Michał Sikorski

Michał Sikorski

Auto-generated profile, based on publicly available information

Michał Sikorski

Students’ Scientific Club, Department of Cardiac, Vascular and Endovascular Surgery and Transplantology, Faculty of Medical Sciences in Zabrze, Medical University of Silesia, Katowice, Poland

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

3Years (2024-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications

15 December 2025 in Annales Academiae Medicae Silesiensis
Verified
Journal Article
Open access
EPEstera Pazek
Estera Pazek
MSMichał Sikorski
Michał Sikorski
MKMichał Kapałka
Michał Kapałka
MKMichał Krawiec
Michał Krawiec
GHGrzegorz Hirnle
Grzegorz Hirnle
THTomasz Hrapkowicz
Tomasz Hrapkowicz
Wstęp: Pierwotny międzybłoniak osierdzia (primary pericardial mesothelioma – PPM) to wyjątkowo rzadki i agresywny nowotwór, wykrywany w mniej niż 0,0022% wszystkich badań autopsyjnych. Ze względu na niespecyficzny przebieg kliniczny oraz podobieństwo objawów do częstszych schorzeń sercowo-płucnych, jego rozpoznanie następuje zwykle w zaawansowanym stadium, co istotnie pogarsza rokowanie. Mediana przeżycia wynosi od 6 do 10 miesięcy. Materiał i metody: Przeprowadzono przegląd literatury dostępnej w bazach PubMed, Medline i Web of Science, obejmujący przypadki PPM opublikowane od stycznia 2015 r. do marca 2025 r. Wyszukiwanie przeprowadzono z użyciem słów kluczowych „primary pericardial mesothelioma”, „pericardial mesothelioma” i „malignant pericardial mesothelioma”. Analizowano dane dotyczące objawów, diagnostyki, leczenia oraz czasu przeżycia pacjentów. Wyniki: Obraz kliniczny PPM jest niespecyficzny i obejmuje wysięk osierdziowy, ból w klatce piersiowej oraz objawy niewydolności serca. Złotym standardem diagnostycznym pozostaje badanie histopatologiczne. Leczenie opiera się na schematach stosowanych w międzybłoniaku opłucnej i obejmuje chemioterapię (cisplatyna + pemetreksed), chirurgię oraz leczenie paliatywne. Nowe metody, takie jak immunoterapia czy inhibitory angiogenezy (np. bewacyzumab), wykazują potencjalną skuteczność. Wnioski: PPM charakteryzuje się trudnościami diagnostycznymi, wysoką śmiertelnością i brakiem jednoznacznych wytycznych terapeutycznych. Wczesna diagnostyka oraz podejście wielomodalne mogą wpływać na poprawę rokowania. Potrzebne są dalsze badania prospektywne i wieloośrodkowe, aby opracować skuteczne strategie leczenia tej rzadkiej jednostki chorobowej.