In this study, we aimed to compare ACTN3 rs1815739, PPARA rs4253778 and IL-6 rs1800795 polymorphisms with aerobic endurance in volleyball players. Twenty-two volleyball players (age: 21.59 ± 2.70 years; height: 1.87 ± 7.92 m; body weight: 80.99 ± 8.14 kg; body fat: 12.05 ± 5.78%) participated in the study voluntarily. DNA extraction from buccal epithelial cells was provided by a commercial kit. Real-Time PCR was performed for genotyping. Statistical analysis of the test results was performed using SPSS 23 (SPSS Inc., Chicago, IL, USA) package program. Homogeneity of variance was analyzed by Levenne test and normal distribution was analyzed by Shapiro-Wilk test. One Way ANOVA Test was used to analyze all parameters. Significance was determined at p0.05). In the findings, no statistically significant difference was detected between the relevant polymorphisms and aerobic performance parameters in our cohort. In conclusion, ACTN3 rs1815739, PPARA rs4253778 and IL6 rs1800795 genes did not create any difference in aerobic endurance in volleyball players. Our results need to be confirmed by further studies.

Background and Study Aim. The aerobic fitness in soccer is an important performance component. The aerobic endurance level of players may positively effect performance of critical match activities. The examination of Yo-Yo intermittent recovery test (YYIRT) performance of young soccer players at different playing positions was aimed in this study. Material and Methods. The research group was consisted of 75 young soccer players playing at U-21 category of professional soccer teams at different leagues. The soccer players at 5 different playing positions participated in study voluntarily (centerback: n=15, fullback: midfielder: n=15, winger: n=15, forward: n=15). The YYIRT (level 1) was performed for determination aerobic endurance parameters (covered distance during test, maximum oxygen uptake (VO2max) and maximal aerobic speed (MAS) of players. The one-way ANOVA analysis was used for comparison between playing positions of YYIRT parameters. Results. It was determined that difference between YYIRT parameters of players at different playing positions was non-significant (p>0.05). However, the midfielders covered more distance (2425,33±440,42 m) than forward (2146,67±339,64 m), winger (2137,33±615,18 m), fullback (2056,00±512,43 m) and centerback (1960,00±313,51 m) players. The positional requirements of midfielders may be decisive on covered distance during YYIRT. Conclusions. Consequently, it may be said that the young soccer players at different playing positions had similar YYIRT performance and the playing position effect on YYIRT performance could vary depending on league level and individual features of players. Предпосылки и цель исследования. Аэробика в футболе - важная составляющая эффективности. Уровень аэробной выносливости игроков может положительно влиять на эффективность критических матчей. Целью данного исследования было изучение эффективности юношей-футболистов на разных игровых позициях в тесте прерывистого восстановления Yo-Yo (YYIRT).Материал и методы. Исследовательская группа состояла из 75 юных футболистов, играющих в профессиональных футбольных командах U-21 в разных лигах. Футболисты на 5 различных игровых позициях принимали участие в обучении добровольно (центральный защитник: n = 15, защитник: полузащитник: n = 15, нападающий: n = 15, форвард: n = 15). YYIRT (уровень 1) был выполнен для определения параметров аэробной выносливости (пройденное расстояние во время теста, максимальное поглощение кислорода (VO2max) и максимальная аэробная скорость (MAS) игроков. Односторонний анализ ANOVA использовался для сравнения параметров игровых позиций YYIRT.Результаты. Было установлено, что разница между параметрами YYIRT игроков на разных игровых позициях была несущественной (p> 0,05). Однако полузащитники преодолели большую дистанцию ​​(2425,33 ± 440,42 м), чем форварды (2146,67 ± 339,64 м), нападающие (2137,33 ± 615,18 м), защитники (2056,00 ± 512 м). 43 м) и центральные защитники (1960,00 ± 313,51 м) . Позиционные требования полузащитников могут быть решающими на пройденном расстоянии во время YYIRT.Выводы. Следовательно, можно сказать, что молодые футболисты на разных игровых позициях имели одинаковые показатели YYIRT, и влияние игровых позиций на показатели YYIRT может варьироваться в зависимости от уровня лиги и индивидуальных особенностей игроков. Передумови та мета дослідження. Аеробіка в футболі - важлива складова ефективності. Рівень аеробної витривалості гравців може позитивно впливати на ефективність критичних матчів. Метою даного дослідження було вивчення ефективності юнаків-футболістів на різних ігрових позиціях в тесті переривчастого відновлення Yo-Yo (YYIRT).Матеріал і методи. Дослідницька група складалася з 75 юних футболістів, які грають у професійних футбольних командах U-21 в різних лігах. Футболісти на 5 різних ігрових позиціях брали участь в навчанні добровільно (центральний захисник: n = 15, захисник: півзахисник: n = 15, нарадник: n = 15, форвард: n = 15). YYIRT (рівень 1) був виконаний для визначення параметрів аеробної витривалості (пройдену відстань під час тесту, максимальне поглинання кисню...

Bu çalışmanın amacı; Türk milli boksör ve kickbokscularda üst vücut kuvvet özelliği ve bench throw hareketi esnasındaki bazı parametrelerin karşılaştırılmasıdır. Bu amaç doğrultusunda Avrupa ve Dünya şampiyonalarında dereceye giren 7 boksör (yaş: 25,5±2,57 yıl; boy: 174,2±4,38 cm; kilo: 69,5±5,53 kg) ve 6 kickbokscu (yaş: 24,3±4,03 yıl; boy: 176,1±9,45 cm; kilo: 70,5±10,25 kg) olmak üzere toplam 13 sporcu (yaş: 25,0±3,24 yıl; boy: 175,1±6,91 cm; kilo: 70,0 ±7,70 kg) çalışmaya gönüllü olarak katıldı. Katılımcıların üst vücut kuvvet özelliğini belirlemek için el kavrama ve bench press (BP) hareketinde bir tekrarlı maksimal (1TM) kuvvet testleri uygulandı. Katılımcıların güç ve hız değerlerini belirlemek için isoinertial bir hız dönüştürücü (T-Force dinamik ölçüm sistemi) yoluyla kendi vücut ağırlıklarının %30’una karşılık gelen bir dış yük kullanılarak bench throw (BT) egzersizi yaptırıldı ve ortalama itme hızı (OİH), zirve hız (ZH), ortalama itme gücü (OİG) ve zirve güç (ZG) değerleri elde edildi. Verilerin değerlendirilmesinde, shapiro-wilk normallik testi, bağımsız örneklem t-testi, pearson korelasyon analizi ve tanımlayıcı istatistik kullanıldı. Analiz sonuçlarına göre, Türk milli boksör ve kickbokscuların üst vücut kuvvet özelliği ve bench throw hareketi esnasındaki hız ve güç değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olmadığı elde edildi (p>0.05). Sonuç olarak, iki grup arasında anlamlı bir farklılık olmamasının hem boksörlerin hem de kickbokscuların Avrupa ve Dünya şampiyonalarına katılan ve dereceye giren üst düzey sporculardan oluşması ve her iki grubun antrenman sistemleri ile çalışma programlarının benzer olmasından kaynaklanabileceği ileri sürülebilir.

Bu araştırmanın amacı, havalı tüfek sporcularının bazı fizyolojik ve motorik özelliklerinin atış performansı üzerine etkilerinin araştırılmasıdır. Bu amaç doğrultusunda, çalışmaya Havalı Silahlar Türkiye Kupası ve Havalı Silahlar Türkiye Şampiyonasına katılan ve derece yapan toplam 20 havalı tüfek atış sporcusu (yaş: 15,75 ± 2,20 yıl, boy: 165 ± ,06 cm, vücut ağırlığı: 49,99 ± 12,43 kg) gönüllü olarak katıldı. Bu çalışmada, katılımcıların boy uzunluğu ve vücut kompozisyonları ölçüldü ve daha sonra el kavrama kuvveti, sırt- bacak kuvveti, kalp atım hızı, esneklik, vital kapasite, reaksiyon zamanı, statik ve dinamik denge testleri yaptırıldı. Katılımcıların atış başarısını belirlemek için on (10) atıştan meydana gelen bir (1) seri atış yaptırıldı. Verilerin değerlendirilmesinde; değişkenlerin normal dağılıma uygun olup olmadığını belirlenmesi için Kolmogorov-Smirnov normallik testi yapıldı. Katılımcıların bir seri atış puanları ve ölçümler arasındaki ilişkinin incelenmesi için pearson korelasyon analizi uygulandı. Ölçüm sonuçlarının bir seri atış başarısına etkisinin incelenmesinde ise basit doğrusal regresyon analizi kullanıldı. Analiz sonuçlarına göre; katılımcıların bir seri atış puanı ile beklenen ve ölçülen vital kapasite, esneklik, sağ ve sol el kavrama kuvveti ile sırt ve bacak kuvveti değerleri arasında pozitif ve istatistiksel olarak anlamlı bir korelasyon elde edildi (p0,05). Sonuç olarak, bazı performans parametrelerinin atış performansını etkilediği sonucuna ulaşıldı.

The purpose of this study is to compare the effects of some parameters on the shooting performance of air rifle shootersin terms of gender and level of competition. To achieve this, 20 air rifle shooters who ranked in the Air Guns Turkey Cup and Air Guns Turkey Championships volunteered for the study. In this study, the height and body composition of the participants were measured, and then grip strength, back and leg strength, heart rate, flexibility, vital capacity, static balance, dynamic balance, and reaction time tests were performed. One (1) series, which included ten (10) shots was fired to determine the shooting success of the participants. There found a positive and high statistical significance between the scoresof the elite shooters in a series of shots and their expected vital capacity measurements (r=.656; p<0.05), between the scores of the junior shooters in a series of shots, their measured vital capacity (r=.820; p<0.01), their vital capacity percentage (r=.686; p<0.05), and their right-hand grip strength (r=.703; p<0.05). Furthermore, while a negative and high significance was acquired between the male participants’ scores in a series of shotsand the right foot dynamic balance (r= -790; p<0.05), there was a positive and high correlation between the scores of female participants in a series of shots and their expected vital capacity (r=.704; p<0.05). As a result, it was concluded that some performance parameters in terms of gender and level of competition affected the shooting performance of the participants.

The aim of this study is to investigate the effects of traditional strength and power interval training methods on the development of velocity parameters in the concentric phase of loaded-squat jump exercise and to determine which training method improves velocity parameters more. To achieve this goal, 30 male students who were studying at the School of Physical Education and Sports and did not regularly exercise participated voluntarily in this study. Participants were divided into three different groups using randomization: traditional strength training group, power interval training group, and control group. The participants performed a weighted squat jump exercise using external loads equivalent to 40% of their body weight in both pre-test and post-test measurements, and their mean velocity, mean propulsive velocity, and peak velocity values were obtained through an isoinertial velocity transducer. According to the analysis results, it was found that peak velocity significantly increased after traditional strength training. In addition, the power interval training method made a significant difference on the 1 RM pre-post test. The effect size of traditional strength training on peak velocity was determined as "small". In conclusion, it is thought that traditional strength training is a more prominent training method in improving movement velocity compared to power interval training.