İnşaat sektörü, geçmiş dönemlerde ve günümüzde iş kazalarının sıklıkla karşılaşıldığı sektörlerden biridir. İnşaat işlerinde oluşabilecek iş kazalarına yönelik gereken önlemlerin alınması iş kazası oranlarıyla birlikte oluşan can ve mal kayıplarını da önlemede etkili olmaktadır. Günümüzde iş güvenliği ile ilgili bilinç düzeyinin artmasıyla birlikte işçi sağlığının korunmasına yönelik çalışmalar da artmaktadır. Bu çalışmada; inşaat sektöründe iş sağlığı ve güvenliğini etkileyen olayların Türkiye genelinde diğer sektörlerde meydana gelen olaylar ile karşılaştırılarak inşaat sektörünün diğer sektörler arasından yeri ve öneminin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2014-2022 istatistik yıllıklarında yer alan veriler çeşitli parametreler üzerinden analiz edildikten sonra tablo ve grafikler oluşturularak yorumlarda bulunulmuştur. Bununla birlikte ülkemiz genelinde elde edilmiş olan veriler ile inşaat sektöründeki kaza verileri arasındaki ilişkiyi belirlemek için SPSS (Statistical Package for the Social Sciences) programı kullanılarak iş kazası geçiren sigortalı çalışan sayıları, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik sayıları ve ölümle sonuçlanan çalışan sayıları arasındaki ilişkinin belirlenmesi için korelasyon analiz yönteminden yararlanılmıştır. Çalışmanın sonucunda, inşaat sektörünün ülkemizdeki diğer sektörler içinde önemli bir sektör olduğu, sektördeki ilerlemelere ve çalışan sayıları dikkate alındığında bu sektördeki iş kazası ve çalışan sağlığını tehlikeye düşüren durumların azaltılmasının ülkemizdeki iş sağlığını ve güvenliğinin arttırılmasında etkili olacağı sonucuna varılmıştır. Çalışma sonucunda elde edilen verilerin ilerleyen dönemlerde yapılacak olan iş sağlığı ve güvenliği konusunu ele alan çalışmalara katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Adaptive reuse is widely used to extend the life of heritage and industrial heritage buildings, but its assessment remains divided between reuse potential, alternative selection, sustainability, post-occupancy performance, and conservation-based evaluation. This article develops the Adaptive Reuse Success Index (ARSI), a literature-derived framework for assessing adaptive reuse success as a multidimensional architectural condition. The framework was developed through a structured framework-development review and full-text coding of 31 studies, supported by a documented Scopus audit trail. Assessment concepts were extracted, normalized into codes, synthesized into themes, and translated into measurable indicators. ARSI comprises eight dimensions: Heritage Conservation Value, Functional Compatibility, Technical/Physical Performance, Environmental/Circular Performance, Economic Viability, Social and Community Value, Urban Integration and Regeneration, and Governance and Implementation Capacity. These dimensions are operationalized through a 40-indicator matrix with equal-weight scoring, literature-prominence sensitivity weighting, and non-compensatory safeguards. An illustrative application to Santralistanbul shows that the framework can separate strong heritage, functional, and urban performance from weaker or insufficiently evidenced social, economic, technical, and governance conditions. ARSI is proposed as an initial diagnostic framework rather than a validated universal index, offering a structured basis for comparative assessment and post-reuse evaluation in industrial heritage contexts.

Bu çalışma, afet sonrası yeniden yapılanma süreçlerinde konvansiyonel yapım yöntemleri ile parametrik tasarım ve 3B baskı gibi yeni nesil dijital teknolojilerin karşılaştırmalı analizini sunmaktadır. Araştırmanın temel amacı, geleneksel yöntemler ile dijital teknolojilerin güçlü ve zayıf yönlerini değerlendirmek, kullanıcı odaklı tasarımın afet sonrası planlamaya entegrasyonunu analiz etmektir. Nitel araştırma metodolojisi kullanılan çalışma, ayrıca her iki yaklaşımın en etkili yönlerini birleştiren hibrit modellerin geliştirilmesine katkı sağlamayı ve önerilen stratejileri kullanıcı entegrasyonu, uygulama süreci, üretim uyarlanabilirliği ve kullanıcı merkezli esnek tasarım paradigması kriterleri açılarından değerlendirmektedir. Bulgular, teknoloji odaklı yaklaşımların kullanıcı katılımını artırdığını, yerel ihtiyaçlara daha duyarlı olduğunu ve çevresel sürdürülebilirliği desteklediğini göstermektedir; ancak bu yaklaşımlar yüksek maliyet ve teknik uzmanlık gereksinimi gibi sınırlılıklar da içermektedir. Geleneksel yöntemler hızlı ve geniş ölçekli müdahale avantajı sunsa da değişen ihtiyaçları karşılamakta yetersiz kalmaktadır. Afet sonrası yeniden yapılanmada yalnızca tek bir yaklaşıma dayalı çözümler yerine, her iki paradigmanın güçlü yönlerini birleştiren hibrit stratejilerin geliştirilmesi önerilmektedir. Kullanıcı merkezli, esnek ve sürdürülebilir tasarım stratejilerinin benimsenmesi, fiziksel çevrenin yanı sıra sosyal ve kültürel yapının da dirençli hâle gelmesine katkı sağlayacaktır.

Isparta Üzüm Bazaar is a historically and culturally important bazaar located in the city center of Isparta. This area, which was declared an urban protected area in 1992, has faced various significant problems as a result of unconscious and unauthorized structural interventions. In this context, the process of improving the area aims to eliminate these problems and both protect the historical heritage and ensure integration with the present day. The basic elements of the rehabilitation project include restoration of the shops that make up the bazaar, infrastructure improvements and environmental arrangements, while these processes aim to improve the aesthetic and functional aspects of the bazaar. The restorations and infrastructure improvements have increased the quality of life in the region, but have also created various difficulties for tradesmen. Increasing real estate prices and rents have negatively affected small tradesmen in particular and have caused some businesses to close or move to other regions. In addition, it has been emphasized that environmental elements, social structure and economic activities should be taken into account in street rehabilitation projects. Rapid and unconscious rehabilitation processes have led to the emergence of some structural and functional problems. For example, the removal of the bazaar's upper cover has made the bazaar more open to climatic conditions and has negatively affected the circulation of the bazaar. Despite the improvements made in the bazaar, it is seen that some functional deficiencies continue. The lack of seating areas on the streets, the inadequacy of garbage bins and the shrinking areas of some shops are among the factors that make the activities of tradesmen difficult. In addition, there is still a need for improvement in street lighting. As a result, as seen in the Üzum Bazaar rehabilitation process, it has become clear that in addition to the aim of preserving and modernizing the historical values in the region, more measures should be taken to protect the tradesmen in rehabilitation projects. In addition, the preservation of the street identity and the active participation of the local people in these projects will increase the success of the rehabilitation process.

Tüm dünyada olduğu gibi Türkiye’de de İkinci Dünya Savaşı ile birlikte hayat standartlarının bozulması toplum sağlığını etkilemiş, uygun olmayan yaşam koşulları hastalıkların yayılmasını hızlandırmıştır. Toplumda sıklıkla görülen sağlık sorunlarının tedavilerine özel önem verilmiş, bu sorunlar ülkenin çeşitli yerlerinde faaliyet gösteren özel dal hastaneleri aracılığı ile çözülmeye çalışılmıştır. 1952 yılında kurulan Eğirdir Kemik ve Mafsal Veremi Hastanesi, dönemin yaygın hastalıklarından olan veremin etkilediği iskelet sistemini tedavi etmek amacı ile kurulmuş ve Türkiye’deki dört kemik hastanesinden biri olarak faaliyet göstermiştir. Kemik veremi yanında diğer kemik hastalıklarının tedavisine uzun yıllar cevap veren yapı, Eğirdir Kemik Hastalıkları Hastanesi adıyla 2020 yılında kadar hasta kabulüne devam etmiştir. Çalışmada özel dal hastanesi olarak tasarlanan bu sağlık yapısı yer seçimi, kütle biçimlenmesi, mekânsal düzenlemeleri ve cephe elemanları temelinde mimari özellikleri açısından incelenmiş, böylece günümüzde ayakta olmayan bu yapı hakkında detaylı bilgi edinilmesi amaçlanmıştır. Kolektif hafızanın ürünü olan Eğirdir Kemik Hastalıkları Hastanesi binası; bir modern mimarlık ürününün etkin kullanıcısına rağmen korunamamasının bir örneğidir.

In terms of the assessment of the post-war period, Turkey was not directly involved in the war, but the country was as directly affected as any European country. Under the strong leadership of Atatürk, several reforms consisting of social, educational and industrial developments were carried out after the establishment of the Republic of Turkey in 1923. Architecture was one of the subjects that could be analysed within the framework of the educational reform. Robert Oerley, Ernst Egli, Clemens Holzmeister, Hermann Jansen, Martin Elsaesser, Martin Wagner, Hans Poelzig, Bruno Taut, Margarete Schütte-Lihotzky, Wilhelm Schütte, Robert Vorhoelzer and Paul Bonatz were some of the architects who were allowed to work in Turkey and who had beneficial works for the Turkish cities both in terms of urban planning and architectural context. The aim of this study is to evaluate the relationship between the works of refugee architects, particularly during their stay in Turkey, and their long-term and positive contributions to Turkish architecture in the post-war period. With the research, some questions will be answered, such as whether the foreign architects had a dominance or influence on the Turkish architects; and whether there are any foreign architects who tried to protect the existing traditional order.