The aim of this study is to address the issues identified in previous reviews and meta-analyses regarding the progress of patient experience literature and to highlight the most important concepts specifically related to digital health technologies. To do so, we have carried out a comprehensive analysis of the literature on patient experience in the category of health science services databases over the past decade and identified the tools related to digital health technologies within these studies. This is a bibliometric study based on data obtained from the Web of Science and Scopus between the years 2014 to and 2024 by using 11 search terms. In this review, a total of 21,392 publications from patient experience literature over the last decade were analyzed. Keywords were grouped by showing their co-occurrence using bibliometric and scientific mapping analyzing methods. The development of digitalization and digital tools has contributed to the advancement of theory in the field of digital health, eHealth, electronic health records, health information technology, the internet, mhealth, mobile applications, mobile health, patient portals, smartphones, social media, telemonitoring, web, artificial intelligence, machine learning, virtual reality, telehealth, telemedicine, telerehabilitation, and virtual care. These developments have provided sustainable digital health benefits in the development of patient experience theories. The findings of this study emphasize that digital health tools cover a wide area of research, and the application of information and communication technologies goes beyond the field of medicine and covers the broad field of healthcare.

İçinde bulunduğumuz bilişim çağında, internetin yaşamın neredeyse her alanına etki etmesi ile birlikte duygu, düşünce ve davranışlarda da gerçek yaşamdan sanal yaşama doğru bir yönelim söz konusudur. Çocukların hem fiziksel hem de psikolojik gelişimi üzerinde son derece etkili olan oyunlar da sanal yaşama doğru yapılan bu hızlı geçişten en çok etkilenen alan olarak karşımıza çıkmaktadır. Sanal dünyaya doğan ve dijital yerliler olarak adlandırılan yeni neslin oyun anlayışı da dijital ekranlardan ibaret hale gelmiştir. Çocukların sosyal iletişimi, öğrenme becerileri, fiziksel ve psikolojik gelişimi üzerinde olumlu ya da olumsuz etkileri olan dijital oyunlar ile ilgili pek çok araştırma yapılmaktadır. Bu çalışmada ise, dijital oyunların içerisine gizli ya da açık olarak yerleştirilen; dil, ırk, toplumsal cinsiyet, cinsellik ve şiddet öğeleri bütün olarak irdelenmiş ve bu öğelerin çocukların bilişsel düzeylerine etki edebilmek amacıyla ne ölçüde ve nasıl kullanıldığını ölçmek amaçlanmıştır.

Phubbing, defined as the disruption of social relationships and interactions due to excessive cell phone use, is becoming an increasing concern in modern society. Since one of the primary motivations for cell phone use is internet access, it is crucial to assess the time that individuals spend online to measure the prevalence of phubbing as a social behaviour disorder. This study aimed to better understand and evaluate the phubbing phenomenon by predicting future trends in internet usage using machine learning techniques. Four machine learning models—an artificial neural network (ANN), support vector regression (SVR), random forest (RF) regression, and time series—were employed to predict the average internet usage. Data from 2014 to 2024 were obtained from the World Bank, and cross-validation was used to enhance the reliability and accuracy of the models. All four models were successful in predicting internet usage, with the ANN showing the highest accuracy, followed by SVR, RF, and the time series. According to the data, the average daily time spent online increased from 277 min in 2014 to 417 min in 2024. Projections based on these machine learning models estimate that this figure will rise to 507 min by 2030 and 603 min by 2035. These findings provide valuable insights into the potential risks of increased phubbing behaviours on social interactions and offer a foundation for the exploration of the long-term health implications of excessive internet use. Future research could further examine the effects of phubbing on mental health and develop strategies to mitigate this social behaviour disorder.

The subject of this study is the role of drone journalism as a new field within journalism. Drone journalism has emerged due to the rapid development of new communication technologies, making it crucial to define the role of drone technology in journalism. This study aims to investigate journalists' perspectives on drone technology and its effects on their professional lives. The research examines how journalists use drone technology, its contributions to their journalistic processes, and the challenges they face in detail. A qualitative paradigm was adopted for this study, and data were collected through semi-structured interviews within a phenomenological design. The data obtained were analyzed using thematic analysis with MAXQDA qualitative data analysis software. Due to resource and time constraints, the study was limited to 11 journalists working in Türkiye. The findings indicate that the use of drones in journalism is perceived positively for facilitating access, providing bird's-eye view imagery, enhancing aesthetic visuals, reducing physical and material risks in the news-gathering process, increasing the attractiveness of news, promoting objective journalism, and creating new employment opportunities. However, the findings also reveal concerns regarding the violation of personal data protection, privacy, and the boundaries between public and private domains. As a result of these findings, it can be concluded that there are debates about the meaning and use of drone journalism in the industry and that theoretical, practical and legal advances are needed. This study has limitations in terms of research methodology, sampling technique and size. Future research could be improved with new studies that are larger in scale and focus specifically on female drone journalists.

Haber fotoğraflarının toplumsal alanda istenilen etkiyi yaratmada ve manipülasyonda kullanılabilecek güçlü bir propaganda malzemesi olduğunun keşfinden sonra, sağlık haberlerinde kullanılan fotoğrafların da içeriği değişmeye başlamıştır. Bu çalışmada, korku öğelerinin haber fotoğraflarına nasıl yerleştirildiği ve bunların toplumların davranışlarını etkilemede ne ölçüde kullanıldığı araştırılmıştır. Öncelikle tüm görseller kullanılan korku öğesinin düzeyine göre üç grupta ele alınmıştır. Fotoğraflar, “korku”, “algılanan tehdit” ve “algılanan etkinlik” olmak üzere birbirinden bağımsız değişken saptaması üzerinden seçilmiştir. Yapılan sınıflamaya göre seçilen fotoğraflar, araştırmanın ikinci aşamasını oluşturan nitel araştırma yöntemlerinden biri olan Göstergebilimsel olarak analiz edilmiştir. Roland Barthes’in düzanlam ve yananlam kavramları temel alınarak, fotoğraflar mit, kod, metafor ve metonim bakımından da analiz edilmiştir. Yapılan incelemede, korku yaklaşımının sıklıkla kullanıldığı görülmüştür.

Bu makale, dijital çağda veri gazeteciliğinin, haber üretimi ve sunumu süreçlerini nasıl dönüştürdüğünü; ancak aynı zamanda bilgi manipülasyonuna da açık bir alan yarattığını vurgulamaktadır. Veri okuryazarlığı düşük olan gazeteciler, verilerin doğru analiz edilmesi ve etkili şekilde sunulması konusunda yetersiz kalmakta, bu da haberlerin doğruluğunu ve güvenilirliğini tehlikeye atmaktadır. Bu eksiklik, medya içeriğinde manipülasyon riskini artırarak, toplumu yanıltıcı bilgilerle yanlış yönlendirebilmektedir. Dolayısıyla, araştırmada, gazetecilerin veri okuryazarlık düzeyleri ve bu düzeyin veri manipülasyonu üzerindeki etkisi iki aşamalı bir yöntemle incelenmiştir: Gazetecilerin veri okuryazarlık düzeyleri ölçülmüş ve yarı yapılandırılmış mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Sonuçlar, veri okuryazarlığı düzeyi düşük olan gazetecilerin manipülasyon tekniklerini fark etmede yetersiz olduklarını, dolayısıyla okuyuculara yanıltıcı bilgiler sunma riskinin arttığını göstermiştir. Bulgular, gazetecilerin %70’inin veri okuryazarlığı eğitimi almadığını ve %100’ünün veri yoluyla manipülasyonun mümkün olduğunu kabul ettiğini ortaya koymaktadır. Bu çalışma, veri okuryazarlığı yetersiz olan gazetecilerin, verilerin doğru analiz edilmesi ve etkili bir şekilde sunulmasında yaşadıkları zorlukların, haberlerin doğruluğunu ve güvenilirliğini tehlikeye attığını ortaya koymaktadır.