This study investigated the effect of coach behaviors on self-efficacy in athletes. 488 athletes who completed the perception questionnaire were included in the study. The Turkish adaptation of the coach behavior assessment and General self-efficacy scales was used. T-test was used in statistical procedures and regression analysis was performed. No significant difference was found in physical training and planning, technical skills, mental preparation and positive coach behaviors according to gender (p>0.05). A significant difference was found in terms of goal setting, competition strategies and negative coach behaviors according to gender (p<0.05). A statistically significant difference was found between the scores of combat athletes and ball game athletes in the competition strategy sub-dimension (p0.05). The self-efficacy scores of the athletes did not show a statistically significant difference according to gender (p>0.05). Although the level of perception of athletes about their coaches’ behaviors towards them varies according to gender, it can be said that it is generally similar. Women are more affected by negative coach behaviors than men. Self-efficacy scores are similar according to gender. It can be said that positive coach behaviors have a positive effect on self-efficacy level. Negative coach behaviors have very little effect. It can be said that in order to increase self-efficacy levels in athletes, it is necessary to increase positive behaviors of coaches and decrease negative behaviors.

Bu çalışmanın amacı, Vlachopoulos, Katartzi ve Kontou (2011) tarafından geliştirilen Beden Eğitiminde Temel Psikolojik İhtiyaçlar Ölçeği’ni (The Basic Psychological Needs in Physical Education Scale BPN-PE) Türkçeye uyarlamak ve psikometrik özelliklerini incelemektir. Orijinal ölçek İngilizcedir ve üç faktörlü toplam 12 ifadeden oluşmaktadır. Türkçeye çevrilen ifadelerin Türkçeye uygunluğu, anlam bütünlüğü ve dil geçerliliğini sağlamak için İngilizce dil uzmanlarının görüşleri alınarak ölçeğe son şekli verilmiştir. Ölçeğin Türkçe formu 405 ortaokul ve 412 lise öğrencisine uygulandıktan sonra ölçeğin yapı geçerliği faktör analiziyle yapılmış ve analiz sonucunda Türkçeye çevrilen ölçeğin de 12 ifadeden oluşacağı kararlaştırılmıştır. Ölçeğin iç tutarlılığını belirlemek için ölçeğin her bir faktörü (ortaokul için 0,67 ile 0,75 ve lise için 0,66 ile 0,76 arasında) ve ölçeğin tümü için Cronbach Alpha güvenirlik katsayılarının yeterli olduğu sonucuna varılmıştır. Yapılan analizlerin sonuçlarına göre; Beden Eğitiminde Temel Psikolojik İhtiyaçlar Ölçeği’nin üç faktörlü yapısının hem ortaokul hem de lise öğrencileri için Türk kültürüne güvenilir ve geçerli bir şekilde uyarlandığı yorumu yapılabilir.

Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de büyükşehir belediye hizmetlerinin içerisinde sporun yerinin ve kapsamının belirlenmesidir. Yerelde bu büyüklükte hizmet üreten bir kurumun spor yönetimi konusundaki eksikliklerinin belirlenmesi ve bu eksikliklerin giderilmesine yönelik önerilerde bulunmaktır. Yerel yönetimlerde eksik olduğu düşünülen spor hizmetlerinin standart bir hizmet politikası oluşturularak uygulamaya geçirilmesine ışık tutmaktır. Büyükşehir belediyelerinin verdikleri sportif hizmetler web sitelerinden, mail ve dilekçe yolu ile gerekli veriler elde edilmiştir. Elde edilen bulgular doküman analizi yöntemine uygun olarak toplanmıştır. Bulgular karşılaştırma yöntemi ile yorumlanmıştır. Bulgulardan elde edilen sonuca göre yerel yönetim birimlerinin spor hizmetlerinin web sayfalarından çok fazla yaygınlaştırılmadığı görülmüştür. Ayrıca büyükşehir belediyelerinin pek çoğunda sportif hizmetlerine ait veriye ulaşılamamıştır. Spor hizmetleri veren birimlerin de görev yapan birim sorumlularının sadece beşinin spor eğitimi aldığı görülmüştür. Spor hizmetlerinin on iki büyükşehir belediyesinde farklı daire başkanlıkları altında faaliyet gösterdiği görülmüştür. Spor tesis ve açık alanların çoğunda yetersiz olduğu görülmüştür. Sporda istihdam yaratma konusunda da eksikliklerin olduğu ve yeterli sayıda eğitmen istihdam edilmediği görülmektedir. Sporcu sayılarının ve faaliyet gösterilen spor dallarının kapasitelerinin düşük olduğu görülmüştür. Büyükşehir belediyelerinin spor/rekreasyon alanlarında şehirlerin niteliklerine ve halkın daha iyi hizmet almasına yardımcı olacak şekilde kurumsal internet sayfalarını geliştirmeleri sonucuna ulaşılmıştır.

Rekreasyon alanlarının kullanımı, bu alanları kullananların talep ve niteliklerine göre değişim göstermektedir. Bu nedenle rekreasyon alanlarının yeniden yapılanmasında veya var olan alanların elden geçirilip düzenlenmesinde kullanıcıların tercihlerinin neler olduğunun belirlenmesi gerekmektedir. Bu nedenle bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin rekreasyon alanı kullanımlarına ilişkin tercihlerinin belirlenmesinin ortaya koyulmasıdır. Araştırmada genel tarama modeli kullanılmıştır. Örneklem seçiminde kolaylıkla bulunabilen örneklem yönteminden faydalanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2021-2022 eğitim-öğretim yılında bir devlet üniversitesinde öğrenim görmekte olan 213’ü erkek (%42,4), 289’u kadın (%57,6) olmak üzere toplam 502 gönüllü öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada Gümüş, Alay ve Özgül (2017) tarafından geliştirilen Rekreasyon Alanı Tercih Etkenleri Ölçeği (RATE) kullanılmıştır. Verilerin analiz kısmında; aritmetik ortalama, standart sapma, yüzde, t testi ve ANOVA testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgular doğrultusunda, RATE alt boyutları ile cinsiyet değişkeni arasındaki ilişkiye yönelik T-testi sonuçlarına göre anlamlı bir farklılık tespit edilmeziken, RATE alt boyutlarının öğrencilerin barınma değişkenine göre farklılaşıp farklılaşmadığına yönelik analiz sonuçlarında öğrencilerin barınma durumları ile RATE alt boyutlarından olan sportif çeşitlilik arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Sonuç olarak öğrencilerin rekreasyonel etkinliklere katılım tercihlerinin sportif çeşitlilik ve konumun belirleyici etmenler olduğu tespit edilmiştir

Bu çalışma sinema tarihinde vizyona girmiş spor filmlerinin IMDb puanlarına göre sınıflandırma amacıyla tasarlanmıştır. Dijital içerikli film siteleri doküman analizi yöntemiyle taranmıştır. Taramada elde edilen veriler nitel ve nicel içeriklere göre ayrılmıştır. Elde edilen veriler yüzde ve frekans dağılımına göre verilmiştir. Bu araştırmada 1947-2024 yılları arasında yayımlanan spor filmlerinin ülke, IMDb puanı, yayımlandığı yıl ve branş açısından incelenmiştir. Veri setinde toplamda 300 film yer almakta olup, bu filmler farklı branşlar ve ülkeler açısından çeşitlilik göstermektedir. Araştırma sonuçlarına göre, filmlerin yıl aralıklarına göre dağılımında belirgin bir artış görülmektedir. 2013-2024 yılları arasında %35,56 ile en yüksek orana sahip olup, bu dönemde spor temalı filmlerin popülerliğinin önemli ölçüde arttığı görülmektedir. Ülke bazında yapılan analizde ise ABD’nin toplam filmlerin %48.01’i ile açık ara en dominant ülke olduğu görülmüştür. Hindistan %7,28 ile ikinci, Türkiye %5,63 ile üçüncü sırada yer almaktadır. Filmlerin yaklaşık yarısı ABD yapımı iken, geri kalan yarısı oldukça geniş bir coğrafi çeşitlilik göstermektedir. Bu verilere göre, boks branşı toplam filmlerin %14,85’ini oluşturarak en baskın tema olarak öne çıkmaktadır. Bunu futbol branşı %14,19 ile yakından takip etmektedir. Basketbol branşı ise %7,59 ile üçüncü sırada yer alarak sporun sinemadaki önemli varlığını göstermektedir. Genel olarak, bu veri seti yalnızca belirli sporların popülerliğini yansıtmakla kalmamış, aynı zamanda farklı kültürler ve disiplinlerdeki atletik çabaların zengin çeşitliliğini de vurgulamaktadır.

The aim of this study is to develop a valid and reliable measurement tool to assess athletes’ perceptions of sport technologies and their level of digital adaptation. The research was designed as a methodological, cross-sectional scale development study based on the Technology Acceptance Model. The sample consisted of 730 athletes aged between 18 and 25 who actively participated in organized sports activities. Of the participants, 47.3% were female and 52.7% were male. Participants were recruited from university sport environments and local training settings where sport technologies such as wearable monitoring devices, training applications, and digital performance tracking systems are regularly used. To examine construct validity, the dataset was divided into two independent subsamples. Data from 300 athletes were used for Exploratory Factor Analysis, and data from 430 athletes were used for Confirmatory Factor Analysis. The analyses revealed a two-factor structure: Perceived Technological Support and Digital Adaptation. The model demonstrated satisfactory validity and reliability. The findings indicate that the scale can be used to evaluate athletes’ performance-related perceptions of sport technologies and their ability to adapt to digital systems in training environments. The scale may provide a practical assessment tool for researchers, coaches, and sport organizations in the integration of technology into sport practice.