncesi döneme dair bilgiler verilerek Lambert’in kararlarına etki eden unsurlar ortaya konmuştur. Sonrasında Lambert Planı, kentsel alan kullanımları çerçevesinde (ulaşım, ticaret, konut, yeşil alanlar, koruma alanları, yeni bölgeler ve sanayi bölgeleri) hem 1933 Yapı Yollar Kanunu hem de günümüz yapılaşmaları açısından irdelenmiştir. Bütün bu hususlar ışığında Lambert Planı’nın Erzurum kenti mekânsal planlama tarihi açısından önemi ortaya konmuştur.
1 January 2018 in International Review for Spatial Planning and Sustainable Development
The main objective of this paper is to explore the cluster dynamics and external linkages of the Istanbul film industry through a questionnaire-based study with film producers. The paper aims to determine whether the success in the global market is created through the cluster dynamics of the local film industry. The status of Istanbul's integration into the global market can be shown by the activities of the film industry. Clustering and local-global interactions are the main points of analysis as they are the major factors indicating integration of film clusters into global film markets. The findings show that the Istanbul film industry cluster tends towards disintegration spatially and has weak external linkages. For sustainable development and resilience against potential future crises, local-global interactions and external linkages should be integrated into the existing cluster dynamics. Consequently, this study asserts that despite the position of Istanbul on the periphery of the global economic system, through the film sector as a creative industry, its position and degree of global integration can be increased.
30 September 2018 in Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
This study aims to evaluate existing urbanization practices of Erzurum in terms of the conceptof resilience. In this context, consistency of existing urbanization dynamics and ecological system is questionedthrough resilience perspective in order to determine the future economic, social and ecological risks for Erzurum.Thus, to cover all these three areas, indicators such as the changes in employment rate, income and main economicactivities; changing population, education and migration status, dependency ratios and welfare; changing land usecharacteristics in historical process are used. The findings show that urbanization policy and practices, economicsituation and social structure in Erzurum are not resilient against the changes in the system and sometimes theyare the reasons of ecologic, economic and social vulnerabilities. A new planning approach should immediately bedeveloped with the resilience perspective. Otherwise, the city will be faced with immense risks in the near future,especially in terms of livability.
The choices made by governments in different historical periods in pursuit of economic and social development directly impact urbanization processes. This study adopts a theoretical framework involving a layered approach in order to understand the urbanization processes in Türkiye. Particular focus is on Erzurum, as a settlement that evolved from a mid-sized Anatolian town into a metropolis, as well as the environmental effects of urban development, especially on the sustainability of agricultural land, in the light of theoretical debates. The development plans of the city of Erzurum are analysed to understand the path of evolution from the urbanization of the nation-state to the urbanization of capital, which is a topic of particular interest in urban literature, revealing that this capital held decision-making processes in the planning field in its grip, whether at a central or local level.
Erzurum, Cumhuriyet dönemine geçişle birlikte imar planı yapılarak modern bir yapıya kavuşturulmak istenen kentlerimizdendir. 1939 yılında Fransız plancı J.H.Lambert tarafından yapılmış olan plan, bugüne kadar detaylarıyla incelenmemiş ve mekânsal kurgusu yeterince anlaşılmamış bir plandır. Bu çalışmada Lambert planının kentin günümüz dokusu üzerindeki etki düzeyi sorgulanmıştır. Plan görseli ve açıklama raporu irdelenerek planının kararları çözümlenmiş, ardından kentin bugünkü mekânsal yapısı ile eşleştirilmiş, plana uygun ve uygun olmayan gelişmeler belirlenmiştir. Analizler için veri toplama ve değerlendirme amacıyla belge inceleme (plan ve açıklama raporu), içerik inceleme ve gözlem (arazi kullanımı ve mevcut durum analizi) gibi alt yöntemler kullanılmıştır. Cumhuriyet döneminin tasarım ve planlama ilkeleri ile yüzyıllık dönemde gerçekleşen kentleşme süreçleri arasındaki ilişki ortaya konmuştur. Bulgular Erzurum’un kent merkezini şekillendiren temel unsurların bu plandan miras kaldığını göstermiştir. Bunlar, Cumhuriyet Caddesi, istasyon alanı, istasyon mahallesi, Gürcükapı, Mahallebaşı ve Gölbaşı ticari merkezleri, Taş Mağazalar Caddesi, kale surlarının yola dönüşümü, ring sistemi, aks yolları, çevre transit yolları ve idari bölgedir. Cumhuriyet ideolojisinin mekân kurgusu plan yoluyla oluşturulmaya çalışılmıştır. Ancak planın uygulanamayan yönleri (merkezi park, kenti çevreleyen yeşil sistem, mahalle bahçeleri ve kültür merkezleri, sanatkâr atölyeleri, sanayi alanı, çocuk oyun alanları ve spor alanları ile farklı nitelikteki konut bölgeleri) Erzurum için arzu edilen çevrenin ve modernleşmenin yaratılamadığını göstermektedir.