TUBA Karabacak

Dr. TUBA Karabacak

orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

7Years (2020-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
3 April 2025 in Applied Fruit Science
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
BKBerkay Keskin
Berkay Keskin
AUAhmet Semih Uzundumlu
Ahmet Semih Uzundumlu
TKTUBA Karabacak
TUBA Karabacak

18 December 2020 in IBAD Sosyal Bilimler Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
TKTUBA Karabacak
TUBA Karabacak
AUAhmet Uzundumlu
Ahmet Uzundumlu
Sağlık açısından tüketilmesi oldukça önemli olan kayısının yaş ve kuru olmak üzere iki şekilde üretimi yapılmaktadır. Üretim miktarı açısından dünyada önde gelen ülkelerden biri olan Türkiye ihracat noktasında da büyük bir paya sahiptir. Dünya kuru kayısı ihracatında birinci sırada yer alan Türkiye 2018 yılı ihracat verilerine göre %36,2’lik kısmını ABD, Fransa, Rusya Federasyonu, Almanya ve Birleşik Krallığın yer aldığı altı ülkeye, taze kayısı ihracatının %74’lük kısmını Rusya Federasyonu ve Irak ülkelerine gerçekleştirmiştir. 1991 yılında Türkiye’de kayısı üretimi 276.000 ton iken bu miktar 2018 yılı itibariyle 750.000 tona ulaşmıştır. Üretim miktarında büyük paya sahip illerin başında Malatya gelmektedir. Malatya dünya kuru kayısı ihracatında %85’lik bir payla sırasıyla ABD, Fransa, Almanya ülkeleri başta olmak üzere 122 ülkeye kuru kayısı ihracatı gerçekleştirmektedir. Malatya ili kayısı üretiminde ve ihracatta önemli bir yere sahip olmakla birlikte ihracatta ve sofralık tüketimde diğer illerdeki kayısı üretimi de ekonomiye yön vermektedir. Mersin, Elazığ, Kahramanmaraş, Iğdır, Hatay, Antalya, Isparta, Kayseri ve Sivas illeri de kayısı üretimi miktarı açısından önemli bir yere sahiptir. Bu çalışma ile kayısı üretim miktarında önde gelen illerin 1991-2018 yıllarında gerçekleştirmiş oldukları üretim miktarları temel alınarak 2019-2025 yılları üretim miktarlarının tahmin edilmesi amaçlanmaktadır. Çalışmada illerin 28 yıllık kayısı üretim miktarları için Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) verileri kullanılmıştır. Tahminleri gerçekleştirmek için ARIMA modeli kullanılmış olup en uygun modeli belirlemek için AIC, BIC, SSE, MSE, MPE kriterlerinden yararlanılmıştır. Verilerin analizi SAS 9.4 istatistik programı aracılığıyla yapılmıştır. Analiz sonucu ile kayısı ihracatında önemli bir paya sahip olan Malatya’nın ve diğer dokuz ilin mevcut kayısı üretimi artırmak ve üretimde sürdürülebilirliği sağlamak amacıyla önerilerde bulunulmuştur.

1 December 2024 in Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
TKTUBA Karabacak
TUBA Karabacak
MKMurat Külekçi
Murat Külekçi
MOMelih Okcu
Melih Okcu
The objective of the study is to reveal the impact of agricultural subsidies provided by the Ministry of Agriculture and Forestry on the costs of certain forage crops in Erzurum province. The study used data obtained from 306 surveys conducted through a simple random sampling method from farms producing alfalfa, sainfoin, and vetch in Erzurum province during the 2021 production year. All data obtained from the surveys were averaged per decare and analyzed. The cost calculation includes all expenses incurred to produce a crop. In alfalfa farms, the cost of alfalfa was calculated as 1.05 ₺/kg before receiving subsidies. However, after receiving subsidies, this cost decreased to 0.86 ₺/kg. In sainfoin farms, the production cost was determined to be 1.32 ₺/kg for farms not receiving subsidies, while it was 0.99 ₺/kg for farms receiving subsidies. In vetch farms, the production cost was found to be 1.49 ₺/kg for farms not receiving subsidies, while it was 1.25 ₺/kg for farms receiving subsidies. The research explains the difference that agricultural subsidies make in the production of these forage crops. The findings indicate that agricultural subsidies have the potential to reduce costs, which can increase farmers' income and encourage agricultural production.

30 June 2023 in Turkish Journal of Range and Forage Science
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
SSSedat SEVEROĞLU
Sedat SEVEROĞLU
ERTAN YILDIRIMERTAN YILDIRIM
ERTAN YILDIRIM
Melek EkinciMelek Ekinci
Melek Ekinci
MGMehmet Kerim Güllap
Mehmet Kerim Güllap
TKTUBA Karabacak
TUBA Karabacak
NÇNilay Çeri̇t
Nilay Çeri̇t
In this research, the effects of biochar application at different doses on the mineral element content of soybean seedlings under salt stress were investigated under greenhouse circumstances. In the study, leaf and root some mineral contents were investigated. According to the data obtained from the study, it was stated that while the leaf and root plant nutrient content of soybean seedlings decreased in salty conditions in general, the applied biochar increased the leaf and root plant nutrient content. This positive effect of biochar treatments on enhancing mineral element content was dose dependent. In conclude, biochar can be used as an amendment for increasing plant nutrient use efficiency of plants under saline conditions.

14 July 2026 in Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
ECEnes Ceylan
Enes Ceylan
MOMelih Okcu
Melih Okcu
SSSedat SEVEROĞLU
Sedat SEVEROĞLU
TKTUBA Karabacak
TUBA Karabacak
Hayvansal üretimde en önemli girdilerden birini yem maliyeti oluşturmaktadır. Hayvancılık işletmelerinde üretilen hayvansal ürünlerin miktarlarındaki düşüşün temel nedenlerinden biri, hayvanların yeterli kaliteli kaba yemle beslenememesidir. Türkiye'de artan kaba yem açığı ve yüksek yem maliyetleri, hayvancılık sektörünün sürdürülebilirliği açısından ciddi sorunlar yaratmaktadır. Bu nedenle, yerli ve düşük maliyetli alternatif yem kaynaklarının değerlendirilmesi zorunluluk haline gelmektedir. Türkiye'de yaygın olarak yetiştirilen bir endüstri bitkisi olan şeker pancarının hasat sonrası tarlada kalan yaprak ve baş kısımları, genellikle atık olarak bırakılmaktadır. Oysa bu materyallerin protein, vitamin ve mineral içeriği bakımından zengin olduğu ve özellikle ruminant hayvanlar için değerli bir yem kaynağı olduğu bilinmektedir. Şeker pancarı yapraklarının silaj haline getirilmesi, besin değerlerinin korunmasına ve yıl boyunca kullanılabilir bir yem formuna dönüşmesine olanak tanımaktadır. Bununla birlikte yüksek nem içeriği, düşük kuru madde oranı ve oksalik asit ile saponin gibi anti-besinsel faktörler, yaprakların doğrudan kullanımını sınırlandırmakta ve silaj yapımında uygun katkı maddelerinin kullanımını zorunlu kılmaktadır. Laktik asit bakterisi inokulantları ve kuru madde dengeleyicilerin (arpa kırması, buğday kepeği, kuru pancar posası vb.) kullanımı fermantasyon kalitesini belirgin biçimde iyileştirmektedir. Melas ve pancar küspesi de önemli yan ürünler olup, hayvancılıkta enerji ve lif kaynağı olarak geniş kullanım alanı bulmaktadır. Bu derleme çalışması; şeker pancarı yan ürünlerinin kimyasal kompozisyonunu, besleme değerini, silaj fermantasyon biyokimyasını, anti-besinsel faktörleri ve ruminant hayvan performansına etkilerini güncel literatür ışığında kapsamlı biçimde değerlendirmeyi amaçlamaktadır.

1 January 2026 in Open Agriculture
Verified
Journal Article
Open access
EDEmincan Dilli
Emincan Dilli
TKTUBA Karabacak
TUBA Karabacak
The province of Samsun is a leader in Türkiye in terms of production volume of vetch, a plant that plays an important role in animal feed production. The study aims to determine the technical efficiency levels of vetch producers operating in the province of Samsun and to examine the factors associated with different levels of improvement potential. The study’s material consists of primary data obtained from face-to-face surveys conducted with 116 vetch producers selected by simple random sampling in the 2025 production year. Technical efficiency scores were calculated using a data envelopment analysis (DEA) framework focused on inputs under the assumption of variable returns. To eliminate sampling bias, the Simar-Wilson bootstrap DEA approach was applied, and bias-corrected efficiency scores with 95 % confidence intervals were obtained. Based on these values, the improvement potential for each farm was calculated. Due to the heterogeneous and right-skewed distribution of improvement potential, the quantile regression method was used to analyze the factors affecting improvement potentials. The findings reveal that the determinants of improvement potential show significant heterogeneity across farms. The use of agricultural credit significantly increases efficiency only in farms with high and critical levels of improvement potential. The effects of membership in farmer organizations and expert visits during the production period are particularly concentrated in the upper quantiles; this indicates that these mechanisms play a corrective role for farms operating at low levels of productivity.