Bu çalışma üniversite öğrencilerinin spora katılım motivasyonlarının yaşam doyumları üzerine etkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışma grubunu 2023-2024 eğitim-öğretim yılında bir devlet üniversitesinde öğrenim gören öğrenciler oluşturmuştur. Katılımcılara dijital yöntemler kullanılarak oluşturulan anket formları ulaştırılmıştır. 249 anket formu değerlendirmeye alınmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde kişisel bilgi formu, ikinci bölümünde Diener, Emmons, Larsen ve Griffin (1985) tarafından geliştirilen, Dağlı ve Baysal (2016) tarafından Türkçeye uyarlanan "Yaşam Doyumu Ölçeği" ve üçüncü bölümünde ise Mallett ve arkadaşları (2007), tarafından geliştirilen, Demir (2022) tarafından Türkçeye uyarlanan "Sporda Motivasyon Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, katılımcıların yaşam doyumu ile motivasyonun çeşitli boyutları arasında, özellikle özdeşleşmiş düzenleme, dışsal düzenleme ve sporda motivasyonun yaşam doyumu üzerinde pozitif etkileri olduğu, ancak sporda motivasyonun toplam puanının yaşam doyumu üzerinde negatif bir etkisi olduğu belirlenmiştir. Cinsiyet ve gelir durumu değişkenleri ile sporda motivasyon ve yaşam doyumu arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmemişken, yaş değişkeninde motivasyonsuzluk boyutunda anlamlı farklılaşma saptanmış ve düzenli spor yapan katılımcıların lehine anlamlı farklılaşmalar gözlemlenmiştir.

Bu çalışma; düzenli olarak spor yapan ve spor yapmayan lise öğrencilerinin beden imge algıları ve sosyal medya kullanımlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Ergenlik döneminde ergenin fiziksel görüntüsü ve çevresi tarafından beğenilme arzusunun olması önemlidir, günümüzde sosyal medya platformlarının çok yaygın ve sıklıkla kullanımı ve ayrıca sosyal medya platformları üzerinden fiziksel görünüşün gençler arasında daha önemli bir hale gelmesi açısından çalışmanın önemli olduğu düşünülmektedir. Çalışmaya Anadolu, Meslek ve Spor liselerinde eğitim gören ve yaşları 14-18 arasında değişen 140 kız ve 130 erkek öğrenci olmak üzere toplamda 270 öğrenci katılmıştır. Öğrencilere yüz yüze anket formu uygulanmış olup kız ve erkek öğrencilerin beden imge algıları ve sosyal medya kullanım düzeyleri incelenmiştir. Sosyal medya kullanımı için ‘Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği’’ ve beden algıları için ise ‘’Bedeni Beğenme Ölçeği’’ kullanılmıştır. Araştırma sonucunda kız öğrencilerin erkek öğrencilere kıyasla bedenlerini beğenme oranlarının daha yüksek olduğu, spor yapan bireylerin spor yapmayan bireylere göre sosyal medyayı kullanma düzeylerinin daha düşük olduğu, boyu diğer bireylere göre daha uzun olan ve daha zayıf bir beden kitle indeksine sahip bireylerin bedenlerini daha fazla beğendikleri, sosyal medya kullanım süresi uzadıkça sosyal medya kullanım oranlarının daha fazla arttığı, sosyal medyayı daha fazla kullanan bireylerin bedenlerini diğerlerine göre daha az beğendikleri tespit edilmiştir.

Bu araştırmada profesyonel seviyedeki kadın ve erkek futbolcuların anksiyete düzeyleri ile sürekli öfke ve öfke ifade tarzları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Aydın, Tokat, Elâzığ, Yalova, İstanbul, Ordu illerindeki spor kulüplerinde oynayan toplam 149 gönüllü profesyonel futbolcu oluşturmuştur. Çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden biri olan betimsel ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışma verileri araştırmacılar tarafından hazırlanmış olan demografik bilgiler anketinin yanı sıra, 1988 yılında Aaron Beck ve arkadaşları tarafından geliştirilen, Ulusoy ve arkadaşları tarafından ise 1996 yılında Türkçe geçerlilik ve güvenirlik çalışması yapılan Beck Anksiyete Ölçeği (BAÖ) ile 1983 yılında Spielberger tarafından geliştirilen ve Özer tarafından 1994 yılında Türkçe uyarlaması yapılmış olan Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarzı Ölçeği (SÖÖĠTÖ) aracılığıyla elde edilmiştir. Elde edilen verilerin analizinde dağılımın normalliğine karar vermek için Kolmogorov-Smirnov, normal dağılımın diğer varsayımları olan basıklık ve çarpıklık değerlerinden yararlanılmıştır. Bağımsız gruplarda t-testi kullanılmıştır. Sayısal değişkenler arası ilişkiye Pearson Korelasyon analizi ile bakılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, öfke ve öfke ifade tarzı ile cinsiyet arasında anlamlı bir ilişki tespit edilememişken, Beck Anksiyete Ölçeği arasında kadın futbolcu puanlarından kaynaklanan anlamlı bir farklılık elde edilmiştir. Yaş değişkeni ile her iki ölçek alt boyutu ve genel puanları arasında anlamlı bir farklılık elde edilmemiştir. Futbol oynama süresi ile öfke ifade tarzı arasında anlamlı ilişki tespit edilememiştir, genel Beck Anksiyete ölçeği arasında negatif yönde düşük düzeyde bir ilişki elde edilmiştir. Sonuç olarak iki ölçek arasında pozitif yönde orta düzeyde bir ilişki vardır. Değişkenler ve alt boyutlara ait diğer bulgulara metin içerisinde sırasıyla yer verilmiştir.

Bu araştırmanın amacı, fiziksel aktiviteye katılım motivasyonunun genç yetişkin erkeklerde psikolojik iyi oluş ve sosyal bağlılık üzerindeki yordayıcı rolünü incelemektir. Mevcut literatürde fiziksel aktivitenin psikolojik çıktılar üzerindeki olumlu etkileri sıklıkla ele alınmasına rağmen, fiziksel aktiviteye katılım motivasyonunun psikolojik ve sosyal değişkenlerle ilişkisini bütüncül bir yaklaşımla inceleyen çalışmaların sınırlı olduğu görülmektedir. Bu doğrultuda araştırmada, fiziksel aktiviteye katılım motivasyonu ile psikolojik iyi oluş ve sosyal bağlılık arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Araştırma, nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama deseni kullanılarak yürütülmüştür. Çalışma grubunu 18–30 yaş aralığında bulunan toplam 293 genç yetişkin erkek birey oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Fiziksel Aktiviteye Katılım Motivasyonu Ölçeği, Psikolojik İyi Oluş Ölçeği ve Sosyal Bağlılık Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS paket programı aracılığıyla analiz edilmiş; analiz sürecinde Pearson korelasyon ve basit doğrusal regresyon analizlerinden yararlanılmıştır. Araştırma bulguları, fiziksel aktiviteye katılım motivasyonu ile psikolojik iyi oluş arasında pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki bulunduğunu ortaya koymuştur. Buna karşın, fiziksel aktiviteye katılım motivasyonu ile sosyal bağlılık arasında negatif yönlü ve anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Regresyon analizi sonuçları, fiziksel aktiviteye katılım motivasyonunun psikolojik iyi oluşu pozitif yönde, sosyal bağlılığı ise negatif yönde anlamlı olarak yordadığını göstermiştir. Sonuç olarak, fiziksel aktiviteye katılım motivasyonunun psikolojik ve sosyal çıktılar üzerinde farklı yönlerde etkiler gösterebileceği belirlenmiştir. Araştırma bulguları, fiziksel aktivite motivasyonunun psikolojik iyi oluşun desteklenmesinde önemli bir rol oynadığını, ancak sosyal bağlılıkla ilişkisinin motivasyonun niteliğine bağlı olarak farklılaşabileceğini ortaya koymaktadır.

The aim of this study was to examine the relationship between the fear of missing out (FoMO) on social media and mental toughness among athletes, as well as the potential mediating role of athlete sleep behavior in this relationship. The study employed a quantitative research approach using a cross-sectional correlational design. Initially, data were collected from 266 athletes; however, six participants were excluded due to missing, invalid, or outlier data, resulting in a final sample of 260 athletes aged 18 years and older. Data were collected using the Fear of Missing Out (FoMO) Scale, the Athlete Sleep Behavior Questionnaire (ASBQ), and the Mental Toughness Index for Adult and Adolescent Athletes. Pearson correlation analysis, independent samples t-test, and mediation analysis based on Hayes’ PROCESS Macro Model 4 with 5,000 bootstrap resamples were conducted. The findings indicated that FoMO did not significantly predict athlete sleep behavior. In contrast, poorer sleep behavior significantly and negatively predicted mental toughness, whereas FoMO significantly and positively predicted mental toughness. Bootstrap mediation analysis further revealed that athlete sleep behavior did not exert a significant mediating effect on the relationship between FoMO and mental toughness, indicating that the proposed mediation model was not supported. These findings suggest that the positive association between FoMO and mental toughness among athletes may be explained by psychological and contextual mechanisms other than sleep behavior, such as self-regulation, emotion regulation, perceived stress, or the purpose of social media use. Given the cross-sectional nature of the study, the findings should not be interpreted as evidence of causal relationships.

Bu çalışmada, futbolcuların psikolojik özellikleri olan zorluklarla başa çıkma becerisi, başarı motivasyonu, hedef belirleme, baskı altında performans gösterme ve başarısızlık korkusunun; benlik saygısı düzeyleri ve rekabet kaygısıyla ilişkisi ile bu değişkenlerin maç öncesi psikolojik hazırlık süreçleriyle etkileşimi incelenmiştir. Araştırma, 18–29 yaş aralığında aktif spor yapan 202 erkek ve 84 kadın olmak üzere toplam 286 futbolcu ile yürütülmüştür. Katılımcılara Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Spor Kaygı Ölçeği-2 ve Sportif Sorunlarla Başa Çıkma Becerileri Envanteri uygulanmıştır. Araştırma bulguları, futbolcuların benlik saygısının genel olarak orta düzeyde olduğunu ve spor kaygısı içerisinde özellikle endişe bileşeninin belirgin olduğunu ortaya koymuştur. Kadın futbolcuların kaygı düzeylerinin erkek futbolculara kıyasla daha yüksek olduğu, buna karşılık erkek futbolcuların konsantrasyon ve kaygıyla başa çıkma becerilerinde daha başarılı oldukları görülmüştür. Yaş ve spor deneyimi arttıkça benlik saygısının yükseldiği, kaygı düzeyinin ise azaldığı belirlenmiştir. Ayrıca benlik saygısının, zihinsel hazırlık ve baskı altında performans üzerinde olumlu etkileri olduğu, spor kaygısının ise bu alanlarda performansı olumsuz yönde etkilediği saptanmıştır. Elde edilen bulgular, psikolojik hazırlık süreçlerinin bireysel farklılıklar dikkate alınarak yapılandırılmasının gerekliliğini vurgulamaktadır.