Background: Primary pericardial mesothelioma (PPM) is a rare and aggressive tumor. We aimed to analyze diagnostic pathways and factors influencing survival. Methods: A systematic review was conducted in accordance with PRISMA 2020 guidelines and registered in PROSPERO (CRD420261277326). MEDLINE, Web of Science, and EMBASE were searched up to March 2025. Case reports and case series published from 2010 onwards de- scribing histologically confirmed PPM were included. Data were extracted independently by multiple reviewers. Risk of bias was assessed using Joanna Briggs Institute tools. Individual patient data were pooled. Survival was analyzed using Kaplan-Meier and log-rank tests, and factors associated with survival ≥12 months were evaluated using univariable logistic regression. Results: A total of 120 patients were included (108 case reports, 4 case series). Diffuse pericardial involvement predominated (74.2%), while localized tumors occurred in 30.8%. Constrictive pericarditis was present in 31.7%. Median overall survival from diagnosis was 7.4 months (IQR 1.75–13.5). Use of CT and PET in the diagnostic process was associated with longer survival (CT: 9.1 vs. 1.5 months, p = 0.02; PET: 14 vs. 6 months, p = 0.04). Chemotherapy was associated with improved survival (OR 3.3; 95% CI 1.3–8.4; p = 0.01). Greater pericardial effusion volume was also associated with longer survival (OR 1.56; 95% CI 1.05–2.32; p = 0.028). Worse outcomes were observed in patients with constrictive pericarditis (p = 0.01) and diffuse disease (p = 0.04). Conclusions: PPM carries a poor prognosis. Chemotherapy and advanced imaging are associated with longer survival, whereas constrictive pericarditis and diffuse involvement indicate worse outcomes. Early recognition may reduce diagnostic delay. Findings should be interpreted with caution due to limitations of case-based data.
15 December 2025 in Annales Academiae Medicae Silesiensis
Wstęp: Pierwotny międzybłoniak osierdzia (primary pericardial mesothelioma – PPM) to wyjątkowo rzadki i agresywny nowotwór, wykrywany w mniej niż 0,0022% wszystkich badań autopsyjnych. Ze względu na niespecyficzny przebieg kliniczny oraz podobieństwo objawów do częstszych schorzeń sercowo-płucnych, jego rozpoznanie następuje zwykle w zaawansowanym stadium, co istotnie pogarsza rokowanie. Mediana przeżycia wynosi od 6 do 10 miesięcy. Materiał i metody: Przeprowadzono przegląd literatury dostępnej w bazach PubMed, Medline i Web of Science, obejmujący przypadki PPM opublikowane od stycznia 2015 r. do marca 2025 r. Wyszukiwanie przeprowadzono z użyciem słów kluczowych „primary pericardial mesothelioma”, „pericardial mesothelioma” i „malignant pericardial mesothelioma”. Analizowano dane dotyczące objawów, diagnostyki, leczenia oraz czasu przeżycia pacjentów. Wyniki: Obraz kliniczny PPM jest niespecyficzny i obejmuje wysięk osierdziowy, ból w klatce piersiowej oraz objawy niewydolności serca. Złotym standardem diagnostycznym pozostaje badanie histopatologiczne. Leczenie opiera się na schematach stosowanych w międzybłoniaku opłucnej i obejmuje chemioterapię (cisplatyna + pemetreksed), chirurgię oraz leczenie paliatywne. Nowe metody, takie jak immunoterapia czy inhibitory angiogenezy (np. bewacyzumab), wykazują potencjalną skuteczność. Wnioski: PPM charakteryzuje się trudnościami diagnostycznymi, wysoką śmiertelnością i brakiem jednoznacznych wytycznych terapeutycznych. Wczesna diagnostyka oraz podejście wielomodalne mogą wpływać na poprawę rokowania. Potrzebne są dalsze badania prospektywne i wieloośrodkowe, aby opracować skuteczne strategie leczenia tej rzadkiej jednostki chorobowej.