Bu çalışmada; Covid-19 sürecinde fiziksel aktivite yapan spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin saldırganlık düzeylerinin farklı değişkenlere göre incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya Afyon ve Denizli illerinde %57,9’u erkek, %42,1’i kadın 214 öğrenci katılmıştır. Çalışmada; öğrencilerin saldırganlık düzeylerini ölçmek için İpek İlter Kiper (1984) tarafından geliştirilen “Saldırganlık Envanteri” kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS 25.0 istatistik paket programı kullanılmıştır. Kişisel özellikler frekans ve yüzde değerleri analiz edilmiştir. Verilerin normal dağılım göstermeleri sebebiyle parametrik testler olan bağımsız örnekler t-testi ve ANOVA kullanılmıştır. Öğrencilerin saldırganlık düzeylerini belirlemek için betimleyici istatistiklerden yararlanılmıştır. Ayrıca alt grupların farklılığı belirlemek için Bonferroni ve Tamhane kullanılmıştır (α=0,05). Verilerin analizi sonucunda elde edilen bulgulara göre; cinsiyet ve spor türü değişkenlerine göre yapılan karşılaştırmalarda ölçeğin yıkıcı ve edilgen saldırganlık alt boyutlarında anlamlı bir farklılaşma tespit edilirken atılganlık alt boyutunda anlamlı bir farklılık olmadığı saptanmıştır. Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin yaş değişkeni ile ölçeğin atılganlık ve edilgenlik alt boyutlarında anlamlı farklılık görülürken, yıkıcı saldırganlık alt boyutunda anlamlı farklılık olmadığı görülmüştür. Günlük fiziksel aktivite süresi değişkeni ile edilgenlik alt boyutunda anlamlı farklılık görülürken, yıkıcı saldırganlık ve atılganlık alt boyutlarında anlamlı farklılık olmadığı tespit edilmiştir. Boş zaman değerlendirme, günlük hayatta kendini nasıl hissediyorsun ve Covid-19’dan etkilenme durumları ile saldırganlık arasında anlamlı farklılık olmadığı görülmüştür. Sonuç olarak; spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin saldırganlık düzeylerinin orta seviyede olduğu tespit edilmiştir.

Bu çalışma, bireysel ve takım sporlarında antrenör-sporcu ilişkisinin sporcuların yarışma kaygısı üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, Aydın ilinde aktif olarak bireysel ve takım sporlarıyla ilgilenen, 18 yaş ve üzeri toplam 395 sporcunun katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, antrenör-sporcu ilişkisini değerlendirmek amacıyla Antrenör-Sporcu İlişkisi Ölçeği, yarışma kaygısı düzeylerini belirlemek için ise Revize Edilmiş Yarışma Durumluk Kaygı Envanteri-2 kullanılmıştır. Verilerin analizinde çarpıklık ve basıklık değerleri incelenerek normal dağılım varsayımı test edilmiş, istatistiksel analizler kapsamında bağımsız örneklem t testi ve Pearson korelasyon analizi uygulanmıştır. Bulgularda, kadın sporcuların antrenörleriyle daha yakın, güven temelli ve uyumlu ilişkiler kurdukları, buna karşın erkek sporcuların yarışma kaygısı düzeylerinin anlamlı derecede daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Sporcuların yaşları ve spor deneyimleri arttıkça, antrenörleriyle olan ilişkilerinin güçlendiği ve buna paralel olarak yarışma kaygılarının azaldığı belirlenmiştir. Korelasyon analizleri, antrenör-sporcu ilişkisinin güçlü olmasının yarışma kaygısını azaltıcı bir etkiye sahip olduğunu ortaya koymuştur. Bireysel ve takım sporları kıyaslandığında, bireysel sporlarla uğraşan sporcuların yarışma kaygısı düzeylerinin takım sporlarına göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Sonuç olarak, antrenörlerin sporcularıyla güvene dayalı, destekleyici ve uyumlu ilişkiler geliştirmelerinin, sporcuların yarışma kaygılarını azaltmada önemli olduğu ortaya konulmuştur. Spor psikolojisi ve antrenörlük uygulamaları bağlamında bu çalışma, antrenörlerin sporcular üzerindeki psikolojik etkilerini anlamak ve daha etkili antrenörlük stratejileri geliştirmek açısından önemli bulgular sunmaktadır.

This study examines the mediating role of psychological empowerment and organizational cynicism in the relationship between leader-member exchange (LMX) and organizational commitment among academics in sports science faculties in Turkey. Conducted as a cross-sectional survey with 405 participants (72.8% male, mean age=41.62) from various universities in Turkey, this research employed the PROCESS macro in SPSS to conduct a multiple mediation analysis. The findings revealed positive associations among the variables, particularly highlighting the direct impact of academics' LMX on organizational commitment. Additionally, the study identified a relative influence of organizational cynicism and empowerment on organizational commitment. Thus, it was concluded that relationship quality indirectly affects organizational commitment through these mediating factors. By examining the mediation processes between LMX and organizational commitment, this study contributes significantly to the existing literature. Moreover, the necessity for academic institutions to develop policies and programs designed to strengthen interactions between leaders and academics is emphasized. Furthermore, focusing on strategies to enhance trust and collaboration among employees and implementing measures to reduce organizational cynicism are essential. These measures include establishing transparent communication channels, promoting supportive leadership practices, and organizing activities to enhance employee participation. By adopting such measures, academic institutions can enhance employee commitment and foster a more productive work environment.

Bu çalışmanın amacı, Aydın ilinde MEB’e bağlı farklı kurumlarda görev yapan beden eğitimi öğretmenlerinin dönüşümcü liderlik algıları ile örgütsel bağlılık düzeylerinin belirlenmesi, iki değişken arasındaki ilişkinin incelenmesi ve dönüşümcü liderlik algılarının örgütsel bağlılık düzeylerini yordayıp yordamadığının açıklanmasıdır. Bu çalışma nicel araştırma deseninde ilişkisel tarama modelinde tasarlanmıştır. Araştırma evrenini Aydın ilinde MEB’e bağlı kurumlarda görev yapan beden eğitimi öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırma örneklemini belirlemek için gelişigüzel örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemi Aydın ilinde farklı kurumlarda görev yapan 167 (%50,9) erkek, 161 (%49,1) kadın olmak üzere toplam 328 beden eğitimi öğretmeni oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak "Dönüşümcü Liderlik Ölçeği" ve "Örgütsel Bağlılık Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde SPSS 25.00 istatistik paket programından yararlanılmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, korelasyon ve regresyon istatistiki teknikleri kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi .05 olarak kabul edilmiştir. Araştırma bulgularına göre; beden eğitimi öğretmenlerinin ölçeklerden aldıkları ortalama puana göre dönüşümcü liderlik algılarının ve örgütsel bağlılık düzeylerinin orta seviyelerde olduğu tespit edilmiştir. Beden eğitimi öğretmenlerinin dönüşümcü liderlik algılarının ve örgütsel bağlılık düzeyleri arasında orta düzeyde pozitif yönde bir ilişki olduğu ve dönüşümcü liderliğin örgütsel bağlılığın önemli bir yordayıcısı olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak beden eğitimi öğretmenlerinin dönüşümcü liderlik algılarının ve çalıştıkları kurumlara bağlılıklarının iyi seviyelerde olduğu, öğretmenlerin dönüşümcü liderlik düzeyleri arttıkça çalıştıkları kuruma olan bağlılık düzeylerinin de artacağı söylenebilir.

Background: The purpose of this study is to develop a valid and reliable measurement tool to assess sleep quality and sleep perceptions in the context of exercise among adults who engage in regular exercise. Methods: In line with this aim, the Exercise-Context Sleep Quality Scale (ECSQS) was developed, and exploratory and confirmatory factor analyses were conducted on two independent samples. It was determined that the scale has a structure consisting of a total of 12 items and three factors (Perception of Exercise-Related Sleep, Sleep Hygiene and Environmental Factors, general Sleep Adequacy). The results of the exploratory factor analysis showed that the total explained variance was 56.8%, which is above the thresholds recommended for construct validity in the social sciences. Results: The findings of the confirmatory factor analysis indicated that the three-factor model exhibited a good level of fit to the data according to the χ²/df ratio, RMR, RMSEA and fit indices such as GFI, AGFI, NFI, IFI, TLI and CFI. In reliability analyses, Cronbach’s alpha coefficient was 0.83 for the first factor, and 0.65 and 0.64 for the second and third factors, respectively; for the total scale, Cronbach’s alpha and McDonald’s omega values were found to be 0.77. Discriminant validity was supported by the Fornell–Larcker criterion, while convergent validity received only partial support because AVE values were below 0.50. Composite reliability (CR) values were acceptable. Item discrimination analyses showed that all items had item–total correlations above 0.30, and that Cohen’s d effect sizes in comparisons of the lower and upper 27% groups were mostly at “large” or “very large” levels; these results indicate that the scale strongly distinguishes between individuals with low and high levels of sleep quality in the context of exercise. Conclusions: The findings demonstrate that the ECSQS can validly and sufficiently reliably measure sleep quality in regular exercisers through a three-dimensional structure, and that, as one of the first Turkish sleep quality scales specific to the exercise context, it fills an important measurement gap in the sports sciences and sleep science literature.

This study aimed to adapt the TikTok Addiction Scale into Turkish and evaluate its psychometric properties among Turkish-speaking TikTok users. The study included 229 participants (117 men and 112 women) aged 18–27 years who had used TikTok for at least 12 months. Participation was voluntary, and data were collected through an online survey administered via Google Forms. Data were analysed using SPSS 22.0 and AMOS. Confirmatory factor analysis (CFA) was conducted to examine whether the original six-factor structure of the scale was supported in the Turkish sample. Internal consistency was evaluated using Cronbach’s alpha coefficients and corrected item-total correlations, discriminative validity was examined by comparing the lower and upper 27% score groups, and temporal stability was assessed through test-retest analysis and the intraclass correlation coefficient (ICC). CFA results indicated that the six-factor model demonstrated a good fit to the data (χ² = 103.127, df = 75, χ²/df = 1.375, CFI = .987, GFI = .945, NFI = .956, IFI = .988, TLI = .982, RMSEA = .041, and RMR = .016). Standardized factor loadings ranged from .812 to .910. The overall scale demonstrated high internal consistency (Cronbach’s α = .894), while the subscale coefficients ranged from .830 to .936. Corrected item-total correlations ranged from .492 to .670, and significant differences were observed between the lower and upper 27% groups (p < .001). The total scale also demonstrated high test-retest reliability (ICC = .928). Overall, the findings support the factorial validity, internal consistency, discriminative ability, and temporal stability of the Turkish version of the TikTok Addiction Scale among young adult TikTok users.