Kardiyopulmoner bypass (KPB) eşliğinde mekanik mitral kapak veya mekanik aort kapak replasmanı operasyonları yapılmaktadır. KPB eşliğinde kalp kapak replasmanı uygulanmış hastalarda KPB/perfüzyon süresinin kardiyak cerrahi sonrası erken dönem morbidite ve mortalite ile ilişkili olduğu düşünülmektedir. Bu retrospektif çalışmada KPB eşliğinde mekanik kalp kapak replasmanı uygulanmış hastaların KPB/perfüzyon süresinin erken dönem postoperatif sonuçlar üzerine etkisinin değerlendirilmesi amaçlandı. KPB eşliğinde kalp kapak cerrahisi uygulanmış, toplam 116 hasta retrospektif olarak dahil edildi. Hastaların ortalama perfüzyon süreleri hesaplandı. Ortalama perfüzyon süreleri üzerinden hastalar iki gruba ayrıldı (Ortalama perfüzyon süresinin üstünde perfüzyon süresi olanlar bir grup, ortalama sürenin altında perfüzyon süresi olanlar ikinci grup). Hastaların biyokimyasal, hematolojik ve diğer verileri gruplar arasında karşılaştırıldı. Daha uzun perfüzyon süresine sahip grubun pacemaker, defibrilasyon ve inotrop ihtiyacı, ES transfüzyonu ve hastanede kalış süresinin daha fazla olduğu, ayrıca ALT, GGT ve pH değerleri de daha yüksekti (p0.05). Sonuç olarak daha uzun KPB/perfüzyon süresi, ilişkilendirmede nedensellik anlamına gelmese de, perfüzyon süresinin mümkün olduğunca kısa tutulması veya kabul edilebilir sınırlar içerisinde tutulması gerektiğini düşünmekteyiz.

Aim: Within the scope of this research, we aimed to compare the liver function tests, liver enzymes and De Ritis ratio (AST/ALT) of patients given Del Nido cardioplegia and blood cardioplegia in coronary heart surgery. Methods: This retrospective study included a total of 80 patients who underwent CPB-guided coronary heart surgery (CABG) with 40 Del Nido cardioplegia solutions and 40 blood cardioplegia solutions. CPB-guided coronary heart surgery patients given Del Nido cardioplegia solution were determined as the first group (Group 1), and patients given blood cardioplegia were determined as the second group (Group 2). Results: Preoperative and postoperative aspartate aminotransferase (AST), alanine aminotransferase (ALT), total bilirubin, direct bilirubin, and gamma-glutamyl transferase (GGT) levels of the groups were similar (p

Background/Objectives: Various pathophysiological mechanisms play a role in the development of cardiovascular diseases (CVDs). There is a need for new biomarkers that can complement existing clinical findings, particularly in the early diagnosis and prognostic assessment of coronary artery disease (CAD) and that can also contribute to more effective management of the diagnosis and treatment process. Therefore, both blood and pericardial fluid samples can provide important diagnostic information. This study aims to investigate Stromal Cell-Derived Factor 4 (SDF4) levels and thiol/disulfide homeostasis in the blood and pericardial fluid of patients with established CAD undergoing open-heart surgery with cardiopulmonary bypass (CPB), in order to better characterize oxidative stress-related and redox-mediated pathophysiological processes associated with the development and progression of coronary heart disease. Comparisons with a healthy control group were performed to elucidate disease-related biochemical alterations rather than to propose these markers as diagnostic tools for CAD. Methods: In this study, intraoperatively collected venous blood and pericardial fluid samples from 45 patients undergoing on-pump coronary artery bypass grafting were analyzed. SDF4 levels were measured using enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA), while thiol–disulfide homeostasis was assessed via spectrophotometric analysis. Results: The study revealed statistically significant differences in parameters such as SDF-4, native thiol, total thiol, disulfide, and disulfide/total thiol ratio among the control, patient serum, and pericardial fluid groups (p < 0.05). Notably, SDF-4 and disulfide levels were elevated, while thiol levels were reduced in the pericardial fluid group, suggesting increased oxidative stress and disrupted redox balance. Principal Component Analysis (PCA) and Variable Importance in Projection (VIP) analyses successfully demonstrated the discriminative power of these parameters among the groups. Conclusions: The increased SDF-4 levels and disturbances in the thiol–disulfide balance observed in this study indicate elevated oxidative stress and impaired cellular redox homeostasis in CAD. These findings suggest that SDF-4 and thiol–disulfide parameters may serve as important biochemical markers in the pathophysiology of CVD and hold potential as diagnostic and prognostic biomarkers.

Amaç: Kardiyopulmoner Bypass eşliğinde açık kalp cerrahisi uygulanan hastalarda hazır setler ile verilen kardiyoplejik solüsyonların, sıvı setler ile verilenlere göre veriliş sürelerine etkisi incelenerek postoperatif morbidite ve mortalite yönünden araştırılmasını amaçladık. Materyal ve metod: Kardiyopulmoner baypas ile açık kalp ameliyatı geçiren 18 yaş üstü toplam 88 hasta (59 erkek ve 29 kadın) retrospektif olarak çalışmaya dahil edildi. Bu hastalara ait ilk 24 saatlik postoperatif bilgiler incelendi. Hastalar kardiyopleji verilme setlerine göre iki gruba ayrıldı. Grup 1 (n= 44): hazır set ile kardiyopleji verilen grup, grup 2 (n=44): sıvı sette hazırlanarak kardiyopleji verilen grup. Gruplar arasında kardiyopleji veriliş sürelerinin toplam kros klemp sürelerine etkisi ve postoperatif laktat, üre, kreatinin, potasyum, CRP, WBC, idrar seviyeleri ile ekstübasyon, yoğun bakım, hastanede yatış süreleri ve mortalite-nin istatistiksel analizi ve karşılaştırmaları yapıldı. Bulgular: Gruplar arasında tanımlayıcı istatistik verileri incelendiğinde sıvı set kullanılan grup ile karşılaştı-rıldığında; hazır set kullanılan grupta postoperatif laktat düzeyinin anlamlı olarak daha düşük (p=0,002), ekstübasyon süresi (p<0,001), yoğun bakım ünitesinde kalış süresi (p=0,043), kros klemp süresi (p<0,001) ve total bypass süresinin de (p<0,001) anlamlı olarak daha kısa olduğu tespit edildi.Ancak, gruplar arasında mortalite açısından anlamlı bir farklılık olmadığı saptandı (p=0,246). Sonuç: Hazır set ile kardiyopleji verilen grupta ekstübasyon süresi, yoğun bakım ünitesinde kalış süresi, kros klemp süresi ve total bypass süresi daha kısa olsa da hazır setler ile sıvı setlerin mortalite açısından benzer sonlanımlara sahip olduğu saptandı.

Introduction: Ischemic heart disease (IHD) is among the leading causes of death worldwide. Sometimes, cardiopulmonary bypass (CPB) is inevitable in the treatment of heart diseases by open heart surgery procedures. Myocardium protection is of great importance in CPB cases. Various techniques and applications exist for the protection of the myocardium. Objective: In this study, it was aimed to determine the perioperative and postoperative early outcomes of coronary artery bypass grafting (CABG) operations with CPB by comparing intermittent antegrade and intermittent antegrade (Initial) combined with retrograde (Maintenance) blood cardioplegia applications. Materials and Methods: 240 patients with similar characteristics who underwent CPB-guided CABG operation were included. Two groups were formed as Antegrade (Group 1) and Antegrade/retrograde (Group 2). The preoperative, intraoperative, and early postoperative results of the groups were compared. Results: Gender, age, body surface area, flow, ejection fraction percentages, EuroSCORE and LMCA lesion presence values were similar in both groups (p>0.05). Cross-clamp time, total perfusion time, mean activated clotting time during CPB and perioperative drainage were similar in both groups (p>0.05). There was no statistically significant difference between the sodium, potassium, calcium, glucose, and lactate levels evaluated after CPB of the two groups (p>0.05). In addition, there was no statistically significant difference between the two groups in terms of defibrillation requirement, inotropic requirement, and IABP requirement after CPB. (p>0.05). Conclusion: Similar results were observed between antegrade cardioplegia alone and antegrade combined with retrograde cardioplegia in CPB-guided CABG operations. For this reason, we think that the antegrade cardioplegia technique alone will be more advantageous in terms of ease of application, not requiring additional invasive intervention, and eliminating the risks of the necessity of additional intervention. Furthermore, we think that the importance of case-based evaluation in cardioplegia techniques should not be ignored.