The aim of this study is to examine high school students and uncover the relationships between Smartphone Addiction levels and certain factors such as (a) Fear of Missing Out (FoMO) (b) Social Networking Site (SNS) usage habits (using smartphones), (c) age, d) sleep duration and (e) duration of smartphone ownership. The study group consists of 161 students from two public high schools in Turkey. Two different scales were employed for data collection; namely, the Smartphone Addiction Scale and FoMO Scale. Based on a cross-sectional research method, this qualitative study makes use of Pearson Correlation and Stepwise Multiple Regression statistical tests. Findings have shown positive correlations interpreted as Smartphone Addiction increasing with greater student age, daily duration of SNS use on smartphones, duration of smartphone ownership, and Fear of Missing Out. In addition, there exists negative-correlation between smartphone addiction and sleep duration, as well as frequency of SNS use on smartphones. Last but not least, it has been shown that FoMO, daily duration of SNSs use on smartphone and duration of smartphone ownership predict smartphone addiction, with the FoMO variable being the strongest predictor. Keywords: Fear of missing out, high school students, lack of sleep, smartphone addiction, social networking sites.

Although the developments in technology have made our lives and daily activities easier, it is believed that problematic and excessive use of technology could have some negative effects on people. One of these negative effects is the prevalence of nomophobia, which is considered as a new phobia in recent years. Nomophobia is defined as the fear and anxiety when an individual cannot access his or her mobile/smart phone or cannot have the chance to communicate online and offline via mobile devices. Nomophobic tendencies can change individuals’ daily habits. Negative emotions due to nomophobic tendencies like fear and anxiety especially in young people is thought to affect their school lives and academic achievements. The purpose of this research is to analyze the prevalence of nomophobia among high school students regarding various factors. The Nomophobia Scale (NMP-Q), which was used in this study, was developed by Yildirim and Correia (2015), and adapted into Turkish by Yildirim, Sumuer, Adnan and Yildirim (2015). The study group consists of 475 high school students attending six different schools situated in diverse socio-economic areas in Izmir and Edirne in 2015-2016 education year. The study was conducted in survey model and descriptive statistics. T-test for independent samples and one-way analysis of variance (ANOVA) techniques were used at the analysis stage. According to the findings, mean scores obtained from the scale demonstrated that the levels of nomophobic behaviors of high school students were above the average. Besides, female students have higher nomophobia levels compared to male students in terms of gender variable and a significant difference was found in terms of the duration of mobile internet usage. A significant difference could not be found in terms of the variables such as grade, parents’ education levels, and the duration of smartphone usage. Furthermore, the study has revealed that high school students use their smartphones and mobile internet largely for social networks, music, communication, photographs, education, research, games and videos.

Akıllı telefonlar ve sosyal medyanın birlikteliği, Nomofobi ve FoMO olarak adlandırılan iki olumsuz durumu ortaya çıkarmıştır. Bunlardan ilki Nomofobi, mobil telefondan yoksun olma korkusu ile FoMO, sosyal medyada gelişmeleri kaçırma korkusu olarak özellikle üniversite öğrencileri üzerinde risk teşkil etmektedir. Nomofobi ve FoMO yüzünden üniversite öğrencilerinin sosyal medya ve akıllı telefon kullanım süreleri artmıştır. Bu kullanım süresinin artması sonucunda, üniversite öğrencileri daha Nomofobi ve FoMO yatkın olmakta ve bu yüzünden korku, kaygı ve strese kadar yol açan sorunlar yaşamaktadırlar. Bu çalışmanın amacı da, üniversite öğrencilerinin akıllı telefon, Nomofobi, FoMO ile ilgili metaforik algılarını tespit etmektir. Alanyazında, Nomofobi ve FoMO ile ilgili çalışmalar incelendiğinde çalışmaların nicel araştırmalar boyutunda olduğu görülmektedir. Bu çalışma ise en az bir nicel ve bir nitel yöntem içeren karma yöntem ile desenlenmiştir. Araştırmanın bulguları, üniversite öğrencilerinin akıllı telefon kullanım süresine, Nomofobi ve FoMO ölçeğinden aldıkları puanlara göre farklılık göstermektedir. Bulgular incelendiğinde, akıllı telefonlar için arkadaş, organ, yemek yeme, ihtiyaç, sevgili, Nomofobi için yalnız kalma, hiçlik, FoMO için ise geri kalma, gereksinim metaforlarının sıklıkla ifade edildiği görülmüştür.

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin akıllı telefon bağımlılığı düzeylerini cinsiyet, mobil oyun oynama ve akademik başarı düzeyi açısından incelenmektir. Çalışmanın katılımcılarını bir devlet üniversitesinde öğrenim gören 301 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Demirci, Orhan, Demirdaş, Akpınar ve Sert (2014) tarafından dilimize uyarlanan “Akıllı Telefon Bağımlılığı” ölçeği ile veriler toplanmıştır. Verilerin analizinde bağımsız örneklem t-testi ve tek yönlü varyans analizinden (ANOVA) yararlanılmıştır. Bulgular incelendiğinde, üniversite öğrencilerinin akıllı telefon bağımlılığı düzeylerinde cinsiyet açısından anlamlı bir farklılık bulunmazken, mobil oyun oynayan ve mobil oyun oynama süresi yüksek olan üniversite öğrencilerinin akıllı telefon bağımlılığı düzeyinin yüksek olduğu tespit edilmiştir. Akademik başarı düzeyi açısından incelendiğinde akademik başarı düzeyi açısından başarı düzeyi düşük olan öğrencilerin, başarı düzeyi daha yüksek olan öğrencilere göre akıllı telefon bağımlılık riskinin yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. Ayrıca araştırmada öğrencilerin akıllı telefonu kullandıkları yer ile kullanma amaçlarına yönelik bulgular da yer almaktadır.

Mobile learning has started to perform an increasingly significant role in improving learning outcomes in education. Successful and efficient implementation of m-learning in higher education, as with all educational levels, depends on users’ acceptance of this technology. This study focuses on investigating the attitudes of undergraduate students of Computer Engineering (CENG) and Computer Education and Instructional Technology (CEIT) departments in a Turkish public university towards m-learning from three perspectives; gender, area of study, and mobile device ownership. Using a correlational survey method, a Mobile Learning Attitude Scale (MLAS) was administered to 531 students, analysis of which revealed a positive attitude to m-learning in general. A further investigation of the aforementioned three variables showed a more positive attitude for female students in terms of usability, for CEIT students in terms of advantages, usability and independence, and for those owning a mobile device in terms of usability. An important implication from the findings, among others, is supplementing Computer Engineering curriculum with elective courses on the fundamentals of mobile learning, and/or the design and development of m-learning software, so as to create, in the long run, more specialized and complementary teams comprised of trained CENG and CEIT graduates in m-learning sector.