The aim of this study is to examine the physical literacy of high school students. Since the high school age group is between 14-18, it is designed for adolescents. Physical literacy emerges as a concept that does not date back very much. When the literature is examined, it is seen that the number of studies related to this concept is low in Turkish context. A total of 260 high school students residing in the province of Ankara participated voluntarily for this purpose. Regarding the gender distribution of the participants, 163 were female and 97 were male. Demographic information and Perceived Physical Literacy Scale for Adolescents were conducted via Google form. The scale developed by Sum et al. (2018) was adapted into Turkish by Yılmaz and Kabak (2021) has also been used for data collection. Data were collected from the accessible group by simple random sampling method. Descriptive statistics were used in the analysis of the findings. Since the groups showed normal distribution, one-way ANOVA and independent groups t-test were used in the analyses. As a result, no difference was found in the gender variable. At the grade level, significant differences were found between 9th and 11thgrades, and between 9th and 11thgradesagainst 9th.According to the status of doing sports, a significant difference was found in favor of those who do sports. According to the statistics made among those who do sports regularly every week, it was found that as the number of days of exercise increased, physical literacy also increased. The findings are discussed in the light of the relevant literature.

Background: This study examines child abuse in sports environments through Ecological Systems Theory, revealing the multifaceted nature of abuse and the impact of environmental factors at various levels. Methods: With a study design using the phenomenology approach, a qualitative research method, data were collected through semi-structured, in-depth interviews with 11 Turkish participants, including 5 athletes, 4 coaches, and 2 academics with coaching experience in Sports Sciences. Thematic analysis was used to evaluate the data, categorizing findings into four levels: microsystem, mesosystem, exosystem, and macrosystem. Results: Findings show that at the microsystem level, children are exposed to physical, emotional, and sexual abuse, as well as neglect, largely through interactions with coaches and teammates. Physical abuse includes non-contact forms, like dehydration and forced training, and contact abuse, such as violence from coaches and peers. Emotional abuse manifests through psychological pressures and verbal attacks, creating a toxic environment. At the mesosystem level, excessive parental trust in coaches reduces oversight, leaving children vulnerable. In the exosystem, inadequate supervision of coaches and a lack of response to abuse cases by sports clubs worsen the issue. At the macrosystem level, cultural norms and societal attitudes normalize abuse, especially affecting female athletes. Conclusions: The study highlights the need for comprehensive interventions, including family awareness, stricter coach oversight, and robust policies within sports organizations to protect children. By emphasizing the interaction of individual, familial, and societal factors, this research underscores the importance of collective efforts to ensure safer sports environments.

This study aims to examine the experiences of students from a physical education and sports teaching department during their sportive interactions with individuals with special needs. Thirty participants from a physical education and sports teaching program in Turkey planned and implemented physical activity sessions in small groups at four special education institutions. Data were collected through semi-structured interviews and reflective journals, then analyzed thematically. Three core themes emerged: (1) Developing Social Awareness and Empathy, highlighting PSTs’ critical reflections on special needs and inclusion; (2) Personal Development, encompassing growth in patience, empathy, and self-confidence; and (3) Professional Development, focusing on enhanced pedagogical skills, classroom management, and adaptive instruction. Findings suggest that structured service-learning experiences fostered critical reflection and challenged previously held assumptions about individuals with special needs.

Öz: Şiddet, geçmişten günümüze toplumda bir sorun olarak var olmaktadır. Bu araştırma, buz hokeyinde ortaya çıkan şiddet eğilimlerinin sebeplerini ve bu eğilimlere etki eden cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi, spor yapılan il, spor deneyim süresi, milli sporcu olma durumu ve oynadığı mevki gibi değişkenlerin etkilerini incelemektedir. Araştırmanın amacı, Türkiye'deki elit buz hokeyi sporcularının şiddet eğilimi düzeylerini belirlemek ve bu eğilimleri nasıl algıladıklarını ortaya koymaktır. Araştırmaya Türkiye’de 2023-2024 buz hokeyi süper liginde oynayan 112 kadın ve 138 erkek olmak üzere toplam 250 buz hokeyi sporcusu katılmıştır. Araştırmada Türkiye’deki elit buz hokeyi sporcularının şiddet eğiliminin incelenmesi ve değerlendirilmesine yönelik olarak, araştırmanın çalışma grubunda yer alan katılımcılara fiziksel şiddet, sözel şiddet ve duygusal şiddet sorularıyla 3 alt boyut ve 17 maddeden oluşan “Takım Sporlarında Şiddet Eğilimi Ölçeği” uygulanmıştır. Araştırmanın bulguları, Türkiye'deki elit buz hokeyi sporcularının şiddet eğilimleriyle ilgili çeşitli demografik değişkenlerin etkilerini ortaya koymuştur. Erkek sporcuların şiddet eğilim oranları kadınlara göre daha yüksek çıkmasına rağmen, istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Yaş grupları arasında şiddet eğiliminde anlamlı bir fark bulunmamıştır. Üniversite mezunlarının lise mezunlarına göre daha yüksek şiddet eğilimine sahip oldukları bulunmuştur. Milli sporcu olanların fiziksel şiddet eğilimlerinin, olmayanlara göre daha düşük olduğu tespit edilmiştir. Buz hokeyine başlama yaşı değişkenine göre 6-10 ve 11-15 yıl spor yapanların şiddet eğilimlerinin 16-20 yıl spor yapanlara göre daha yüksek olduğu bulunmuştur. Oynadığı mevki değişkenine göre şiddet eğiliminde anlamlı bir fark bulunmamıştır. Erzurum'da spora başlayan sporcuların Ankara'da başlayanlara göre daha yüksek şiddet eğiliminde oldukları tespit edilmiştir. Çalışma, Türkiye'deki elit buz hokeyi sporcularının şiddet eğilimlerini etkileyen faktörleri ve bu eğilimlerin sporcular tarafından nasıl algılandığını ortaya koymaktadır. Çalışmanın sonuçları, buz hokeyinde şiddet eğilimlerinin önlenmesi ve yönetilmesi için önemli bilgiler sağlamaktadır.

Bu araştırmanın amacı beden eğitimi öğretmenlerinin yapay zeka kaygısı ve öz-yeterlik düzeylerinin incelenmesidir. Betimsel tarama modeline uygun olarak düzenlenecek bu çalışmanın örneklemini; 2025-2026 eğitim öğretim yılında, Diyarbakır ilindeki Milli Eğitim Bakanlığına bağlı eğitim kurumlarında görev yapan 51’i kadın, 199’u erkek olmak üzere toplam 250 beden eğitimi öğretmenleri oluşturmaktadır. Çalışmaya ilişkin veriler; Wang ve Wang (2019) tarafından geliştirilen ve Akkaya vd. (2021) tarafından uyarlanan 16 soruluk Yapay Zeka Kaygısı Ölçeği ve Tschannen-Moran ve Woolfolk Hoy (2001) tarafından geliştirilen ve Çapa, Çakıroğlu ve Sarıkaya (2005) tarafından Türkçeye uyarlaması yapılan 24 soruluk Öğretmen Öz-Yeterlik Ölçeği ile araştırmacı tarafından hazırlanan demografik bilgi formu ile elde edilmiştir. Elde edilen veriler normal dağılım göstermesinden kaynaklı parametrik testler uygulanmıştır. Yapılan incelemeler sonucunda beden eğitimi öğretmenlerinin yaş değişkeni açısından Yapay Zeka Kaygısı Ölçeği Genel ve İş Değiştirme alt boyutu 22-40 yaş aralığındaki öğretmenlerinin ortalama puanları, 49 ve üstü yaş beden eğitimi öğretmenlerinden daha yüksektir. Yine yaş değişkenine göre Öğretmen Öz-Yeterlik Ölçeğinin Öğrenci Katılımı Sağlama alt boyutunda 22-40 yaşındaki beden eğitimi öğretmenlerinin ortalama puanları 49 ve üstü yaşındaki beden eğitimi öğretmenlerinden daha yüksektir. Öğretmenlik yılı değişkenine göre 1-12 yıldır görev yapan öğretmenlerin yapay zeka kaygısı düzeylerinin 13-22 yıldır görev yapan ve 23 ve üstü yıldır görev yapan beden eğitimi öğretmenlerinden daha yüksek olduğu gözlemlenmiştir. Sonuç olarak beden eğitimi öğretmenlerinde yapılan incelemelere göre, genç ve daha az deneyimli öğretmenlerin yapay zeka kaygı düzeylerinin daha yüksek olduğu ancak öğretmen öz-yeterlik düzeylerinde bir farklılaşmanın bulunmadığı belirlenmiştir.