Dijital diş hekimliği, özellikle bilgisayar destekli tasarım/bilgisayar destekli üretim (CAD/CAM) sistemlerinin gelişmesiyle hızlı bir ilerleme göstermiştir. Dijital diş hekimliğindeki en güncel yeniliklerden biri üç boyutlu (3B) baskı teknolojisidir. Üç boyutlu baskının diş hekimliği uygulamalarına entegrasyonu, materyal ve iş gücü maliyetlerinde azalma ile ilişkilendirilmiştir. Bu teknoloji, daha hızlı üretim süreleri sağlamakta ve dental ürünlerin talep üzerine üretilebilmesine olanak tanımaktadır (1).Bu amaçla çeşitli geçici ve/veya daimi kron ve köprüler, endokronlar, monolitik restorasyonlar üretilebilmektedir. Üç boyutlu (3B) baskı ile üretilen kron ve köprü restorasyonlarının, hem geçici hem de uzun dönem restorasyonlar olarak yeterli dayanıklılık gösterdiği çeşitli makalelerle de bildirilmiştir.

Dijital teknolojilerdeki gelişmeler, diş hekimliğinde tanı, tedavi planlaması ve restoratif üretim süreçlerini köklü biçimde dönüştürmüştür. Günümüzde intraoral tarayıcılar, konik ışınlı bilgisayarlı tomografi ve üç boyutlu fasiyal tarama sistemleri sayesinde hastaya ait anatomik ve fonksiyonel veriler yüksek doğrulukla sayısal ortama aktarılabilmektedir. Bu verilerin gelişmiş yazılımlar aracılığıyla entegre edilmesi, maksillanın kraniyofasiyal yapıya göre konumlandırılması, sanal artikülasyonun gerçekleştirilmesi ve bilgisayar destekli üretim sistemleri ile restorasyonların elde edilmesi dijital dental iş akışının temel basamaklarını oluşturmaktadır. Virtual facebow ve sanal hasta konsepti, tedavi planlamasının yalnızca dental ark ile sınırlı kalmayıp dentofasiyal yapıların bütüncül olarak değerlendirilmesine olanak tanımaktadır. CAD/CAM üretim teknolojileri, yüksek performanslı materyaller ile standardize ve tekrarlanabilir restorasyonların elde edilmesini mümkün kılarken, veri zincirinin her aşamasındaki doğruluk klinik başarıyı doğrudan etkilemektedir. Yapay zekâ destekli sistemler veri entegrasyonu ve restorasyon tasarımı süreçlerinde otomasyon sağlayarak dijital iş akışının hızını ve öngörülebilirliğini artırma potansiyeline sahiptir. Bu bölümde dijital dental iş akışının teknolojik bileşenleri teknoloji odaklı bir bakış açısıyla ele alınmıştır.

Objective: The main objective of our study is to evaluate the canal transportation following widely used rotary files, including EndoArt Touch Gold (ETG), Perfect MTF Plus Gold (PPG), Fanta V-Taper Gold (FVG), and ProTaper Next (PTN). Methods: Sixty acrylic resin blocks with 45° angled, L-shaped canals were included. The canals were shaped with one of four rotary systems. Pre and post-instrumentation stereomicroscope images were superimposed. The difference between the inner and outer surfaces was recorded as the degree of transportation. Results: In the apical region, ETG resulted in significantly more transportation, while in the middle region, FVG represented significantly more transportation compared to other groups. In the coronal third, all groups were similar. Conclusion: The results of this study demonstrate that evaluations conducted in the apical, middle, and coronal regions revealed that PTN and PPG rotary file systems caused less transportation. No statistically significant differences were observed among the other groups.

Bu eser, endodontik tedavi görmüş dişlerin restorasyonunu tedavinin tamamlayıcı değil belirleyici aşaması olarak ele almakta; kökten korona bütünlüğünü doku koruma, materyal seçimi, adeziv simantasyon, ferrule yönetimi ve endokron uygulamaları ekseninde kanıta dayalı biçimde incelemektedir.Temel savı, endodontik ve restoratif aşamaların birbirinden bağımsız iki uygulama alanı değil, aynı tedavi bütünlüğünün ayrılmaz parçaları olduğudur. Kanaldaki biyolojik başarı, koronal sızdırmazlığın sağlanamadığı koşullarda riske girmekte; koronal restorasyonun kalitesi ise kanalın uzun dönem kaderini doğrudan belirlemektedir. Geleneksel yaklaşımın tam kron ve kanal içi post odaklı anlayışının aksine, güncel stratejiler minimum madde kaybıyla maksimum fonksiyonel çıktıyı hedeflemektedir. Minimal invaziv felsefeyi merkeze alan kitap; kalan diş dokusunun miktarı ve kalitesi, ferrule kavramının klinik sınırları, post endikasyonunun güncel kriterleri, endokronların biyomekanik avantajları, adeziv simantasyonun incelikleri ve oklüzal yüklerin restorasyon ömrü üzerindeki etkisini bütüncül bir akışla ele almaktadır. Klinisyenlere her vakada en konservatif, en öngörülebilir