Amaç Nozokomiyal enfeksiyonlar hastanede yatan hastaların önemli mortalite ve morbidite nedenleri arasında yer almaktadır. Yoğun bakım ünite (YBÜ)’lerinde görülen enfeksiyonlar nozokomiyal enfeksiyonların %25’ini oluşturmakta, bunların içerisinde en sık solunum sistemi enfeksiyonları bildirilmektedir. Bu enfeksiyonlardan izole edilen etkenler ve antibiyotik direnç durumları hastaneler arasında farklılıklar gösterebileceği gibi aynı ünite içinde de zamanla değişiklikler görülebilmektedir. Endotrakeal aspirat (ETA) kültürleri, tüm dünyada solunum yolu örneklemesinde en yaygın kullanılan mikrobiyolojik tanı yöntemi olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada Süleyman Demirel Üniversitesi YBÜ’sindeki hastaların ETA örneklerinden izole edilen bakteriyel etkenler ve antibiyotik direnç oranlarının retrospektif olarak araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem Ocak 2018- Ocak 2021 tarihleri arasında YBÜ’deki hastaların ETA örneklerinden izole edilen bakteriyel etkenler ve bu etkenlerin antibiyotik duyarlılık testleri (ADT) hastane veri tabanından retrospektrif olarak elde edildi. Duyarlılık sonuçları European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST) ve gerektiğinde Clinical & Laboratory Standards Institute (CLSI) önerileri doğrultusunda değerlendirildi. Aynı hastaya ait tekrarlayan üremeler değerlendirme dışı bırakıldı. Bulgular Değerlendirilen süre zarfında 1031 adet ETA örneğinden 413’ü (%90,2) gram negatif, 45’i (%9,8) gram pozitif olmak üzere toplam 458 (%44,4) bakteri izole edildi. Gram negatif bakterilerden en sık Acinetobacter baumannii (%43,9), gram pozitif etkenlerden en sık Staphylococcus aureus (%5,9) tespit edildi. İzole edilen A. baumannii suşlarınının tüm yıllarda birçok antibiyotiğe yüksek direnç gösterdiği tespit edilmiş olup, en yüksek direnç %96,6 oranıyla karbapenem grubuna karşı saptandı. Genişlemiş spektrumlu beta laktamaz (GSBL) pozitifliği Escherichia coli suşlarında %48,1; Klebsiella pneumoniae suşlarındaysa %70,8 oranlarında tespit edildi. Çalışmamızda Metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) %20,7, metisiline dirençli Koagülaz negatif Stafilokok (KNS), %76,9 oranında tespit edildi. Sonuç YBÜ’sinde yatan hastalarda gelişen enfeksiyonların belirgin özelliği sıklıkla antibiyotiklere dirençli patojenlerin etken olmasıdır. Enfeksiyona neden olan etkenin tanımlanması, antibiyotik direnç profilinin belirlenmesi antibiyotik seçimine yön verecek ve YBÜ’deki uygunsuz antibiyotik kullanımının önüne geçilmesine ve direnç oranlarını azaltmaya katkı sağlayacaktır.
In this study, a new phenotypic method “dBLIMplus” performed by using combination disks for both detection of carbapenemase activity and determination of the carbapenemase enzyme of carbapenemase-producing Enterobacterales strains from positive blood culture bottles was introduced and evaluated relative to the carbapenemase enzyme determined by the BD MAX Check-Points CPO test. Sixty strains ( blaKPC [ n = 15], blaNDM [ n = 13], blaVIM/IMP [ n = 2], blaOXA-48 [ n = 15], and non-carbapenemase-producing Enterobacterales [ n = 15]) were used for validation of dBLIMplus, and zone diameter interpretation criteria were determined. dBLIMplus was applied to 100 Enterobacterales clinical isolates to evaluate its applicability in routine laboratory practices. The bacterial suspension to be tested was obtained by stepwise centrifugation applied to the blood culture fluid. Two hundred microliters of the suspension was added to D73C-MASTDISCS Combi Carba Plus disks. Simultaneously, 200 microliters of Escherichia coli ATCC 25922 reference strain adjusted to 1.0 McFarland was transferred to Mueller-Hinton agar, and all were incubated at 35°C ± 2°C for 2 h. After incubation, disks were placed on preincubated Mueller-Hinton agar and then incubated at 35°C ± 2°C. Inhibition zone diameters were measured at 6, 12, and 18 h and interpreted according to the evaluation criteria determined by validation. The sensitivity and specificity of dBLIMplus for detecting carbapenemase-producing strains and for identifying the individual carbapenemase enzymes were as follows: 100% and 100% for carbapenemase producers; 77.8% and 100% for blaKPC ; 22.6% and 100% for metallo-beta-lactamases; and 79.2% and 98.1% for blaOXA-48 . In conclusion, although the sensitivity of dBLIMplus is relatively low for isolates harboring more than one carbapenemase enzyme, it may still serve as a useful phenotypic tool in laboratories where PCR is not available thanks to its 100% sensitivity in detecting carbapenemase activity, nearly 80% sensitivity, and close to 100% specificity in identifying blaKPC and blaOXA-48 . IMPORTANCE: The significance of this study lies in the development and validation of a novel phenotypic method, dBLIMplus, for the rapid detection of carbapenemase-producing Enterobacterales directly from positive blood culture bottles. Carbapenemase-producing Enterobacterales are associated with high morbidity and mortality rates. Rapid and accurate identification is critical for timely infection control and effective treatment decisions. Given its ability to detect carbapenemase producers directly from positive blood culture bottles using only combination disks, dBLIMplus is presented as a viable alternative to molecular techniques, which are generally more costly. With 100% sensitivity and specificity in detecting carbapenemase-producing Enterobacterales, dBLIMplus demonstrates strong potential for routine clinical use. Its ability to deliver accurate results as early as 6 h makes it a valuable tool for microbiology laboratories, especially in resource-limited settings.
Antimikrobiyal direncin dünya genelinde hızla artması, özellikle çoklu ilaca dirençli bakterilerin neden olduğu enfeksiyonların tedavisinde önemli güçlüklere yol açmaktadır. Genişlemiş spektrumlu beta-laktamaz üreten Enterobacterales, karbapenem dirençli Enterobacterales, karbapenem dirençli Acinetobacter baumannii ve çoklu ilaca dirençli Pseudomonas aeruginosa gibi patojenler, mevcut antibiyotiklerin etkinliğini sınırlandırarak yeni tedavi seçeneklerine duyulan ihtiyacı artırmaktadır. Son yıllarda geliştirilen yeni nesil antibiyotikler ve beta-laktam/beta-laktamaz inhibitörü kombinasyonları, dirençli bakteriyel enfeksiyonların tedavisinde umut verici alternatifler sunmaktadır. Seftolozan/tazobaktam, seftazidim/avibaktam, meropenem/vaborbaktam ve imipenem/silastatin/relebaktam gibi kombinasyonlar, belirli direnç mekanizmalarına sahip Gram negatif bakterilere karşı etkili seçenekler arasında yer almaktadır. Plazomisin, eravasiklin, omadasiklin ve delafloksasin gibi yeni antibiyotikler ise farklı etki mekanizmaları ve genişleyen antibakteriyel spektrumlarıyla dikkat çekmektedir. Sefiderokol, özgün siderofor aracılı hücre giriş mekanizması sayesinde karbapenem dirençli Gram negatif bakterilere karşı önemli bir alternatif oluşturmaktadır. Ayrıca geliştirilmekte olan yeni beta-laktamaz inhibitörleri ve antibiyotik kombinasyonları, gelecekteki tedavi yaklaşımları açısından umut vadetmektedir. Bununla birlikte, bu ajanların etkinlikleri direnç mekanizmalarına göre farklılık göstermekte ve bazı antibiyotiklerin klinik kullanımına ilişkin güvenlilik verileri dikkatli değerlendirme gerektirmektedir. Sonuç olarak, yeni nesil antibiyotiklerin akılcı kullanımı, direnç mekanizmalarının doğru belirlenmesi ve antimikrobiyal duyarlılık testlerinin etkin uygulanması, tedavi başarısının artırılması ve direnç gelişiminin sınırlandırılması açısından büyük önem taşımaktadır. Antimikrobiyal yönetim programlarının güçlendirilmesi ve klinik mikrobiyoloji laboratuvarlarıyla iş birliği yapılması, bu ilaçların uzun dönem etkinliğinin korunmasında kritik rol oynamaktadır.