Problem: Basketball and football teams in Türkiye have the capacity to travel hundreds of kilometres for league matches. In general, such major leagues and leading teams travelling from Türkiye have not been sufficiently researched in the context of Türkiye’s leading leagues and teams. In this context, the aim of this study is to assess and compare the carbon footprint of the transport activities of basketball and football teams in Türkiye for their home and away matches for the 2023–2024 season. Methods: The research is based on EN 16258 and ICAO carbon emissions methodologies. This study aims to calculate and compare the carbon footprint of different transport methods, including bus and plane, used by five basketball and football teams in Türkiye. Results: The findings show that there are significant differences between the teams in terms of travelling distances and carbon footprints. Trabzonspor from the Black Sea region released the highest CO₂ emissions from air travel with a total of 91,667.1 kgCO_2e, while Fenerbahçe Beko had the lowest CO₂ emissions with 5316.72 kgCO_2e. In terms of bus travel, Gaziantep FK led the CO₂ emissions with 4356.45 kgCO_2e, while Türk Telekom was the team with the lowest CO₂ emissions with 1233.225 kgCO_2e. The findings also reveal a notable difference in the number of trees teams need to plant to offset their carbon emissions. Because of their travel patterns, Antalyaspor would need to plant 3481 trees, whereas Fenerbahçe Beko would only need to plant 348 trees. Conclusions: Air travel is emerging as the dominant source of CO₂ emissions and has a greater impact on the environmental impact of teams that rely heavily on airplanes. In this study, the league structure and duration play a critical role in shaping the carbon footprint of sports teams. The football season, which is longer compared to basketball, requires more frequent travel, especially for teams in more remote regions, resulting in higher carbon emissions than basketball. The dominance of Marmara region teams in basketball has a negative impact on the carbon footprint since these teams generally have shorter travel distances.

Küreselleşme ile birlikte, ekonominin en temel var oluş nedeni olan arz ve talep dengesinin korunması ve iletişim teknolojilerindeki gelişmeler ile paralel olarak bireysel ihtiyaçların artması nedeniyle var olan kaynakların etkin ve verimli kullanılmasının önemi giderek artmıştır ve spor sektörü önemi artan sektörlerden biridir. Dünyanın en büyük hizmet sektörlerinden biri olarak kabul edilen, sürekli olarak gelişen ekonomik hacmiyle birçok ülkede ekonomilerin lokomotif sektörlerinden biri olan sektöre yönelik olarak gelişen spor-ekonomi ilişkisini; pazarlama, spor işletmeleri, spor teşkilatları, spor ürünleri/hizmetleri, spor medyası, spora yönelik teknoloji, spora yönelik organizasyonlar temelinde geliştiren spor ekonomisi günümüzün popüler disiplinlerinden bir tanesidir. Spor ekonomisine yönelik olarak mikro ve makro düzeyde; politikalar, planlar, stratejiler geliştirmekte ve bu kapsamda, spor sektörüne yönelik yeni iş fırsatlarının ortaya çıkması, eğitim süreçlerinde spor tabanlı yeni programların ve projelerin hayata geçirilmesi, bireyler arasındaki ekonomik, kültürel, sosyal etkileşim-iletişimin kuvvetlendirilmesi amaçlanmaktadır. Yürütülen bu çalışmanın amacı, Türkiye’de uygulanan spor ekonomisi politikalarının 2001’den günümüze, kalkınma planları, spora ayrılan bütçeler ve stratejik hedefler çerçevesinde değerlendirilerek Türk spor ekonomisine yönelik çerçeve belirlemektir. Uygulanan politikalar, hukuki altyapı, bütçe, kalkınma planları, uygulamalar ve sonuçların değerlendirilmesiyle varılan temel sonuç, Türkiye’de küresel düzeyde sportif başarılar elde edilmesi noktasında spor ekonomisine daha fazla değer verilmesi ve spora yönelik stratejik hedeflerin daha etkin uygulanmasıdır.

Sosyalleşmenin kaynağında ortamda bulunan sosyal etkenler yatmaktadır. Bu etkenler, çevrimiçi öğrenme ortamlarında katılımcıların birbirileri hakkında bilgi sahibi olmalarına ve her bir katılımcıya ilişkin topluluk tarafından paylaşılan kanılar (güvenilir, kızgın, anlayışlı vb.) geliştirilmesine fırsat sağlayan yapılardır. Dolayısıyla sosyal medya platformlarında sosyalleşme her geçen gün önem kazanmaktadır. Bu çalışmanın amacı, boksörlerin demografik özellikleri temelinde bir sosyal medya aracı olan instagramı kullanım sürelerine ve paylaşımlarına ilişkin görüşleri doğrultusunda algıladıkları sosyalleşmenin incelenmesidir. Araştırmaya, İstanbul’da bulunan yıldızlar, gençler ve büyükler kategorisinde yer alan 22’si kadın (%22) ve 78’i erkek (%78) olmak üzere toplam 100 Boksör katılımcı çevrimiçi ankete gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmada “Çevrimiçi Öğrenme Ortamlarında Algılanan Sosyalleşme” ölçeği kullanılmıştır. Ölçek 5’li likert tipi puanlamaya sahip, 10 madde ve tek alt boyuttan oluşmaktadır. Anket sorularına verilen cevapların dağılımı frekans analizi ile ve algılanan sosyalleşme ölçeğinin demografik bilgilere ve instagram hakkındaki düşüncelere göre değişimi ise bağımsız gruplarda t testi ve tek yönlü varyans analizi ile incelenmiştir. Analizler %95 güven düzeyinde SPSS 20.0 yazılımı ile incelenmiştir. Elde edilen veriler doğrultusunda, katılımcıların instagram ile ilgili düşüncelerine bakıldığında yarısından fazlasının (%64,6) instagramda takipçi sayısının fazlalığının önemli olmadığını ve yine yarısından fazlasının (%56) beğeni almanın önemli olmadığını belirttiği görülmüştür. Katılımcıların %85’inin çevresinde instagramda günlük rutinleri ya da faaliyetleri dışında daha gösterişli paylaşımlar olduğu belirlenmiştir. Katılımcıların %63’ünün instagram hesabının kendisini ve çevresini tam olarak yansıtmadığını düşündüğü; %64’ünün kendisinin ya da çevresindekilerin sahte Instagram hesabı olduğu; %57,6’sının instagramda bazı insanlardan etkilendiğini düşündüğü ve son olarak %71’inin instagramın kişilerin tanınmasında etkili bir araç olduğu ve buna inananların algılanan sosyalleşme düzeylerinin daha yüksek olduğu sonucuna varılmıştır.

Günümüzün en önemli sektörleri arasında spor sektörü yer almaktadır. Spor sektörü içerisinde en önemli örgütlerin başında ise futbol kulüpleri gelmektedir. Futbol kulüpleri de diğer işletmeler gibi belirli bir düzen içerisinde çalışır ve bu düzeni de bir yönetim gerçekleştirir. Bir örgütün iyi bir yönetim sağlayabilmesi de personelinin performansını arttırması ve yenilik temelli modeller geliştirmesi ile gerçekleşir. Özellikle gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin, bir taraftan yenilik ekosistemlerini geliştirip diğer taraftan da işletmelerinin teknoloji düzeylerini artıracak teknoloji transfer politikaları üretmeye odaklandıkları görülmektedir.

Bu araştırmanın amacı, konservatuvar öğrencilerinin spora yönelik tutumlarını belirlemek ve bu tutumların demografik değişkenler (yaş, cinsiyet, bölüm ve sınıf düzeyi) açısından farklılık gösterip göstermediğini incelemektir. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Şentürk (2015) tarafından geliştirilen ve geçerlilik güvenirlik çalışmaları yapılmış olan Spora Yönelik Tutum Ölçeği (SYTÖ) kullanılmıştır. Ölçek, “spora ilgi duyma”, “sporla yaşama” ve “aktif spor yapma” olmak üzere üç temel boyutta bireylerin sporla ilişkili tutumsal düzeylerini değerlendirmeye olanak sağlayan ve toplam 25 maddeden oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemi, bir devlet konservatuvarının farklı bölümlerinde öğrenim gören toplam 115 lisans öğrencisinden oluşmaktadır. Katılımcıların demografik özelliklerine göre spora yönelik tutum puanlarında anlamlı bir fark olup olmadığı t-testi ve tek yönlü varyans analizi ile incelenmiştir. Elde edilen bulgulara göre; yaş, cinsiyet, bölüm ve sınıf değişkenlerine göre öğrencilerin spora yönelik tutum puanlarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0.05). Bu durum, konservatuvar öğrencilerinin demografik özelliklerinden bağımsız olarak spora yönelik benzer tutumlara sahip olduklarını göstermektedir. Bu doğrultuda, konservatuvar öğrencilerine yönelik olarak üniversitelerde sporla ilgili bilinçlendirme, katılım ve farkındalık çalışmalarının yaygınlaştırılması önerilmektedir.