Macroalgae, commonly known as seaweeds, are a valuable source of polysaccharides known to modulate gut microbiota. In this work, the impact of polysaccharide structural features on gut microbiota was explored. The low molecular weight algae polysaccharides showed better degradation by gut bacteria. Moreover, the content of sulfate and carboxylic groups seem to promote high fermentation, triggering an increase in gut microbiota health. The effect of ramification degree of algae polysaccharides on fermentability is still unclear. Agar polysaccharides with low molecular weight and a higher degree of sulfation have been shown to produce higher amounts of SCFA, and decrease in Firmicutes/Bacteroidetes ratio. An increase of sulfation degree of porphyran showed to increase the total SCFA production and a decrease on the ratio of butyric to propionic acid. Carrageenan's molecular weight does not seem to affect SCFA production, and the effect of sulfation degree is not clear. The consumption of these polysaccharides was shown to decrease the Firmicutes/Bacteroidetes ratio. Fucoidans of low molecular weight seem to promote a lower Firmicutes/Bacteroidetes ratio. Alginate consumption both of high and low molecular weight has been shown to increase Bacteroidetes. Low molecular weight laminarans are highly fermented and significantly increase the production of SCFA. Ulvan and sulfated rhamnan polysaccharides have been shown to increase the production of SCFA, although microbiota modulation data are still undisclosed. Overall, seaweed polysaccharides have shown several health benefits, which have been related with gut microbiota modulation.

Purpose of Review: Protecting the planet is protecting the future. Food production systems are among the most important human activities threatening planetary health. Diet, food systems, the environment, and health are interconnected. Accordingly, this review aims to assess the effects of nutrition on the planet and the relationship between some types of diets defined as sustainable and the planet and human health. Recent Findings: Many diets have been proposed to protect the planet and human health, but there is no consensus on which diet is best. It should not be forgotten that planetary health diets, plant-based diets, and vegetarian/vegan diets can reduce environmental pressure. Still, they cannot have the same effect in every country, and these diets may have different effects depending on the differences in the countries' income level, nutritional culture, and food systems. Moreover, it should not be overlooked that these diets may cause difficulties in terms of adaptation, cause deficiencies in some nutrients, and may not be suitable for all segments of society. Sustainable diets such as the Mediterranean and New Nordic, as well as Dietary Approaches to Stop Hypertension, are more flexible and acceptable. Summary: Instead of a globally recommended reference diet to protect the planet and human health, each country can analyze its food systems and choose the most appropriate food production methods and sustainable diet style to reduce environmental burden, improve health, and create policies accordingly, which can help achieve sustainable goals faster.

Obesity is a global health problem with an increasing prevalence. New dietary strategies have been established to treat overweight and obese individuals, and these dietary strategies have become popular and widespread. These diets include “intermittent fasting diets” and “low-carb diets (LCD)”. Many intermittent fasting diet variations differ in length and frequency of fasting cycles. Intermittent fasting diets can be classified as alternative day fasting diets (alternating fasting), time- restricted diet, religious fasting. There is no common definition of low-carb diets. In some LCDs, the amount of carbohydrate intake is restricted, depending on the energy intake and in others, regardless of the energy intake. It is suggested that alternative day-fasting diets and time-restricted diet have positive effects on body weight loss. However, prolonged fasting period may decrease compliance with diet. In the fasting of Ramadan, body weight that is generally lost in a month is regained. Although low-carb diets have positive effects on body weight loss, there are conflicting data on the effects of low-fat diets. Both diet models can be approaches that can be applied for weight control in obesity; however, long-term follow-up studies are needed to reveal its long-term effects. Obezite, prevalansı giderek artan küresel bir sağlık sorunudur. Fazla kilolu ve obez bireyleri tedavi etmek için yeni diyet stratejileri oluşturulmuştur ve bu diyet stratejileri popüler ve yaygın hale gelmiştir. Bu diyetler arasında “aralıklı açlık diyetleri” ve “düşük karbonhidratlı diyetler (DKD)” bulunmaktadır. Birçok aralıklı açlık diyeti varyasyonu açlık döngülerinin uzunluğu ve sıklığı bakımından farklılık gösterir. Alternatif gün açlık diyetleri (dönüşümlü açlık), zaman kısıtlı beslenme, dini oruç olarak sınıflandırılabilir. Düşük karbonhidratlı diyetlerin ortak bir tanımı bulunmamaktadır. Bazı DKD’lerde enerji alımına bağlı, bazılarında ise enerji alımından bağımsız olarak karbonhidrat alım miktarı kısıtlanmaktadır. Alternatif gün açlık diyetlerinin ve zaman sınırlı beslenmenin vücut ağırlığı kaybında olumlu etkileri olduğu öne sürülmektedir, ancak, açlık süresinin uzaması diyete uyumu azaltabilir. Ramazan orucunda ise genellikle bir aylık süreçte kaybedilen vücut ağırlığı geri kazanılmaktadır. Düşük karbonhidratlı diyetlerin vücut ağırlığı kaybı üzerine olumlu etkileri olsa da düşük yağlı diyetlerin etkileri konusunda çelişkili veriler bulunmaktadır. Her iki beslenme modeli de obezitede vücut ağırlık kontrolü için uygulanabilecek yaklaşımlar olabilir; ancak uzun dönemli etkilerinin ortaya konulması için uzun süreli takip çalışmalarına ihtiyaç duyulmaktadır.

Obezite küresel düzeyde prevalansı giderek artan önemli bir halk sağlığı sorunudur. Son dönemlerde hedonik açlığın obez bireylerde yüksek olmasından dolayı hedonik açlık obezite için önemli bir olgu haline gelmiştir. Hedonik açlık fiziksel açlığın yokluğunda haz odaklı beslenme olarak ifade edilmektedir. Hedonik açlığı yüksek bireylerde fazla miktarda yağ, şeker ve/veya tuz içeriğine sahip olan besinlere yönelim bulunmaktadır. Ekonomik kalkınma, modernleşme ve kentleşme ile birlikte obezojenik çevre bu besinlere ulaşımı kolaylaştırmıştır ve vücut ağırlığı artışına sebep olarak risk faktörü haline getirmiştir. Bu besin içeriklerinin hedonik açlığı tetikleme mekanizmalarının bilinmesi ve hedonik açlığı azaltacak önlemlerin alınması gelecekte obezitenin önlenebilmesi açısından son derece önemlidir. Bu derlemede diyetteki makro besin öğesi alımlarının hedonik sistem üzerine etkisi ve hedonik açlığın değerlendirilmesine yer verilmiştir.

Amaç: Bu çalışma gençlerin kronotip ve hedonik açlık durumlarının COVID-19 pandemi sürecinde yaşam tarzı ve beslenme durumu ile ilişkisini değerlendirmek amacıyla yürütülmüştür. Yöntem: Çalışma bir üniversitede öğrenim gören 216 öğrenci ile yürütülmüştür. Çalışmadaki veriler; bireylerin sosyo-demografik bilgilerini, beslenme alışkanlıklarını, beyana dayalı antropometrik ölçümlerini ve Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi ile pandemi sürecindeki Besin Gücü Ölçeği ve Sabahçıl Akşamcıl testini içeren online anket yoluyla toplanmıştır. Bireylerin pandemi öncesi bir günlük olağan besin tüketim kaydı ve pandemi sürecinde 24 saatlik geriye dönük besin tüketim kaydı da alınmıştır. Bulgular: Çalışmada bireylerin pandemi sürecinde ara öğün sayısında, vücut ağırlığında, beden kütle indeksinde, uyku süresinde anlamlı bir artış ve uyku kalitesinde kötüleşme olduğu, ana öğün sayısında ise azalma olduğu saptanmıştır (p<0.05). Kadınların pandemi sürecinde posa alımının, erkeklerin ise enerjinin proteinden gelen yüzdesinin azaldığı saptanmıştır (p<0.05). Pandemi sürecinde hedonik açlığı olan ara tip ve akşamcıl bireylerin vücut ağırlığında, beden kütle indeksinde, uyku süresinde ve ara öğün sayısında; hedonik açlığı olmayan bireylerde ise sabahçıl olanlarının vücut ağırlığı ve beden kütle indeksinde, ara tip olanların ise sadece uyku süresinde artış saptanmıştır (p<0.05). Sonuç: Pandemi sürecinde genç bireylerin kronotip ve hedonik açlık durumları yaşam tarzını etkilemektedir ve yaşam tarzı değişikliklerine yönelik öneriler belirlenirken bireylerin kronotipleri ve hedonik açlık durumları da değerlendirilmelidir.