On 11 March 2020, the World Health Organization declared the new COVID-19 disease a pandemic. Most countries responded with a lockdown to reduce its effects, which brought beneficial consequences to the environment in many regions, but the pandemic also raised a series of challenges. This review proposes an assessment of the COVID-19 pandemic positive and negative impacts on water bodies on different continents. By applying a search protocol on the Web of Science platform, a scientific bank of 35 compatible studies was obtained out of the 62 open-access articles that were initially accessible. Regarding the positive impacts, the SARS-CoV-2 monitoring in sewage waters is a useful mechanism in the promptly exposure of community infections and, during the pandemic, many water bodies all over the world had lower pollution levels. The negative impacts are as follows: SARS-CoV-2 presence in untreated sewage water amplifies the risk to human health; there is a lack of adequate elimination processes of plastics, drugs, and biological pollution in wastewater treatment plants; the amount of municipal and medical waste that pollutes water bodies increased; and waste recycling decreased. Urgent preventive measures need to be taken to implement effective solutions for water protection.

Türkiye’de büyükşehir belediye sisteminin temelini 1982 Anayasası oluşturmaktadır. Anayasa’nın 127. Maddesi’ne dayanılarak, 1984 yılında 3030 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu kabul edilmiştir. Bu kanun 2004 yılında kabul edilen 5216 sayılı kanunla ile yürürlükten kaldırılmıştır. 2012 yılında kabul edilen ve 30 Mart 2014 yerel seçimleri sonrası uygulamaya konulan 6360 sayılı kanun büyükşehir belediye sistemine yönelik yapısal ve işlevsel önemli değişiklikler getirmiştir. Buradan hareketle hazırlanan çalışmanın temel sorunsalı, 6360 sayılı kanun esas alınarak, Türkiye’de büyükşehir belediye sisteminin değişim ve dönüşümünün, Konya Büyükşehir Belediyesi özelinden hareketle irdelenmesidir. Çalışma kapsamında öncelikle Türkiye’de büyükşehir belediye sisteminin tarihsel süreç içerisinde gelişim ve değişimi incelenmektedir. 6360 sayılı yasal düzenlemenin büyükşehir belediye sistemine olan etkilerinin genel hatlarıyla ele alındığı çalışmada son olarak 6360 sayılı kanunun Konya Büyükşehir Belediye’si idari ve mali yapısına etkisi irdelenmektedir. Bu kapsamda hazırlanan çalışmada, nitel araştırma tekniklerinden mülakat yönteminden faydalanılarak, büyükşehir belediyesi yöneticileri ile kapsamlı görüşmeler gerçekleştirilmiştir.

Türkiye’nin kamu personel politikaları, çok sık değişen ve genellikle Türk siyasal hayatındaki darbeler, hükümet krizleri, ekonomik krizler gibi sorunlardan etkilenerek tepki politikaları olarak ortaya konulan, daha çok maliyeci bakış açısıyla üretilen, yerel dinamiklerden ziyade IMF, Dünya Bankası ve Avrupa Birliği gibi uluslararası ve ulus-üstü kuruluşların etkileri ile batılılaşma ekseninde oluşan politikalardır. Ayrıca mevzuat olarak kıta Avrupası’ndan ve konjonktürel olarak ABD ile İngiltere’den etkilenerek sürekli arayış içinde olan politikalar olduğunu da söylemek mümkündür. Cumhuriyetin ilk yıllarından 1960’lara kadar süren bu arayış çabaları, yetişmiş eleman eksikliği, dünya savaşları, ekonomik sebepler nedeniyle amacına ulaşmamıştır. 1960 sonrası 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ve Devlet Planlama Teşkilatı ile kurumsallaşma yönünde politikalar izlenmiş, fakat beklenilen başarı elde edilememiştir. 1980 sonrası kamu personel politikalarında ise yeni kamu yönetim ekseninde değişim çabaları başlamış, 2000 sonrası uygulama yönünde önemli adımlar atılmış ama yine başarılı sonuçlar elde edilememiştir. Son olarak 2018 yılı itibari ile Türkiye’de Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemine geçilmesi ile birlikte bu arayış bugün için de farklı şekillerde devam etmektedir. Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminde Cumhurbaşkanlığı Makamı altında “İnsan Kaynakları Ofisi”, İdari İşler Başkanlığına bağlı “Personel ve Prensipler Genel Müdürlüğü” ve “Strateji ve Bütçe Başkanlığı” kurulmuştur. Ayrıca Devlet Personel Başkanlığının 2019 Temmuz ayı itibari ile kapatılmasıyla birlikte yetki, görev ve sorumluluklarının çoğu Çalışma, Sosyal Hizmetler ve Aile Bakanlığına devredilecektir. Bu çalışma ile Türkiye’de Cumhuriyet tarihi boyunca üretilen kamu personel politikalarını gündeme gelmesi, formüle edilerek yasalaşması, uygulanması, geri bildirim ve denetim aşamaları kamu politikası analiz modellerinden birisi olan süreç modeli ile analiz edilmiştir. Böylece Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemine kadar olan dönemde kamu personel politikalarının oluşturulma, uygulama ve denetim süreci detaylıca ortaya konulmuştur. Ayrıca Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi çerçevesinde kurulan yeni yapıya ilişkin öneriler geliştirilmiştir.

Küçük şehirlerin organize bir ağı olan Cittaslow, bu şehirlerin sahip olduğu tüm yerel değerleri korumayı amaçlayan ve bu yönde belirlediği kriterler çerçevesinde çalışmalar yapan bir oluşumdur. Kısa sürede dünyanın beş kıtasında iki yüz elliye yakın üyesi ile büyük bir oluşum haline dönüşmüş olması etki değerini ortaya koymaktadır. On dokuz yıl gibi kısa bir sürede böylesine önemli bir oluşum haline gelen ve yerel düzeyde yönetimleri ve vatandaşları küresel dünyanın yarattığı rutinin ötesine taşıyan Cittaslow hareketi konunun bu çerçevede irdelenmesini gerekli kılmaktadır. Çalışmada amaç, 2009 yılında Türkiye’de ilk Yavaş Şehir olan Seferihisar’ın ilgili tarihten itibaren gerçekleştirdiği faaliyetler neticesinde vatandaşlarda oluşan algıyı ortaya koyabilmektir.

By improving ICT within the scope of administration, new terms like e-government, m-government, e-governance, e-participation appeared in the field of public administration. The concept of e-government affects municipalities—closest service units to the citizens—and with this effect developed the term e-municipality. Municipalities in Turkey began to use the new technologies for the delivery of services, and terms like e-participation and e-governance are widening rapidly. This chapter investigates whether Facebook pages are an effective tool for local participation. The social media-citizen relationship that is claimed to be more effective, especially at the local level, has been evaluated through the Facebook pages of the municipalities. This chapter focuses on the role of social media in participatory administration.

Ġnternet, bilgiye daha kolay, hızlı ve güvenli bir Ģekilde ulaĢmak, insanlar arasında iletiĢimi kolaylaĢtırmak amacıyla ortaya çıkmıĢtır. Ġnsanlara çevrimiçi ortamda düĢünce ve fikirlerini ifade etme ve tercihlerini sunma imkânı yaratan sosyal medya da, internetin geliĢmesi ile beraber yaygınlaĢmıĢtır. Facebook, Twitter ve Ġnstagram gibi pek sosyal ağ aracılığı ile vakit geçirme alıĢkanlığının oluĢması, enerji harcamadan ve kıyaslama yapma imkânı elde etme imkânı da bulunan çevrimiçi alıĢveriĢ olanaklarının artması, kamu kurumlarına iliĢkin pek çok iĢ ve iĢlemin e-devlet ya da e-belediye hizmetleri aracılığı ile yapılıyor olması ve e-bankacılık uygulaması ile parasal iĢlemleri zaman ve mekân farkı gözetmeksizin yapabilme fırsatının oluĢması hayatımıza katılan internete bizleri bağımlı kılmaktadır. Ġnsanların hayatını kolaylaĢtıran oldukça fazla yönü bulunmasına rağmen biliĢim teknolojilerindeki geliĢmeye bağlı olarak internetin ve internet ile birlikte ortaya çıkan sosyal medya araçlarının zamanla kullanımının yaygınlaĢması bir bağımlılık haline gelmesine yol açmıĢtır. Bu durum Ģüphesiz iĢ, aile ve sosyal hayatta birçok soruna yol açtığı gibi internetten yoksun kalma hali kiĢileri psikolojik açıdan etkilemektedir. ÇalıĢmada bilgisayar, tablet ve cep telefonları aracılığı ile günlük yaĢamımızın bir parçası haline gelen internet kullanımının kamu çalıĢanları üzerindeki etkisinin “internetsiz kalma” korkusunun Isparta ilinde kamu kurumlarında araĢtırılması ile ortaya konulması amaçlanmıĢtır. Yapılan saha araĢtırması neticesinde sosyal medya kullananlarla kullanmayanlar arasında ve katılımcıların eğitim düzeyi ile gelirleri arasında internetsiz kalma korkusu açısından anlamlı bir iliĢkiye rastlanılmıĢtır.