Background/aim: To have country-wide information about multidrug resistance (MDR) in isolates from community-acquired urinary tract infections (CAUTI) of Turkey, in terms of resistance rates and useful options. Materials and methods: We used a geocode standard, nomenclature of territorial units for statistics (NUTS), and a total of 1588 community-acquired isolates of 20 centres from 12 different NUTS regions between March 2019 and March 2020 were analysed. Results: Of the 1588 culture growths, 1269 (79. 9%) were Escherichia coli and 152 (9.6%) were Klebsiella spp. Male sex, advanced age, and having two or more risk factors showed a statistically significant relation with MDR existence (p < 0.001, p: 0.014, p < 0.001, respectively) that increasing number of risk factors or degree of advancing in age directly affects the number of antibiotic groups detected to have resistance by pathogens. In total, MDR isolates corresponded to 36.1% of our CAUTI samples; MDR existence was 35.7% in E. coli isolates and 57.2% in Klebsiella spp. isolates. Our results did not show an association between resistance or MDR occurrence rates and NUTS regions. Conclusion: The necessity of urine culture in outpatient clinics should be taken into consideration, at least after evaluating risk factors for antibacterial resistance individually. Community-acquired UTIs should be followed up time- and region-dependently. Antibiotic stewardship programmes should be more widely and effectively administrated.

The recent increase in the number of rare yeasts isolated from clinical specimens is a cause for concern, requiring accurate identification of these yeasts and assessment of their antifungal susceptibility to guide treatment. In this regard, we identified 196 rare yeasts isolated from various clinical specimens, mostly urine and respiratory tract specimens of patients hospitalized in intensive care unit and wards, using MALDI-TOF MS, and assessed their susceptibility to amphotericin B, fluconazole, voriconazole, posaconazole, itraconazole, isavuconazole and anidulafungin using the EUCAST broth microdilution method. Among the rare yeast species we isolated, Candida lusitaniae (13.8%) was the most common, followed by Magnusiomyces capitatus (13.3%), Candida fabianii (12.2%), and Trichosporon asahii (11.7%). Antifungal susceptibility testing revealed high echinocandin MIC values against Magnusiomyces spp., Trichosporon spp., and Rhodotorula mucilaginosa isolates. Similarly, we found high MIC values for fluconazole against the isolates of Magnusiomyces spp., T. asahii, R. mucilaginosa, and several Candida spp., including Candida guilliermondii, Candida pararugosa, Candida rugosa, Candida pelliculosa, Candida norvegensis, and Candida fabianii. We found similar MIC values across phylogenetically closely related species. In conclusion, prompt identification of rare yeasts and assessment of their antifungal susceptibilities are essential for effective treatment of the infections they cause.

Non-fermentatif Gram negatif bakteriler, özellikle bağışıklığı baskılanmış hastalarda kan dolaşımı enfeksiyonlarının önemli etkenleri arasında yer almakta ve artan antibiyotik dirençleri nedeniyle tedavi zorlukları oluşturmaktadır. Bu çalışmada, üçüncü basamak bir hastanede sekiz yıllık dönemde kan dolaşımı enfeksiyonu etkeni olarak izole edilen non-fermentatif Gram negatif bakterilerin dağılımı ve antibiyotik direnç profilleri değerlendirildi. Bu retrospektif kesitsel çalışmada, 2016-2023 yılları arasında hastanemizin mikrobiyoloji laboratuvarına kabul edilen kan kültürü örnekleri analiz edildi. BacT/ALERT 3D sistemi kullanılarak üreme saptanan kan örneklerinden izole edilen bakteriler otomatize sistemlerle (VITEK2 Compact ve VITEK MS) tanımlandı.Antibiyotik duyarlılıkları EUCAST ve CLSI kriterlerine göre değerlendirildi. Tekrarlayan izolatlar dışlandı; <30 örnekli türler istatistiksel analizden çıkarıldı. Sekiz yıllık sürede toplam 132904 kan kültürü örneğinin %20’sinde üreme gözlendi ve 1974’ünde (%7.4) non-fermentatif Gram negatif bakteri saptandı. Bunların %61.1’i yoğun bakım ünitelerinden gönderilen örneklerden elde edildi. En sık izole edilen bakteriler Acinetobacter baumannii (%41.4), Pseudomonas aeruginosa (%29.6) ve Stenotrophomonas maltophilia (%13.1) idi. A. baumannii izolatları başta karbapenemler (%93.7 imipenem direnci), piperasilin/tazobaktam ve siprofloksasin olmak üzere birçok antibiyotiğe yüksek oranda direnç saptandı. P. aeruginosa izolatları ise daha düşük direnç profili sergiledi. S. maltophilia suşlarında seftazidime karşı direnç %40 oranında olup trimetoprim/sülfametoksazol ve levofloksasin direnç oranları daha düşük seviyede saptandı. Yerel direnç verilerinin sürekli izlenmesi ve akılcı antibiyotik kullanım politikalarının geliştirilmesi, enfeksiyonların etkili yönetimi için kritik öneme sahiptir. Bu çalışmada A. baumannii suşlarında gözlenen yüksek antibiyotik direnç oranları özellikle endişe vericidir.