Problem: Basketball and football teams in Türkiye have the capacity to travel hundreds of kilometres for league matches. In general, such major leagues and leading teams travelling from Türkiye have not been sufficiently researched in the context of Türkiye’s leading leagues and teams. In this context, the aim of this study is to assess and compare the carbon footprint of the transport activities of basketball and football teams in Türkiye for their home and away matches for the 2023–2024 season. Methods: The research is based on EN 16258 and ICAO carbon emissions methodologies. This study aims to calculate and compare the carbon footprint of different transport methods, including bus and plane, used by five basketball and football teams in Türkiye. Results: The findings show that there are significant differences between the teams in terms of travelling distances and carbon footprints. Trabzonspor from the Black Sea region released the highest CO₂ emissions from air travel with a total of 91,667.1 kgCO_2e, while Fenerbahçe Beko had the lowest CO₂ emissions with 5316.72 kgCO_2e. In terms of bus travel, Gaziantep FK led the CO₂ emissions with 4356.45 kgCO_2e, while Türk Telekom was the team with the lowest CO₂ emissions with 1233.225 kgCO_2e. The findings also reveal a notable difference in the number of trees teams need to plant to offset their carbon emissions. Because of their travel patterns, Antalyaspor would need to plant 3481 trees, whereas Fenerbahçe Beko would only need to plant 348 trees. Conclusions: Air travel is emerging as the dominant source of CO₂ emissions and has a greater impact on the environmental impact of teams that rely heavily on airplanes. In this study, the league structure and duration play a critical role in shaping the carbon footprint of sports teams. The football season, which is longer compared to basketball, requires more frequent travel, especially for teams in more remote regions, resulting in higher carbon emissions than basketball. The dominance of Marmara region teams in basketball has a negative impact on the carbon footprint since these teams generally have shorter travel distances.

En tr In this study, it was aimed to investigate the relation between U17 national badminton players unforced errors during the competition and their physical performance levels. 5 male national badminton players of mean age of 15.6±1.34 and mean sports year of 6.60±0.54 participated voluntarily in the research. Research, was done in U15 Turkey Championship, U17 national team selection, badminton super league, badminton 1. leagues and Turkey Junior International tournaments in 2017. A total of 43 matches of the badminton players participating in the study were examined. The average number of matches for each athlete was found to be 8.60±2.60 and the set number was found to be 2.32±0.24. To determine the physical performances of the athletes, height, body weight measurements, 20 m sprint, t-test, vertical jump, standing long jump, flexibility (sit and reach), back and leg strength tests were performed. Unforced errors analized as T.E (simple error in total), T.P.L (total point lost), E.T.L.P.P (simple error percentage of the total number lost), E.F.C (error in front court), E.M.C (error in mid court) and E.B.C (error in back court). The obtained data were analyzed using Descriptives (standard deviation, minimum, maximum, mean) and Spearman correlation analysis was applied to examine the relationship between unforced errors and physical performance. As a result it was seen that T.E and E.F.C decreased significantly when badminton players increased their standing jump values (r=-.900; p <0.05). Also, E.B.C significantly increased when body weight increased (r=-.975; p<0.01). Bu çalışmada, 17 yaş grubu milli badmintoncuların müsabaka sırasında yaptıkları basit hatalar ile fiziksel performans seviyeleri arasındaki ilişkiyi araştırmak amaçlanmıştır. Araştırmaya, yaş ortalaması 15.6±1.34, spor yılı 6.60±0.54 olan 5 erkek milli badmintoncu gönüllü olarak katılmıştır. Araştırma Türkiye Badminton Federasyonu 2017 yılı faaliyet programında yer alan 15 yaş altı Türkiye şamopiyonası, 17 yaş milli takım seçmesi, badminton süper ligi, badminton 1. ligi ve Turkey Junior 2017 turnuvalarında gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya katılan badmintoncuların toplamda 43 maçı incelenmiş, her sporcunun ortalam maç sayısı 8.60±2.60 ve set sayısı 2.32±0.24 olarak bulunmuştur. Sporcuların fiziksel performanlarını belirlemek için boy uzunluğu, vücut ağırlığı ölçümleri, 20 m sürat, t-test, dikey sıçrama, durarak uzun atlama, esneklik (otur-eriş), sırt ve bacak kuvveti testleri uygulanmıştır. Basit hatalar, T.H (toplamda yapılan basit hata), K.T.S (kaybedilen toplam sayı), B.K.T.S.Y (basit hataların kaybedilen toplam sayıdaki yüzdesi), H.Ö.K (Ön korta yapılan hata), H.O.K (Orta kortta yapılan hata) ve H.A.K (Arka kortta yapılan hata) olarak analiz edilmiştir. Elde edilen verilerin SPSS paket programında tanımlayıcı istatistikleri (standart sapma, minimum, maksimum, ortalama) ve basit hatalar ile fiziksel performans arasındaki ilişkiyi incelemek için Spearman korelasyon analizi uygulanmıştır. Sonuç olarak, badmintoncuların durarak uzun atlama değerlerindeki artış ile T.H ve H.Ö.K’ nin anlamlı olarak azaldığı görülürken (r=-.900; p<0.05), vücut ağırlığı artışı ile H.A.K’ nin anlamlı olarak arttığı görülmüştür (r=-.975; p<0.01).

Bu çalışmada 17 ve 19 yaş grubu erkek milli badmintoncuların maç ortamında yaptıkları basit hataların karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırmaya, U19 kategorisinden yaş ortalaması 17,39±0,50 yıl olan 18 ve U17 kategorisinden yaş ortalaması 15,52±0,51 yıl olan 21 erkek milli Badminton oyuncusu gönüllü olarak katılmıştır. Basit hata analizi için U19 kategorisinde 35 tek erkek maçı ve U17 kategorisinde 31 tek erkek maçı değerlendirilmiştir. Basit hatalar, TH (toplamda yapılan basit hata), KTS (kaybedilen toplam sayı), BKTSY (basit hataların kaybedilen toplam sayıdaki yüzdesi), HÖK (hata ön kort), HOK (hata orta kort), HAK (hata arka kort), HAÖK (hata aut ön kort), HAOK (hata aut orta kort), HAAK (hata aut arka kort), TAH (toplamda aut hatası), HFÖK (hata file ön kort), HFOK (hata file orta kort), HFAK (hata file arka kort), TFH (Toplamda File Hatası) olarak basit hata analiz tablosuna kaydedilmiştir. Elde edilen veriler SPSS 22 paket programına aktarılmış ve tanımlayıcı istatistikleri için minimum, maksimum, ortalama ve standart sapma değerleri hesaplanmıştır. Kategoriler arası ve kazanan ve kazanamayan sporcular arası hatalara ait farkın analizi için Mann Withney U testi kullanılmıştır. U17 ve U19 yaş gruplarının yaptıkları tüm basit hata değerleri benzer bulunmuştur (p>0.05). U17 kategorisinde kazanan ve kazanamanyan sporcuların KTS değerleri arasında anlamlı fark bulunmuştur (p<0.01). U19 kategorisinde kazanan ve kazanamanyan sporcuların KTS (p<0.01), TH, TAH ve HAOK değerleri arasında anlamlı fark bulunmuştur (p<0.05). Çalışma sonucunda, U19 grubunda, orta kort bölgesinde aut hatası (HAOK), toplamda aut hatası (TAH) ve toplam hata (TH) değerleri daha az olan sporcuların müsabakaları galip olarak bitirdikleri bulunmuştur.

Bu çalışmada 17 ve 19 yaş grubu kadın milli badminton oyuncularının maç ortamında yaptıkları basit hataların karşılaştırılması amaçlanmıştır.Araştırmaya, U19 kategorisinden 6 (yaş 17,17±0,40) ve U17 kategorisinden 15 (yaş 15,53±0,51) kadın milli badmintoncu gönüllü olarak katılmıştır. Basit hata analizi için U19 kategorisinde 9 tek kadın maçı ve U17 kategorisinde 20 tek kadın maçı değerlendirilmiştir. Basit hatalar, TH (toplamda yapılan basit hata), KTS (kaybedilen toplam sayı), BKTSY (basit hataların kaybedilen toplam sayıdaki yüzdesi), HÖK (hata ön kort), HOK (hata orta kort), HAK (hata arka kort), HAÖK (hata aut ön kort), HAOK (hata aut orta kort), HAAK (hata aut arka kort), TAH (toplam aut hatası), HFÖK (hata file ön kort), HFOK (hata file orta kort), HFAK (hata file arka kort), TFH (Toplam File Hatası) olarak değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler SPSS 22 paket programına aktarılmış ve tanımlayıcı istatistikleri için minimum, maksimum, ortalama ve standart sapma değerlerihesaplanmıştır. Kategoriler arası ve kazanan-kazanamayan sporcular arası farkın analizi için Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Sonuç olarak, U19 kategorisinde kazanan ve kazanamayan sporcuların KTS değerleri arasında anlamlı fark bulunurken (p<0,05), U17 kategorisinde kazanan ve kazanamayan sporcuların KTS(p<0,01), TH, TFH ve HOK değerleri arasında anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05).

This study examined the relationships between standardized technical performance and match-specific unforced errors in national-level badminton players aged 15–17 years, with particular attention to patterns observed in male and female players. Twenty national team athletes (10 males and 10 females) participated. Unforced errors were recorded across 55 official matches from six competitions organized by the Turkish Badminton Federation. Technical performance was assessed using standardized short serve, high serve, clear, drop shot, and smash tests, and associations were examined separately by sex using Spearman’s rank correlations. In male players, short serve performance was positively correlated with total net error, front-court error, and front-court net error (rs = 0.632–0.727, p < 0.05). In female players, short serve performance was negatively correlated with front-court error (rs = −0.741, p < 0.05); clear performance was negatively correlated with several front- and rear-court error measures (rs = −0.752 to −0.884, p < 0.05), and drop shot performance was negatively correlated with rear-court and rear-court out errors (rs = −0.653 to −0.657, p < 0.05). These findings indicate different association patterns between technical performance and match-specific errors in male and female players, although between-group differences in correlation coefficients were not directly tested. Representative match-based practice may complement isolated technical training.

Günümüzde spor, yalnızca bir fiziksel aktivite alanı olmaktan çıkmış; eğitimden ekonomiye, yönetimden sosyal sorumluluğa, sağlıktan teknolojik inovasyona kadar pek çok disiplini kapsayan geniş bir etkileşim alanı haline gelmiştir. Bu dönüşüm, spor bilimlerinin önemini ve bu alandaki bilimsel çalışmaların gerekliliğini her geçen gün daha da artırmaktadır. "Spor Bilimlerinde Güncel Yaklaşımlar: Eğitim, Yönetim ve Ekonomi" başlıklı bu eser, spor bilimlerinin farklı disiplinlerdeki yansımalarını ele almak ve okuyuculara geniş bir perspektif sunmak amacıyla hazırlanmıştır. Eserde, spor bilimlerinin temel alanlarından biri olan beden eğitimi ve sporun bireylerin fiziksel ve sosyal gelişimine olan katkıları, spor organizasyonlarında yönetim ve liderlik dinamikleri, spor ekonomisinin geleceği ve rekreasyonun giderek artan önemi gibi konular ele alınmıştır. Eserin, spor bilimleri alanındaki herkes için faydalı ve ilham verici olmasını temenni eder, katkıda bulunan tüm yazarlara teşekkürlerimizi sunarız.