Artificial intelligence is rapidly reshaping skill expectations across media, marketing, and journalism, however, university curricula are not evolving at a comparable speed. To quantify the resulting curriculum–skill gap in communication-related programs, two synchronous corpora were assembled for the period July 2024–June 2025: 66 course descriptions from six leading UK universities and 107 graduate-to-mid-level job advertisements in communications, digital media, advertising, and public relations. Alignment around AI, datafication, and platform governance was assessed through a three-stage natural-language-processing workflow: a dual-tier AI-keyword index, comparative TF–IDF salience, and latent Dirichlet allocation topic modeling with bootstrap uncertainty. Curricula devoted 6.0% of their vocabulary to AI plus data/platform terms, whereas job ads allocated only 2.3% (χ² = 314.4, p < 0.001), indicating a conceptual-critical emphasis on ethics, power, and societal impact in the academy versus an operational focus on SEO, multichannel analytics, and campaign performance in recruitment discourse. Topic modeling corroborated this divergence: universities foregrounded themes labelled “Politics, Power & Governance”, while advertisers concentrated on “Campaign Execution & Performance”. Environmental and social externalities of AI—central to the Special Issue theme—were foregrounded in curricula but remained virtually absent from job advertisements. The findings are interpreted as an extension of technology-biased-skill-change theory to communication disciplines, and it is suggested that studio-based micro-credentials in automation workflows, dashboard visualization, and sustainable AI practice be embedded without relinquishing critical reflexivity, thereby narrowing the curriculum–skill gap and fostering environmentally, socially, and economically responsible media innovation. With respect to the novelty of this research, it constitutes the first large-scale, data-driven corpus analysis that empirically assessed the AI-related curriculum–skill gap in communication disciplines, thereby extending technology-biased-skill-change theory into this field.

Girişimcilik coşkusu her insanda var olan bir duygudur. Fakat girişimcilik coşkusu bazı insanlarda daha fazla bulunmaktadır. Bu durum bazen coşkuyla gelen bir fikirle ya da eylemle hayat bulurken, bazen de alınan eğitim sürecinde ve sonrasında ortaya çıkmakta ve kendini daha fazla hissettirmektedir. Bu noktada üniversiteler, girişimci insanları desteklemek, donatmak belki de eksik olan cesaretlerini sağlamak ve girişimcilik coşkusunu aşılamak için önemli ve etkili kurumlardan birisidir. Girişimcilik, girişimcilik eğilimi, girişimcilik özellikleri, girişimcilik eğitimi, girişimcilerin kişilik özellikleri, girişimcilik ve üniversite öğrencileri ile ilgili literatürde birçok çalışma bulunmaktadır. Bu çalışmayı diğer çalışmalardan farklı kılan nokta ise çalışmanın, Türkiyeli öğrencilerle Yabancı Uyruklu öğrencileri karşılaştırıyor olması ve girişimcilik düşüncesi, algısı, cinsiyeti ve kişiliği yönünden Türkiyeli öğrenciler ile Yabancı Uyruklu öğrenciler arasındaki farklılıkları belirlemek için yapılmış olmasıdır. Bu kapsamda farklı ülkelerde ve farklı kültürlerde yetişen gençlerin, genç girişimci adaylarının girişimciliğe olan ilgileri ve kendilerini ne kadar girişimci olarak gördükleri değerlendirilmektedir.

Girişimcilik eğitimiyle ilgili temel tartışma, girişimciliğin öğrenilebilir olup olmadığı üzerine odaklanmaktadır. Literatürdeki bazı çalışmalar, girişimcilik eğitiminin başarılı girişimcilik davranışlarını geliştirebileceğini öne sürerken, bazı araştırmalar bu eğitimin girişimcilik niyeti ve kişilik özelliklerine olumlu katkı sağlamadığını, hatta olumsuz etkileri olabileceğini belirtmektedir. Araştırma bu tartışmalara katkı sunma amacıyla taşımaktadır. Bu kapsamda lisans düzeyinde girişimcilik dersi alan öğrencilerin girişimciliğe ilişkin bakış açıları incelenmiştir. Bir başka ifadeyle girişimcilik eğitiminin, girişimciliğe bakış açısı, girişimcilik niyeti ve eğilimi ile risk alma kavramları arasındaki ilişki ortaya konmaya çalışılmıştır. Veriler odak grup görüşmeleri ile toplanmış, görüşmeler belirlenen üç grup odak grupla, her bir grupta altışar katılımcı olmak üzere toplam on sekiz katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Odak grup görüşmelerinin transkripsiyonu sonucunda elde edilen veriler gömülü teori çerçevesinde içerik analizi gerçekleştirilecek sonuçlar paylaşılmıştır. Kodlamalar neticesinde 8 kod, 4 kategori ve 3 tema ortaya konmuştur. Temalar şu şekilde belirlenmiştir; “teori ve kavram”, “tecrübe ve deneyim” ve “diğer”. Araştırma neticesinde girişimcilik eğitiminin teorik ve kavramsal içeriğinin dengeli olması gerektiği, deneyim ve uygulama odaklı etkinliklerin eğitimin daha etkili olmasını sağladığı ortaya konmuştur. Ayrıca, girişimcilik eğitiminde girişimcilerin tecrübelerinden faydalanmanın ve saha deneyimlerinin önemli olduğu vurgulanmıştır. Girişimcilik eğitiminin zenginleştirilmesi için araştırma projeleri, saha aktiviteleri ve çeşitli sertifika programlarının eklenmesi önerilmektedir. Yapılan odak grup görüşmeleri ve analizler, girişimcilik eğitiminde teorik bilginin yanı sıra deneyim aktarımının da kritik bir rol oynadığını göstermiştir. Ayrıca, girişimcilik eğitimi, girişimcilik niyetini ve becerilerini geliştirmek için yeterli bir araç olmasa da girişimcilik ekosisteminin bir parçası olarak geleceğin girişimcilerini yetiştirmede önemli bir role sahip olduğu ortaya konmuştur. Bunula birlikte girişimcilik eğitiminin etkinliği ve etkisine ilişkin daha kapsamlı ve titiz çalışmalar gerek akademik alanda gerekse pratik alanda daha aydınlatıcı bilgilere ulaşılmasına katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

This study investigates how perceptual and emotional factors—perceived naturalness, aesthetic pleasure, environmental concern, and disgust—shape consumer acceptance of a human-hair-derived bio-fabricated textile product (a unisex cardholder). In a scenario-based online survey, participants viewed an AI-generated image accompanied by a short vignette. A purposive sample of young adults in Istanbul with prior experience purchasing sustainable textile products was recruited and screened. All constructs were measured with standard Likert-type scales and translated into Turkish using a two-way back-translation procedure. Data were analyzed with PLS-SEM. Model fit was acceptable, and the model accounted for a substantial share of the variance in adoption intention. Aesthetic pleasure showed a clear positive influence on adoption intention, whereas perceived naturalness did not display a direct effect. Environmental concern modestly strengthened the link between naturalness and adoption. Disgust emerged as the dominant moderator, fully conditioning the naturalness pathway and reducing—but not eliminating—the effect of aesthetic pleasure. Together, these findings indicate that perceived naturalness, aesthetic pleasure, environmental concern, and disgust jointly shape adoption intention and that practical emphasis should be placed on reducing feelings of disgust while enhancing aesthetic appeal.

Amaç: Uzaktan çalışma yöntemlerinin yaygınlaşmasıyla birlikte uzaktan çalışmanın sistematiğini, bileşenlerini, çalışanlar ve işverenler üzerindeki etkilerini, verimliliğini, avantajlarını ve dezavantajlarını tespit edip ölçmenin önemi de artmaktadır. Bu amaçla, çalışmada uzaktan çalışan bireylerin uzaktan çalışmaya ilişkin algılarını ve uzaktan çalışmanın üzerlerindeki etkilerini ölçmeyi amaçlayan E-Çalışma Ölçeği Türkçe’ye uyarlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya konu olan ölçek, örgütsel güven, esneklik, iş-yaşam dengesi ve verimlilik olmak üzere çalışanların algı ve durumlarını dört alt boyutta ölçmektedir. Ölçeğin Türkçe’ye çeviri çalışmasında, beş aşamalı çeviri tekniğinden faydalanılmıştır. Bulgular: Çeviri sonrası, saha çalışmasından elde edilen verilerle güvenilirlik analizleri ardından açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri gerçekleştirilmiştir. Daha sonra elde edilen verilere ilişkin fark testleri ile ölçek test edilmiştir. Fark testleri sonucunda, cinsiyet değişkeni ile örgütsel güven, iş-yaşam dengesi ve verimlilik; çalışma süresi ile verimlilik arasında anlamlı ve pozitif ilişki olduğu tespit edilmiştir. Özgünlük: E-Çalışma Ölçeği, bireylerin uzaktan çalışmaya ilişkin durumlarını ve algılarını ölçerek bireyler üzerinde farkındalık oluşturmayı hedeflerken aynı zamanda yönetici ve kurumlara uzaktan çalışmanın, çalışanlar, iş verimliliği ve iş performansı üzerindeki etkilerini tespit edip anlamalarına yardımcı olmaktadır. Ancak bu konuda sınırlı sayıda Türkçe ölçeğe bulunmaktadır. Dolayısıyla Türkçe’ye uyarlanan bu ölçek, Türkçe literatürdeki önemli bir boşluğu doldurmayı hedeflemektedir.

Bu araştırma, okul müdürlerinin paternalist liderlik davranışları ile öğretmenlerin örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Araştırmanın evreni olarak İstanbul ili Sultanbeyli ilçesindeki beş resmi okulda çalışan yaklaşık 220 personel seçilmiş ve veriler yüz yüze anket yöntemiyle toplanmıştır. Elde edilen verilerin analizlerini için regresyon ve korelasyon testleri uygulanmıştır. Yapılan analizler neticesinde okul müdürlerinin paternalist liderlik davranışları ile öğretmenlerin örgütsel bağlılıkları arasında pozitif ve istatistiki olarak anlamlı bir ilişki olduğu görülmektedir. Ayrıca paternalist liderliğin alt boyutlarından ahlaki liderliğin ve otoriter liderliğin örgütsel bağlılık üzerinde pozitif ve anlamlı etkisinin olduğu gözlemlenmiştir. Ancak diğer alt boyutlar olan yardımsever liderlik ve çıkarcı liderlik ile örgütsel bağlılığa arasında anlamlı bir ilişki tespit edilememiştir. Ayrıca örgütsel bağlılığın %18 oranla paternalist liderliğin alt boyutları ile açıklanabileceği bulgusuna varılmıştır.