Gebelik sürecinde artan gereksinimler dolayısıyla; özellikle bazı mikro besin ögelerinin besin desteği olarak alınması ve böylece yetersizlik ile ilişkili risklerinin en aza indirilmesi, maternal ve fetal sağlığın korunmasında büyük öneme sahiptir. Gebelikte, besin ögelerinin ciddi veya orta düzeyde yetersizliğinde, hayat kurtarıcı nitelikte olan destekler; hafif yetersizlik veya maternal depoların yeterli olduğu koşullarda, çeşitli riskleri de beraberinde getirmektedir. Doğumsal anomalilerin önlenmesinde etkisi kanıtlanmış olan folik asitin maternal dönemde fazla alımı durumunda kanserojeniteyi tetikleyebileceği, çinko emilimini olumsuz etkileyebileceği, B12 vitamini eksikliğinin tanısında ve tedavisinde gecikmelere yol açabileceği, çocukluk çağı astım, alerji riski ile ilişkili olabileceği görülmüştür. Eksikliği fetal anomaliler ile ilişkilendirilen bir diğer vitamin olan B12’nin toksik etkisi bildirilmemekle birlikte literatür taramasında fazla alımı durumunda alerjik reaksiyonlar gösteren bir vaka raporuna rastlanmıştır. Yenidoğan hipokalsemisi ve raşitizmin önlenmesinde etkili D vitamini desteğinin fazla alımı teratojen etki gösterebilir. İyot yetersizliği ile ilişkili kretenizm gibi hastalıkların önlenmesinde etkili olan iyot desteğinin fazla alımının gebenin tiroid disfonksiyonuna, gebelikteki subklinik ve aşikâr hipotiroidizm prevalansında artışa yol açabileceği ve bebeğin psikomotor gelişimini olumsuz etkileyebileceği belirtilmiştir. Gebelikte önerilen dozlarda besin desteklerinin kullanımı uygundur ancak yetersizliğin önlenmesi kadar fazla alım konusunda da dikkatli olunmalıdır. Bu derlemede; gebelikte yaygın olarak kullanılan folik asit, B12 vitamini, D vitamini ve iyot besin desteklerinin fazla alımına ilişkin riskler tartışılmıştır.

Objective: To determine the effect of online sustainable nutrition education (SNE) on sustainable eating behaviors and anthropometric measurements in women.Design: In the research, a pretest‐posttest quasi‐experimental design was used for groups that were subjected to two different trainings.Sample: In the education group, 34 and in the control group, 51 women that between the ages of 19–50 years from six Women's Education and Culture Centers of Ankara Altındağ Municipality.Intervention: After the pretest, the Healthy Nutrition Education (HNE) group received one session of education on “healthy eating” in the second week of the study, while the SNE group received one session of education on “healthy eating” in the second week and “sustainable nutrition” in the third and fourth weeks. Participants were given SNE and its effectiveness was evaluated after 10 weeks.Results: At the end of 10 weeks, body fat percentage decreased significantly from 35.0 ± 6.7 to 33.7 ± 6.8 in the SNE group (p = 0.007). In addition, muscle mass (kg) increased significantly from 43.4[6] to 44.7[5.2] in the SNE group (p = 0.001). When covariance analysis was performed by correcting for body mass index, the group factor had an effect on body fat percentage and muscle mass (p = 0.035 and p = 0.007, respectively). After 10 weeks, the SNE group had a higher Sustainable and Healthy Eating Behaviors Scale mean score (p = 0.013), seasonal foods and avoiding food waste (p = 0.044), animal health (p = 0.003), reducing meat consumption (p = 0.022), healthy and balanced nutrition (p = 0.031), and low fat (p < 0.001) scores compared to HNE group.Conclusions: The dissemination of structured nutrition education for women is important for individuals and, thus, society to acquire and maintain positive eating practices that have an impact on physical health.

Duygusal yeme davranışı (DYD), bireylerde olumsuz duygulardaki yoğunlukla beraber gözlemlenmektedir. Bireylerin endişe, stres, korku, yalnızlık vb. durumlarda duygusal yeme davranışının arttığı bilinmektedir. Yine mutluluk da bazı durumlarda duygusal yeme bozukluğuna yol açabilmektedir. Duygusal yeme davranışı, bireyleri olumsuz yönde etkileyebilen önemli bir yeme bozukluğudur. Duygusal yeme davranışı, obeziteye yol açabilmektedir. Duygusal yeme davranışı ile birtakım değişkenler arasındaki ilişkilerin literatürde incelendiği gözlemlenmektedir. Bu çalışmada da duygusal yeme davranışı ile finansal risk toleransı (FRT) arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmaktadır. Belirtilen bu amaç doğrultusunda ilgili verilere ulaşabilme amacıyla anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Kadınların duygusal yeme davranışı ve vücut kütle indekslerinin (VKI) finansal risk toleransını negatif yönde etkilediği tespit edilmiştir. Erkeklerin duygusal yeme davranışı finansal risk toleransını etkilemezken, vücut kütle indeksleri ise finansal risk toleransını olumlu yönde etkilemektedir.

Objective The study aimed to assess the factors associated with burnout among university students studying online during the COVID-19 lockdown, with a focus on nutrition and lifestyle habits. Methods This cross-sectional web-based study was conducted with university students in Türkiye. Demographic characteristics, dietary habits, dietary supplement usage, the Multidimensional COVID-19 scale, and the Maslach Burnout Inventory-Student Scale of university students were questioned with an online survey. Results: A total of 747 students (health science faculties:68.9% and non-health faculties:31.1%) participated in the study. Non-health sciences students had higher median scores of emotional exhaustion (17 vs 15), cynicism (13 vs 10), and total Multi-Dimensional COVID-19 scale (84 vs 80) than health sciences students (respectively; p=0.001, p<0.001, p<0.001). The emotional exhaustion score was positively associated with thoughts about COVID-19 (β=0.266, p<0.001) and negatively with paying attention to diet (β=-1,142, p=0.005). Students who consumed meat, eggs, and legumes at least once a day had lower emotional exhaustion (β=-0.925, p=0.029), cynicism scores (β=-0.804, p=0.025), and higher academic efficacy (β= 0.550, p=0.034). Consumption of milk and dairy products at least once a day was negatively related to emotional exhaustion (β=-0.844, p=0.033) and cynicism (β=-0.817, p=0.015). Students who consumed at least five daily portions of fruit and vegetables had greater academic efficacy (β=0.669, No-BreakpNo-Break=0.015). Conclusion Faculty, grade, thoughts about COVID-19, precautions taken related to COVID-19, and paying attention to diet are the factors that affect students’ burnout during the COVID-19 pandemic. Health education and adopting healthy eating habits are beneficial for combating burnout in critical periods such as pandemics.