Gülan Güngör

Dr. Gülan Güngör


Research Focus & Metrics

Academic Career Length

4Years (2023-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
31 December 2023 in Türk Coğrafya Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
FKFerhat Keserci̇
Ferhat Keserci̇
GGGülan GÜNGÖR
Gülan GÜNGÖR
MBMahsum Bozdoğan
Mahsum Bozdoğan
ECErgin Canpolat
Ergin Canpolat
ZÇZeynel Çilğin
Zeynel Çilğin
CBCihan Bayrakdar
Cihan Bayrakdar
Geyik Dağları, Geç Kuvaterner boyunca yoğun ve tekrarlanan buzullaşmalara maruz kalmıştır. Güncel bir buzulun varlığı bölgede yapılan daha önceki çalışmalarda doğrulanmamış veya tespit edilememiştir. Bölgede yerel gezgin olan Hasan Hüseyin Kahrıman’nın 27 Ekim 2023 tarihinde buzul varlığını sosyal medya aracılığı ile aktarması üzerine buzulları tanımlamak ve yerlerini belirlemek için uzaktan algılama yöntemleri kullanılmış ve Geyik Dağı’na yapılan arazi çalışması ile güncel buzulların varlıkları doğrulanmıştır. Bu çalışma aynı zamanda bilimsel olarak Geyik Dağı’nda güncel bir buzulun varlığını tanımlayan ve doğrulayan ilk çalışmadır. Belirlenen yayılış alanları üzerinden buzul modellemesi, ELA (Equilibrium Line Altitude) hesaplama araçları, bakı ve eğim intersect (kesiştirme) analizleri ile sirk morfometrisi yöntemleri kullanılarak buzulların ve içerisinde yer aldıkları sirkler ile yakın çevresinin özellikleri nicel verilerle ortaya konulmuştur. Buzul modellemesi neticesinde Geyik Orta Buzulu’nun toplam 6000 (±300) m2, Doğu Buzulu’nun 2030 (±100) m2 toplamda ise Geyik Dağı’ndaki buzulların 8030 (±480) m2 alana sahip olduğu tespit edilmiştir. Buzulların ortalama olarak uzunlukları 95 m (metre), ELA değeri ise 2619 m olarak hesaplanmıştır. Buzulların 12-30˚ eğim değerleri arasında ve tamamen kuzey bakılı alanlarda bulundukları tespit edilmiştir. Buzullar ve sirklerin morfolojik özellikleri, yüksek rakım, bakı özellikleri ve yüksek kar birikimi Geyik Dağı’ndaki buzulların bu kesimlerde korunmasına pozitif olarak etki etmiştir. Buzullar üzerinde yapılan karşılaştırmalı uydu görüntülerinde 06.09.2010 tarihinden günümüze kadar buzulların alansal olarak %50’sinden fazlasının erdiği ve önümüzdeki yıllarda etkisini giderek arttıran küresel ısınma ile beraber 5 yıl içerisinde tamamen ortaya kalkacağı tahmin edilmektedir.

15 April 2025 in Jeomorfolojik Araştırmalar Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
GGGülan GÜNGÖR
Gülan GÜNGÖR
CBCihan Bayrakdar
Cihan Bayrakdar
HCHÜLYA CANER
HÜLYA CANER
NKNurgül KARLIOĞLU KILIÇ
Nurgül KARLIOĞLU KILIÇ
Yosun ve göl yüzey örnekleri, hem günümüzdeki polen dağılımı ile iklim değişkenleri arasındaki ilişkiyi anlamaya hem de polen ve bitki örtüsü dağılımının, fosil polen kayıtlarının yorumlanmasında bir karşılaştırma modeli olarak kullanılmasına olanak tanımaktadır. Bu çalışma kapsamında Batı Toroslar’ın en doğu ucu olan Geyik Dağları’nda 2070 m seviyesindeki Eğri Göl’den 18 cm karot ve göle yakın 9 noktadan kara yosunu numunesi alınarak bölgenin güncel polen dağılımı incelenmiştir. Bu çalışmanın amacı, Eğri Göl ve çevresinde yapılacak fosil polen çalışmalarına altlık sağlamak ve bölgenin genel güncel polen dağılımı hakkında veri elde etmektir. Sediman örneklerinin polen analizi için laboratuvar metodolojisinde “klasik yöntem” kullanılırken yosun örneklerinin polen analizinde EPMP (European Pollen Monitoring Programme-Avrupa Polen İzleme Programı)’ nin laboratuvar metodolojisi takip edilmiştir. Polen analizi için seçilen 0, 7 ve 16 cm örneklerinde 3 Gymnospermae (Açık tohumlular) ve 28 Angiospermae (Kapalı tohumlular) cins/familyasından otsu, odunsu ve çalı taksonları teşhis edilmiştir. Arboreal (odunsu) polenler ve non- arboreal (otsu) polen yüzdesi dağılımı incelendiğinde; odunsu bitki polen yüzdesi %30- 45 aralığında, otsu bitki polen yüzdesi %55 ile %70 arasında değişiklik göstermektedir. Yosun numunelerinde ise 4 Gymnospermae ve 21 Angiospermae cins/familyasından otsu, odunsu ve çalı taksonları teşhis edilmiştir. Açık tohumlu bitkilerden Abies sp., Cedrus sp., Juniperus sp. ve Pinus sp. polenleri sayılmıştır. Kapalı tohumlu bitkilerden ise Alnus sp., Olea sp., Ostrya sp., Quercus cerris tip (yaprak döken meşeler grubu), Quercus ilex tip (herdem yeşil meşeler grubu) ve Salix sp. odunsu taksonlar içerisinde sayılırken; Amaranthaceae, Apiaceae, Aster tip, Artemisia sp., Caryophyllaceae, Cichorioideae, Euphorbia sp., Fabacaeae, Galium sp., Lamiaceae, Plantago sp., Poaceae, Polygonaceae ve Sanguisorba sp. otsu taksonları tespit edilmiştir. Bu çalışma ile Eğri Göl ve yakın çevresinde gerçekleştirilecek fosil polen çalışmaları için güncel polen veri seti oluşturulmuştur. Sonuç olarak, Eğri Göl çevresindeki bitki örtüsünün geçmişteki değişimlerini anlamak açısından bu polen analizleri önemli veriler sunmuş ve çevresel dinamikleri açıklamaya katkıda bulunmuştur.

31 December 2025 in Anadolu Orman Araştırmaları Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
NKNurgül KARLIOĞLU KILIÇ
Nurgül KARLIOĞLU KILIÇ
RDRüya yılmaz Yılmaz Dağdeviren
Rüya yılmaz Yılmaz Dağdeviren
HCHÜLYA CANER
HÜLYA CANER
GGGülan GÜNGÖR
Gülan GÜNGÖR
Giriş ve Hedefler Juglandaceae familyasının polen morfolojisine ilişkin bugüne kadar yapılan çalışmaların büyük çoğunluğu Juglans regia L. üzerinde yoğunlaşmış olup, Juglans nigra L. ve Pterocarya fraxinifolia (Poir) Spach türlerine ait karşılaştırmalı morfolojik veriler sınırlı kalmıştır. Bu nedenle bu çalışmanın amacı, söz konusu türlerin polen morfolojisini hem ışık mikroskobunda hem de SEM’de detaylı olarak incelemek ve aralarındaki morfolojik farklılıkları istatistiksel olarak değerlendirmektir. Yöntemler Juglandaceae familyasında bulunan bazı bitkilerin (Juglans nigra, Juglans regia ve Pterocarya fraxinifolia) polen morfolojisi hem ışık mikroskobunda hem de taramalı elektron mikroskobunda (SEM) çalışılmıştır. Bulgular Çalışılan türlerden J. nigra ve J. regia polenleri periporat, Pterocarya fraxinifolia ise stephanoporat apertüre sahiptir. Juglans nigra ve J. regia polenlerinin şekli prolat-sferoidal, Pterocarya fraxinifolia polenlerin şekli ise oblat-sferiodal olarak belirlenmiştir. Juglans nigra polenlerinin boyu 35,63-39.40 µm ve polenlerinin eni ise 34,33-38,13 µm arasında tespit edilmiştir. Por boyu 1,64-3,23 µm, por eni 1,42-2,72 µm ve ekzin kalınlığı 1,20-1,76 arasında değişmektedir. Juglans regia polenlerinin boyu 36,75-41,87 µm arasında ve polenlerin eni ise 39,10-43,54 µm arasında belirlenmiştir. Por boyu 2,77-4,38 µm, por eni 2,24-3,38 µm ve ekzin kalınlığı 1,10-1,72 µm arasındadır. Pterocarya fraxinifolia polenlerinin boyu 25,11-30,16 µm arasında ve polenlerin eni ise 27,41-32,91 µm arasında tespit edilmiştir. Por boyu 3,12-3,78-µm, por eni 3,31-4,22 µm ve ekzin kalınlığı 1,21-1,72 µm arasında değişmektedir. Bu üç türün polenleri ışık mikroskobunda incelendiğinde polen ornamentasyonunun skabrat (granüllü), SEM’de incelendiğinde ise polen ornamentasyonunun mikro-ekinat (mikro-dikencikli) olduğu tespit edilmiştir. Sonuçlar Bu üç türe ait istatistiksel analizler, türler arasında polen morfolojisi bakımından belirgin farklılıklar bulunduğunu ortaya çıkarmıştır.

12 December 2025
Verified
Book
Closed access
EMEkrem Mutlu
Ekrem Mutlu
MCMehmet Akif Ceylan
Mehmet Akif Ceylan
MHMuazzez Harunoğulları
Muazzez Harunoğulları
MFMustafa Erkan Fidan
Mustafa Erkan Fidan
TKTaner Kılıç
Taner Kılıç
ZTZikri Emir Taşkın
Zikri Emir Taşkın
Bu kitap, Türkiyenin doğal ve beşerî süreçlerini mekânsal bir çerçevede bütünleştirerek coğrafya disiplininin kapsamlı bir panoramasını sunmaktadır. Havza ölçeğinde afet duyarlılığı analizleri, göç ve demografi çalışmalarının mekânsal örüntüleri, sürdürülebilir turizm potansiyelleri, enerji yatırımlarının sosyal kabulü ve jeopolitik kırılganlıkların bölgesel yansımaları tek bir tematik bütünlük içinde ele alınmıştır. CBS tabanlı yöntemler ve çok kriterli değerlendirme teknikleriyle desteklenen bu derleme, Türkiye coğrafyasını anlamaya yönelik akademik bir referans niteliği taşımakta; mekânsal düşünmeye dayalı çağdaş coğrafya araştırmalarına ufuk açıcı bir katkı sunmaktadır.

27 February 2026 in Preprints.org
Verified
Preprint
Open access
PDF file
HCHÜLYA CANER
HÜLYA CANER
RDRüya yılmaz Yılmaz Dağdeviren
Rüya yılmaz Yılmaz Dağdeviren
NKNurgül KARLIOĞLU KILIÇ
Nurgül KARLIOĞLU KILIÇ
GGGülan GÜNGÖR
Gülan GÜNGÖR
Morphological characteristics of pollen grains, such as shape, size, number of pores, and exine thickness, may vary among species, thereby enabling the reliable use of palynologi-cal data in taxonomic studies. In this context, this study aims to investigate the pollen morphology of selected seven taxa of the Betulaceae, including Alnus glutinosa, Betula pen-dula, Carpinus betulus, Carpinus orientalis, Corylus avellana, Corylus colurna and Ostrya carpinifolia. Detailed morphological measurements were carried out using Light Micros-copy (LM), and high-resolution images were obtained using Scanning Electron Microsco-py (SEM). Thirty measurements were taken under the LM for each morphological charac-ter, including polar axis length (P), equatorial diameter (E), pore length (plg), pore width (plt), and exine thickness (Ex). Interspecific differences were evaluated using one-way ANOVA, Tukey’s HSD test, and Principal Component Analysis (PCA), and a pollen iden-tification key for the investigated species was developed in this study. The first principal component (PC1) was primarily associated with pollen size (P and E), along which Carpinus betulus was clearly separated from the remaining species. The second principal component (PC2) was mainly related to pore length (plg) and particularly contributed to the separation of Alnus glutinosa from the other small-pollen species.

19 March 2026 in Plants
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
HCHÜLYA CANER
HÜLYA CANER
RDRüya yılmaz Yılmaz Dağdeviren
Rüya yılmaz Yılmaz Dağdeviren
NKNurgül KARLIOĞLU KILIÇ
Nurgül KARLIOĞLU KILIÇ
GGGülan GÜNGÖR
Gülan GÜNGÖR
Morphological characteristics of pollen grains, including shape, size, pore number, and exine thickness, vary significantly among species and enable the reliable use of palynological data in taxonomic studies. In this context, the present study investigates the pollen morphology of seven Betulaceae taxa (Alnus glutinosa, Betula pendula, Carpinus betulus, Carpinus orientalis, Corylus avellana, Corylus colurna, and Ostrya carpinifolia). Detailed morphometric measurements were carried out using Light Microscopy (LM), and high-resolution images were obtained using Scanning Electron Microscopy (SEM). For each taxon, thirty measurements were taken for the main pollen characters, including polar axis length (P), equatorial diameter (E), pore length (plg), pore width (plt), and exine thickness (Ex). Interspecific differences were evaluated using one-way ANOVA, Tukey’s HSD test, and Principal Component Analysis (PCA), and a diagnostic pollen identification key was developed for the investigated species. The results demonstrate statistically significant interspecific variation in pollen size, pore characteristics, and exine thickness. In the PCA ordination, the first principal component (PC1) was mainly associated with pollen size (P and E), clearly separating Carpinus betulus from the remaining taxa. The second principal component (PC2) was primarily related to pore length (plg) and contributed to the separation of Alnus glutinosa from the other small-pollen species. These results show that quantitative pollen morphological characters provide reliable criteria for distinguishing closely related Betulaceae taxa.