Araştırmanın amacı, pandemi sürecinde bireylerin rekreasyon farkındalık düzeyleri ile yaşam kalitesi arasındaki ilişkinin incelenmesi ve çeşitli demografik değişkenler açısından karşılaştırılmasıdır. Araştırma evrenini, Yalova Üniversitesi’nde bulunan öğrenciler oluşturmaktadır. Örneklem grubunu ise öğrenciler arasından olasılıklı tekniklerden tesadüfi örneklem yöntemi ile seçilmiş 237 kadın ve 368 erkek olmak üzere toplamda 605 gönüllü birey oluşturmaktadır. Katılımcılara demografik bilgi formu, Ekinci ve Dilek (2019) tarafından geliştirilen “Rekreasyon Farkındalık Ölçeği” (RFÖ) ve Türkçe uyarlaması Eser vd. (2010) tarafından yapılan Yaşam Kalitesi Ölçeği Kısa Formu (YKÖ-KF) uygulanmıştır. İstatistiksel analizde SPSS 21.0 paket programı kullanılmıştır. Verilerin normallik dağılımını tespit etmek amacı ile çarpıklık ve basıklık değerleri incelenmiştir. Normal dağılım gösteren verilerin istatistik analiz yöntemlerinde yüzde, frekans, aritmetik ortalama, parametrik test tekniklerinden ise Bağımsız Gruplar T Testi, MANOVA, ANOVA ve Pearson Korelasyon Testi gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgular sonucunda, YKÖ-KF’nin RFÖ alt boyutlarından Haz Eğlence ve Sosyal Başarı ile arasında pozitif yönde düşük düzeyde bir ilişkisi olduğu görülürken Kendini Geliştirme alt boyutu ile arasında pozitif yönde orta düzeyde bir ilişkiye sahip olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, rekreasyon farkındalık düzeyi yaşam kalitesini anlamlı derecede etkilemektedir. Bireylerin rekreasyon farkındalık düzeyi arttıkça yaşam kalitelerinin de arttığı belirlenmiştir.

Background: This study examines child abuse in sports environments through Ecological Systems Theory, revealing the multifaceted nature of abuse and the impact of environmental factors at various levels. Methods: With a study design using the phenomenology approach, a qualitative research method, data were collected through semi-structured, in-depth interviews with 11 Turkish participants, including 5 athletes, 4 coaches, and 2 academics with coaching experience in Sports Sciences. Thematic analysis was used to evaluate the data, categorizing findings into four levels: microsystem, mesosystem, exosystem, and macrosystem. Results: Findings show that at the microsystem level, children are exposed to physical, emotional, and sexual abuse, as well as neglect, largely through interactions with coaches and teammates. Physical abuse includes non-contact forms, like dehydration and forced training, and contact abuse, such as violence from coaches and peers. Emotional abuse manifests through psychological pressures and verbal attacks, creating a toxic environment. At the mesosystem level, excessive parental trust in coaches reduces oversight, leaving children vulnerable. In the exosystem, inadequate supervision of coaches and a lack of response to abuse cases by sports clubs worsen the issue. At the macrosystem level, cultural norms and societal attitudes normalize abuse, especially affecting female athletes. Conclusions: The study highlights the need for comprehensive interventions, including family awareness, stricter coach oversight, and robust policies within sports organizations to protect children. By emphasizing the interaction of individual, familial, and societal factors, this research underscores the importance of collective efforts to ensure safer sports environments.

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin serbest zamanda sıkılma algısı, beslenme ve fiziksel aktivite düzeyleri arasındaki ilişkinin farklı değişkenler açısından karşılaştırılmasıdır. Çalışmanın örneklemini gönüllü olarak katılım sağlayan 367 (Kadın 172 - 46,9%, Erkek 195 – 53,1%) üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında demografik bilgi formunun yanı sıra, Iso-Ahola ve Weissinger (1990) tarafından geliştirilen ve Türkçe geçerlilik ve güvenirliliği Kara, Gürbüz ve Öncü (2014) tarafından yapılan “Serbest Zamanda Sıkılma Algısı Ölçeği”, beslenme durumlarına ilişkin durumu belirlemek için Garaulet vd. (2012) tarafından geliştirilen ve Türkçe geçerlilik ve güvenirliliği Arslantaş vd. (2019) tarafından yapılan “Duygusal Yeme Ölçeği” ve MET-dk/haftalık değerlerini belirlemek için “Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi Kısa Formu (IPAQ)” kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki farklılıkları karşılaştırmak için Bağımsız Gruplar T Testi, MANOVA, ANOVA ve Pearson Korelasyon testleri kullanılmıştır. Verilerin istatistik analizinde, cinsiyet değişkeni ile doyumsuzluk arasında erkek katılımcılar lehine anlamlı sonuç bulunmuştur (p<0.05). Ayrıca, Beden Kitle Endeksi değişkeni ile duygusal yeme bozukluğu arasında kilolu olan bireylerin lehine anlamlı bir sonuç bulunmuştur (p<0.05). Haftalık serbest zaman süresi değişkenine ile sıkılma algısı arasında ve MET değerleri arasında anlamlı sonuç bulunmuştur (p<0.05). Haftalık serbest zaman süresi 16 + saat olan bireylerin sıkıldığı fakat MET değerleri açısından bakıldığında 16+ saat serbest zaman süresine sahip olan bireylerin daha aktif olduğu tespit edilmiştir. Rekreasyon aktivitelerine katılma değişkeni ile sıkılma, doyumsuzluk ve duygusal yeme arasında aktivitelere katılım sağlamayan bireylerin lehine anlamlı bir sonuç bulunmuştur (p<0.05). Ayrıca, beslenme değişkeni ile sıkılma ve doyumsuzluk arasında beslenme şartları kötü olan bireyler lehine anlamlı bir sonuç bulunmuştur (p<0.05). Bu bulgulara ek olarak, duygusal yeme bozukluğu ile sıkılma (r=251; p=0.000<0.05) ve doyumsuzluk (r=139; p=0.008<0.05) arasında anlamlı pozitif düşük düzeyde korelasyon katsayısı elde edilmiştir. Sonuç olarak, bu çalışma sonuçlarına göre rekreasyon aktivitelerine katılımı daha fazla olan bireylerin, serbest zamanda sıkılma algısı ile beslenme ve fiziksel aktivite düzeylerinin bireylerin fiziksel ve sosyal olarak yaşam kalitelerini iyileştirilmesi için etkili olduğu ortaya koyulmuştur. Yaşam kalitesinin iyileştirilmesi için farklı düzeylerdeki aktivitelerin uygulanarak yeme bozukluğu puanlarına ve sıkılma algısı puanlarına etkisi incelenerek sağlık ve fiziksel uygunluk düzeylerinin boylamsal takibi önerilebilir.

The aim of this study is to reveal child abuse in schools from the perspectives of physical education and sports teachers and to provide suggestions for preventing abuse. Case study approach, one of the qualitative research methods, was used in the study. The participants of the study consisted of 7 physical education and sports teachers. In this study, semi-structured interview was used as a data collection tool and the data obtained were analysed by content analysis method. As a result of the research, the opinions of physical education and sport teachers were grouped under four categories: types of abuse, signs of abuse, areas open to abuse and suggestions for preventing abuse. Types of abuse were divided into 4 subcategories as physical abuse, emotional abuse, sexual abuse and neglect. The types of abuse were determined as hitting by the teacher, performance pressure, nicknaming the student, secretly watching, making fun of each other's bodies, ignoring the students' desire to participate in competitions, and neglecting their nutritional needs in tournaments. Symptoms of abuse include quitting the branch, temper tantrums, unkempt appearance, need for love and attention, withdrawal and desire to be alone. Areas open to abuse were identified as changing rooms, out-of-school activities, toilets, areas not seen by the camera, basements and empty classrooms. Suggestions for preventing abuse include educational programmes, physical environment safety and ensuring safety in sports activities. Teachers emphasised that university level courses should be added to increase child protection awareness in the field of sport and in-service trainings should be organised for existing educators.

The aim of this study is to develop a valid and reliable scale that can be used to determine student satisfaction with physical education and sports courses conducted online. The scale was applied to 953 students who took online physical education and sports courses. Exploratory and confirmatory factor analysis was applied to determine the construct validity of the scale. According to the exploratory factor analysis results, the scale consists of four factors including: Learner-Content Interaction, Learner - Learner Interaction, Learner - Instructor Interaction and Learner-Interface Interaction with a total of 25 five-Likert type items. The four-factor construct of the scale is confirmed by exploratory factor analysis. Cronbach alpha reliability coefficients calculated to determine the reliability of the scale ranged from ,87 to ,92 for its sub-dimensions. As a result of the findings obtained in this study, it has been revealed that the Online Physical Education and Sports Course Satisfaction Scale is a valid and reliable measurement tool that can be used to determine student satisfaction with the online physical education and sports course.