This study was carried out to evaluate the socio-economic structure and organic farming activities of grape producers in Besni. A face-to-face survey was conducted with producers producing organic grapes. Data were obtained by interviewing a total of 50 producers. The number of organic products grown between 2005 and 2018 increased from 205 to 213 in Turkey. The number of producers engaged in cultivation in this area has increased more than 5 times compared to 2005. It reached nearly 80.000 in 2018. The area of organic vegetable production increased from 203.811 to 626.884 hectares in Turkey. While the production area increased 2.5 times, the production amount increased almost 4 times. Today, a variety of products in organic vegetable production, planting area, the number of farmers has increased in Turkey. The findings were obtained education level of the producers, the number of individuals in the family, record keeping, annual total income, newspaper reading, grape yield, grape cultivation area, property and rental land, credit usage, weed control, organic farming knowledge level, organic farming by using variables such as thoughts and grape variety. There are serious differences between conventional agriculture and organic farming. The family structure is effective in production activities. It has been determined that the thoughts of organic farming have changed depending on the age and experience of the producers. Organic grape producers have turned to organic farming due to their desire to sell their products at higher prices with state supports. Also, it has been suggested that organic farming is important in terms of the sustainability of living life all over the world. Increasing producer income and environmental awareness are among the main reasons for the transition to organic farming.

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Hatay ilinde tarımsal faaliyetlerde bulunan işletmelerin sosyo-ekonomik özelliklerinin belirlenmesi, tarım ve enerji ilişkisi incelenerek üreticilerin biyokütle ve atıkların değerlendirilmesine yönelik düşüncelerini ortaya koymaktır. Yöntem ve Bulgular: Araştırmanın ana materyalini Doğu Akdeniz Bölgesi’nde yer alan Hatay iline bağlı, gayeli olarak belirlenen ilçelerden elde edilen veriler oluşturmaktadır. Enerji üretiminde kullanılabilecek tarımsal ürünleri yetiştiren işletmelerden toplanan birincil veriler (anket ve araştırıcı gözlemleri) ve konu ile ilgili ikincil veriler kullanılmıştır. Araştırmada Hatay ilinde 120 üretici ile yüz-yüze anket çalışması yürütülmüştür. Elde edilen verilerin normal dağılım gösterip göstermediği Kolmogorov-Smirnov testi ile analiz edilmiş olup, veriler Kruskal-Wallis testi ve Mann-Whitney U testi kullanılarak yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara yönelik üreticiler arasında önemli farklılıklar olduğu görülmüştür. Bu kapsamda işletmelere ait atık durumu, üreticilerin biyokütle üretimine yönelik düşüncelerinin tarım ile ilişkisi incelenmiştir.Genel Yorum: Birden fazla enerji kaynağı kullanan üreticiler üzerinde, farklı bölgede tarımsal üretimde bulunması ve bölge koşulları enerji kaynağı seçimini etkilemektedir. Ayrıca enerji girdisinin yanı sıra tarımsal faaliyetlerin yürütülmesinde kullanılan işgücünün de sıkıntılı olduğu, bu sebeple atık toplamanın zor ve maliyetli olduğu da tespit edilmiştir. İşbirliği ve örgütlenmenin yetersiz oluşu, girdi maliyetlerinin yüksekliği, pazar ve pazarlama sorunu, atık toplama merkezi ve kullanım alanının olmaması, ekonomik getirisinin olmadığı düşüncesi, bilgi ve atık toplama önündeki diğer engeller arasındadır.Çalışmanın Önemi ve Etkisi: Üreticilerin çoğu yenilenebilir enerjinin tarımda kullanımını desteklemektedir. Ancak, tarımsal ürünlerin beslenme amacıyla kullanılması gerektiğini düşünen üreticilerin sayısı da azımsanmayacak düzeydedir.

The aim of this study was to investigate the use of renewable energy in agriculture and environmental sustainability. Data was obtained with a face to face survey from 120 farmers whom selected randomly from the districts of Hatay province. The Kolmogorov-Smirnov test was used to analyze whether the numerical variables fit the normal distribution or not. Kruskal-Wallis test was used for nonparametric data. The variables found to be significant in the Kruskal- Wallis test were interpreted by using the Mann-Whitney U test. It is found out that age, education level, farm size, total energy cost and income of farmers had a significant relation between groups. Also, differences were identified between farmers' opinions about the use of renewable energy sources and their agricultural practices. Energy is one of the most expensive inputs in agricultural production (especially in irrigation) in the region. The annual total energy amount of the farmers was ₺48.991,60. The total cost of energy affects farmers' information resources. Big farms have a high level of technology use. As a result, the importance of agriculture, energy, environmental protection and sustainability has been evaluated and related recommendations were developed for the region.

Bu çalışma yemek kültürü bakımından kırmızı et tüketiminin yoğun olduğu Güneydoğu Anadolu Bölgesi’ndeki Mardin ili, Artuklu ilçesinde, kentsel alanlarda yaşayan tüketicilerin kırmızı et tüketimi ve tüketim miktarlarına etki eden faktörlerin tespit edilmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada, ana kitle oranlarına dayalı basit tesadüfi olasılık örnekleme yöntemi kullanılmış olup toplam 421 tüketiciyle anket yapılmıştır. Tüketicilerin kırmızı et tüketimi ile bazı sosyo-demografik özellikleri arasındaki ilişkinin tespit edilebilmesi için Ki-Kare testi kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlarda araştırma bölgesindeki hane halklarının aylık ortalama kırmızı et tüketimi 4.69±2.73 kg olarak, yıllık kişi başı kırmızı et tüketimi 12.9±7.47 kg olarak tespit edilmiştir. Hane halkının kırmızı et tüketimi ile gelir, ailedeki birey sayısı ve kuyruk yağı tüketimi arasında anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Tüketicilerin %92.2’si Türkiye’de kırmızı et fiyatlarının yüksek olduğunu düşünmektedir. Sonuç olarak et fiyatlarının yükselmesine neden olan başta yem piyasalarındaki istikrarsızlıklar olmak üzere hayvancılık sektöründeki sorunlara bütüncül bir yaklaşımla çözüm aranması gerektiği belirtilmiştir.

Amaç: Bu çalışma, NaCl ile muamele edilen mısır tohumlarının tuzlu topraklarda fide gelişimini belirlenmek amacıyla yapılmıştır. Yöntem ve Bulgular: Çalışmada NaCl’nin farklı dozları (0 g l-1, 5 g l-1 ve 10 g l-1 NaCl) ile farklı sürelerde (0, 12 ve 24 saat sürelerle) muamele edilen farklı iki mısır çeşidinin (Pasha ve P-31A34) farklı düzeylerde tuz içeren (kontrol, 6 dS m-1 ve 12 dS m-1) topraklarda fide gelişimi ile ilgili özellikler incelenmiştir. Çalışma sonucunda çeşitlerin toprak tuzluluğuna tepkisinin farklı olduğu, toprak tuzluluğundaki artışa bağlı olarak bitki boyu sap yaşağırlığı, sap kuru ağırlığı, kök yaş ağırlı, kök kuru ağırlığı, kök/sap oranı ve tuz tolerans indeksi olumsuz etkilenmiş, tohumların ekim öncesinde 5 g l-1 NaCl ile muamele edilmesinin incelenen özellikler üzerinde olumlu etki yaptığı belirlenmiştir. Genel Yorum: Çalışma sonucunda incelenen özellikler yönünden çeşitler arasında farklılıklar olduğu, toprak tuzluluğundaki artışa bağlı olarak fide özelliklerinin olumsuz etkilendiği, tohumun 5 g l-1NaCl ile muamele edilmesinin fide gelişimi üzerine olumlu etki yaptığı belirlenmiş olup tuzluluk problemi olan topraklarda çeşit seçiminin önemli olduğu belirlenmiştir. Çalışmanın Önemi ve Etkisi: Elde edilen sonuçlar toprak tuzluğundaki artıştan bitki gelişiminin olumsuz etkilendiğini, çeşitlerin toprak tuzluluğuna toleranslarının farklılık gösterdiğini, özellikle tuz problemi olan topraklarda çeşit seçimine dikkat edilmesi gerektiğini ortaya koymuştur.

Bu çalışmada Hatay ilinde yaban hayvanlarının tarımsal faaliyet üzerindeki ekonomik etkilerini belirlemek amaçlanmıştır. Hatay Bölgesi, fauna ve flora bakımından zengin bir coğrafyaya sahiptir. Bu durum bölgenin sosyal, ekonomik ve tarımsal yapısı üzerinde etkili olmaktadır. Yaban hayatının tarımsal faaliyetler üzerinde olumlu etkisi yanında olumsuz etkileri de bulunmaktadır. Bu kapsamda yabani hayvan zararlarının yoğun olarak görüldüğü köylerden Kartopu örnekleme yöntemi ile belirlenen 31 üretici ile yüz-yüze görüşmeler yapılmıştır. Elde edilen veriler değerlendirilerek analiz edilmiştir. Verilerin analizi sonucunda en çok zararı veren yaban hayvanlarının kemirgenler, kuşlar ve yaban domuzları olduğu belirlenmiştir. Yaban hayvanlarının ürünlere verdikleri maddi zarar yılda ortalama 4.000 TL’dir. Üreticilerin mücadele için harcadıkları miktar ise ortalama 855 TL’dir. Üreticiler yaban hayvanlarıyla mücadele için en fazla kimyasal zehir ve ateşli silahlar kullanmaktadır. Kullanılan bu yöntemler doğal dengeyi bozmaktadır. Bu nedenle devletin ilgili kurumları aracılığı ile yaban hayvanlarıyla doğal mücadele yöntemlerini üreticilere öğreten eğitimler düzenlenmeli, yaban hayvanlarının doğal yaşam alanlarının sınırları daraltılmamalı ve insan-hayvan çatışmasını en az düzeye indirecek çalışmalar yapılmalıdır.