Çocuklar yaşamlarının büyük bir bölümünü aile içerisinde geçirmektedirler. Bu nedenle çocukların sağlıklı bir şekilde büyüyüp gelişmesinde anne ve babanın rolleri oldukça önemlidir. Aile üyelerinin rolleri yaşadıkları toplumun yapısından etkilenmektedir. Geçmişte çocuğun bakımından sorumlu temel kişinin annesi olduğu düşünüldüğünden, çocukların ebeveynleriyle olan ilişkilerine yönelik yapılan araştırmalar genellikle anne-çocuk ilişkisine odaklanmıştır. Oysa sağlıklı bir çocuk gelişimi için çocukların anne kadar babalarıyla da etkileşim halinde olmaları gerekmektedir. Babalık kavramı ve babanın rolleri geçmişten günümüze değişmiş ve gelişmiştir. Geçmişte otorite figürü olan ve evin geçimini sağlayan geleneksel, katı ve mesafeli babalık görünümü, günümüzde çocuğunun bakımını üstlenen, çocuğuyla oyun oynayan, arkadaşça vakit geçiren, modern babalık görünümüne dönüşmüştür. Babaların çocuklarının bakımına katılmasının çocuğun bilişsel, sosyal-duygusal, cinsel-rol ve kimlik gelişimi üzerine olumlu etkileri bulunmaktadır. Her ne kadar geçmişe göre günümüzde babalar çocuklarıyla daha çok ilgilenseler de bu durum hala istenilen düzeyde değildir. Çocuk sağlığı uzmanları, çocukların bakım ve gelişimlerini desteklemede babalarının katılımlarını arttırmak için fırsat yaratmaları gerekmektedir. Çünkü giderek artan araştırma sonuçları, babaların çocuklarının gelişimine annelerinden farklı ve genellikle tamamlayıcı yollarla katkıda bulunduğunu göstermektedir. Bu derleme çalışmasında, geçmişten günümüze değişen babalık rolü ve çocuk gelişimine katkılarına, baba-çocuk ilişkisini sağlamada hemşirenin rolüne ve konu ile ilgili sonuç ve önerilere yer verilmiştir.

Objectives: This research was conducted to determine the effect of coronavirus fear on cyberchondria levels in students studying in the health field. Materials and method: The sample of the descriptive, correlational, and cross-sectional research conducted with students at Vocational School of Health Services between March 2022 and June 2022 is 304. "Personal Information Form," "Coronavirus (Covid-19) Fear Scale," and "Cyberchondria Severity Scale Short-Form" were applied to students who accepted to participate in the study. Results: The mean age of the students was 20.02 ± 1.15 (min: 18; max: 25); 73.0% were female. The average score of the Coronavirus (Covid-19) Fear Scale of the students participating in the study was 20.55 ± 4.47 (min: 7; max: 32), and the average score of the Cyberchondria Severity Scale was 35.93 ± 5.35 (min: 16; max: 46). It was determined that there was a statistically significant and positive relationship between the Coronavirus (Covid-19) Fear Scale and the Cyberchondria Severity Scale (r=0.579, p