Objectives: This study aims to investigate the effects of transcutaneous auricular vagus nerve stimulation (taVNS) on visual memory performance and fatigue in healthy individuals. Patients and methods: Between April 10, 2022 and May 25, 2022, a total of 60 physical therapy and rehabilitation students (27 males, 33 females; mean age: 20.6±1.6 years; range, 18 to 24 years) were included in the study. The individuals were divided into two groups as the experimental group (n=30) and the control group (n=30). The experimental group received taVNS, mobile device supported games, and low-medium intensity aerobic exercises, while the control group received mobile device supported games and aerobic exercises. The personal information form was applied to all participants. The level of fatigue was measured using a computer-based evaluation and Fatigue Severity Scale (FSS) to analyze the visual memory performance. Results: All parameters used to evaluate visual memory performance showed a significant difference, while the FSS scores showed no significant difference (p>0.05). Only one sub-parameter in the control group was significantly different, while none of the other sub-parameters or FSS scores were significantly different (p>0.05). There was a significant difference between the two groups in terms of two of the visual memory sub-parameters, although no significant difference was found for the results of one parameter and the FSS (p>0.05). Conclusion: Our study results show that taVNS can produce positive effects on visual memory performance, although it does not apparently affect fatigue.

Objective: The aim of the study was to examine whether graded motor imagery was as effective as transcutaneous electrical nerve stimulation in improving pain and functionality in patients with knee osteoarthritis. Design: Forty-six patients with knee osteoarthritis were randomized (1:1) into the graded motor imagery and the transcutaneous electrical nerve stimulation groups. Both groups participated in home-based and functional exercises. A visual analog scale, the pressure pain threshold, range of motion, muscle strength, the Timed Up and Go Test, and the Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index were evaluated at baseline, after 8 wks of treatment, and after a 6-wk follow-up period. Results: The within-group comparisons showed significant improvements in outcomes for both treatments. However, the difference between the groups was significant in favor of the graded motor imagery group in knee flexion range of motion, knee extensor muscle strength, and Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index–pain and function parameters at the end of the treatment, and visual analog scale–activity, knee flexor muscle strength, and Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index–stiffness values showed greater improvement in the graded motor imagery group compared with the transcutaneous electrical nerve stimulation group at the end of the 6-wk follow-up (for all, P < 0.05). Conclusions: Graded motor imagery seems to be a more effective adjuvant than transcutaneous electrical nerve stimulation. If applied in patients with knee osteoarthritis, pain and functional recovery improved, and results were maintained for up to 6 wks.

Amaç: Sağlıklı üniversite öğrencilerinde fiziksel aktivite düzeyinin demografik özellikler ile ilişkisini incelemek ve pandemi öncesi ve sonrası değerleri karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Kesitsel tipte tasarlanan çalışmaya kronik hastalığı ve travmatik kas iskelet sistemi problemi bulunmayan 226 üniversite öğrencisi dahil edilmiştir. Katılımcıların demografik özellikleri ve fiziksel aktivite düzeyleri çevrimiçi oluşturulan bir anket yoluyla değerlendirilmiştir. Fiziksel aktivite düzeyi pandemi süreci ve öncesi göz önünde bulundurularak Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi Kısa Formu ile iki kez değerlendirilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS v24, Jamovi v1.8.2 ve örneklem büyüklüğünün belirlenmesinde G*power v3.1.9.6 programları kullanılmıştır. Veri analizleri bağımsız örneklem t-testi, Mann Whitney U testi, Wilcoxon sıralı işaretler testi ve Kruskal-Wallis testi analizlerinden ve mediasyon modellemesi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya katılan öğrencilerin %5.8’i inaktif; %81.9’u orta düzeyde aktif; %12.4’ü ise aktifti. Pandemi döneminde şiddetli ve orta fiziksel aktivite, yürüme aktivite değerleri pandemi öncesine göre düşüş, oturma aktivitesi değerleri ise yükseliş gösterdi (p=0.037; p=0.033; p<0.001; p<0.001). Fiziksel aktivite değişimi değerleri cinsiyet ve yaşam çevresi gruplarına göre kıyaslandığında, gruplar benzerdi (p=0.086; p=0.157). Sonuç: Pandemi döneminde fiziksel aktivite düzeylerinde düşüş gözlenmiştir. Özellikle online eğitim nedeniyle uzun süreler hareketsiz kalan genç bireylerde aktivite kısıtlılığı sonucu ortaya çıkabilecek sorunları önlemek için fiziksel aktivite teşvik edilmelidir.

The aim of the study was to investigate the validity and reliability of the Turkish version of the Fear of Falling Questionnaire-Revised (FFQ-R) in older adults with mild cognitive impairment (MCI)...

The study was aimed to analyze the psychometric properties of the Turkish version of the Apraxia Screen of TULIA (T-AST).A total of 112 patients with multiple sclerosis (MS) were included in the st...

Bu çalışmanın amacı, kuaförlerde kas-iskelet sistemi problemlerinin hangi vücut bölgelerinde sık görüldüğünü araştırmak ve üst ekstremite kas iskelet sistemi problemleri ile mesleki tükenmişlik düzeyi arasındaki ilişkiyi incelemektir. Kesitsel tipte tasarlanan bu çalışmaya konjenital kas iskelet sistemi hastalığı ve gebelik durumu olmayan, son 6 ay içinde travmatik kas iskelet sistemi problemi yaşamamış 78 kuaför dahil edildi. Katılımcıların demografik bilgileri alındıktan sonra, Cornell Kas İskelet Sistemi Rahatsızlığı Anketi (CKİSRA) ile kas-iskelet sistemi bu problemleri ve problemlerin işe etkisi; Tükenmişlik Ölçeği-Kısa Formu (TÖ-KF) ile mesleki tükenmişlik düzeyleri değerlendirildi. Katılımcıların 26’sı (%33,3) kadın, 52’si (%66,7) erkek kuaförüydü. Kuaförlerin kas iskelet sistemi ağrı/sızı/rahatsızlık hissinin en çok olduğu vücut bölgeleri boyun (n=46) ve bel (n=45) bölgeleriydi. Katılımcıların kas iskelet sistemi problemleri ile mesleki tükenmişlik düzeyleri arasında pozitif yönde orta düzey (r=0,387; p