Çocuklar yaşamlarının büyük bir bölümünü aile içerisinde geçirmektedirler. Bu nedenle çocukların sağlıklı bir şekilde büyüyüp gelişmesinde anne ve babanın rolleri oldukça önemlidir. Aile üyelerinin rolleri yaşadıkları toplumun yapısından etkilenmektedir. Geçmişte çocuğun bakımından sorumlu temel kişinin annesi olduğu düşünüldüğünden, çocukların ebeveynleriyle olan ilişkilerine yönelik yapılan araştırmalar genellikle anne-çocuk ilişkisine odaklanmıştır. Oysa sağlıklı bir çocuk gelişimi için çocukların anne kadar babalarıyla da etkileşim halinde olmaları gerekmektedir. Babalık kavramı ve babanın rolleri geçmişten günümüze değişmiş ve gelişmiştir. Geçmişte otorite figürü olan ve evin geçimini sağlayan geleneksel, katı ve mesafeli babalık görünümü, günümüzde çocuğunun bakımını üstlenen, çocuğuyla oyun oynayan, arkadaşça vakit geçiren, modern babalık görünümüne dönüşmüştür. Babaların çocuklarının bakımına katılmasının çocuğun bilişsel, sosyal-duygusal, cinsel-rol ve kimlik gelişimi üzerine olumlu etkileri bulunmaktadır. Her ne kadar geçmişe göre günümüzde babalar çocuklarıyla daha çok ilgilenseler de bu durum hala istenilen düzeyde değildir. Çocuk sağlığı uzmanları, çocukların bakım ve gelişimlerini desteklemede babalarının katılımlarını arttırmak için fırsat yaratmaları gerekmektedir. Çünkü giderek artan araştırma sonuçları, babaların çocuklarının gelişimine annelerinden farklı ve genellikle tamamlayıcı yollarla katkıda bulunduğunu göstermektedir. Bu derleme çalışmasında, geçmişten günümüze değişen babalık rolü ve çocuk gelişimine katkılarına, baba-çocuk ilişkisini sağlamada hemşirenin rolüne ve konu ile ilgili sonuç ve önerilere yer verilmiştir.
1 August 2016 in European Journal of Oncology Nursing
Gelişimsel bakım, dünyanın birçok yerinde yenidoğan yoğunbakım ünitelerinde yüksek riskle doğan yenidoğanların bakımında uygulanmaktadır. Herkes tarafından kabul edilmesine rağmen, uygulamada farklılıklar görülmektedir. Uluslararası gelişimsel bakım modeli ilk olarak Als tarafından ortaya atılmıştır. Gelişimsel bakım uygulamaları, standart prensipler doğrultusunda yenidoğan bakımında uygulanmalıdır. Yenidoğanın ne gelişmekte olan beyin yapısı ne de etkilendiği çevre bakım esnasında yok sayılamaz, birbirleri ile ilişki içerisindedir. Yenidoğanın etkileşim halinde olduğu çevre, nörolojik sisteminin gelişimini olumlu veya olumsuz etkileyebilir. Gelişimsel bakım ilkeleri kullanılarak çevre yenidoğanlar için olumlu hale getirilebilir. Son teknolojik yapıların kullanıldığı yenidoğan yoğunbakım ünitelerinde bebeğin bakımı esnasında, nörolojik gelişiminin etkilenmesi en aza indirilebilir. Gelişimsel bakımın bileşenleri, şimdi ve gelecekte hemşirelere yenidoğana daha iyi bakım sunabilmeleri için; pratik, eğitim ve araştırma imkanı sunmaktadır.
Amaç: Bu araştırma, sağlık bilimleri fakültesi hemşirelik bölümü öğrencilerinin e- sağlık okur yazarlık düzeyi ile klinik karar verme becerileri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı tipteki bu çalışmanın evrenini bir devlet üniversitenin Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik bölümünde 2018-2019 akademik yılında öğrenim gören 2. 3. ve 4. sınıf olmak üzere toplam 545 öğrenci, örneklemini ise araştırmaya katılmayı kabul eden 341 hemşirelik öğrencisi oluşturmuştur. Hemşirelik birinci sınıf öğrencileri dönem içerisinde kliniğe çıkmadığı için örneklem kapsamına alınmamıştır. Veriler araştırmacılar tarafından geliştirilen “Tanıtıcı Bilgi Formu” ve “Hemşirelikte Klinik Karar Verme Ölçeği (HKKVÖ)” ve ‘’ E-Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği’’ elde edilmiştir. Veriler tanımlayıcı istatistikler, Anova, ve Mann-Whitney U testi kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Öğrencilerin yaş ortalaması 21.23 ± 1.82 olup, %75.1’ü kızlardan oluşmaktadır. Öğrencilerin yarısı %50.1 interneti eğlence, iletişim, sosyal medya amacıyla kullandığı, %3,2’sinin ise sadece araştırma yapmak için internetten yararlandığı bulunmuştur. Öğrencilerin %76.5’i son bir hafta içerisinde kendisi veya bir başkasının sağlığı ile ilgili internetten tarama yaptıklarını ifade etmişlerdir. Öğrencilerin HKKVÖ toplam puan ortalaması 133,39±16,62, E-sağlık okur yazarlık düzeyi toplam puan ortalaması ise 29,24±5,02 olarak bulunmuştur. Sonuç: Hemşirelik öğrencilerinde klinik karar verme becerileri ile e-sağlık okur yazarlık düzeyleri arasında düşük düzeyde anlamlı ilişki bulunmuştur. Öğrencilerin interneti daha çok araştırma yapmak için kullanmaları teşvik edilerek, bu ilişkinin arttırılması sağlanabilir.
Giriş ve Amaç: Bu çalışma Otizm Spektrum Bozukluğu olan bireylerin annelerinin sosyal desteklerinin bakım yüküyle olan ilişkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırmanın örneklemini Otizm Dernekleri Federasyonuna bağlı 150 ebeveyn oluşturmaktadır. Araştırma verileri ‘Birey Tanılama Formu’, ’Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği’ ve ‘Bakım Verme Yükü Ölçeği’ kullanılarak oluşturulan Google form ebeveynlere online olarak ulaştırılarak toplanmıştır. Bulgular: Otizm spektrum bozukluğu tanılı çocuğu olan ebeveynlerin ‘Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği’nden aldıkları toplam puan ortalaması 4,45 ± 1,55 olarak saptanmıştır. Otizm spektrum bozukluğu tanılı çocuğu olan ebeveynlerin ‘Bakım Verme Yükü Ölçeği’nden aldıkları toplam puan ortalaması 2,48 ± 0.79 olarak saptanmıştır Yapılan pearson korelasyon analizi sonucunda algılanan sosyal destek ile bakım yükü arasında anlamlı ve negatif bir ilişki olduğu saptanmıştır (r=-0,587, p