The aim of the presented research was to examine the concentration of biogenic compounds and heavy metals in the bottom sediments of the Sulejów Reservoir (Central Poland) from October 2018. Based on the obtained research results, maps of the spatial distribution were prepared. The following parameters were analyzed: total phosphorus (TP), total Kjeldahl nitrogen, total organic carbon (TOC), ratio of total organic carbon to nitrogen (C:N), organic matter content as well as Cd, Cr and Pb concentrations. The sediments were collected at 28 sampling sites, covering the whole area of the reservoir. The differences in the content of individual biogenic compounds result from the composition of the debris applied by the supplying rivers, as well as the content of this elements in the water, long retention time (40 days) and depth from which the tested sediments were taken. The distribution of examined compounds was largely influenced by the agricultural activity in the studied area, as well as the presence of ports and recreational points. Based on the measurements, the highest amounts of biogenic components deposit in sediments of deep parts in slow-flowing waters, in stagnation zones, areas adjacent to arable land, and the sites where fine-size fractions prevail in the deposited material. Biogenic compounds in sediments of the Sulejów Reservoir showed a pattern of gradual increase along the reservoir from lower values in the back-water part. A similar relationship is visible for heavy metals. Referring to the ecotoxicological criteria, it can be stated that bottom sediments from the Sulejów Reservoir collected in 2018 are not toxicologically contaminated in terms of cadmium, lead and chromium content.

The paper presents results of water quality monitoring conducted within the frame of the MONSUL project. The main goal was to analyse and assess the impact of factors determining the ecological status of a dam reservoir on the basis of the Sulejow Reservoir located in Central Poland. The project implementation plan based on comprehensive research-based monitoring covered the following parameters characterising the ecological potential of the reservoir: water temperature, pH, oxygen concentration, chlorophyll “a” and blue-green algae, concentration of ammonium ion, nitrate nitrogen phosphates as well as total organic carbon, chemical oxygen demand and biochemical oxygen demand. The parameters were measured with a mobile and stationary monitoring system and supplemented by an off-line analysis of water samples in the laboratory. The study was carried out during two seasons: May–October 2015 and April–November 2016; the results were analysed also with regard to the weather conditions. Despite the similar temperatures of water and air in the analysed seasons, significant differences were observed for atmospheric precipitation; 2015 was a dry year, and the climatic water balance for the analysed area was negative, which caused limited surface runoff and decreased the concentrations of nutrient in the reservoir waters. Data from continuous monitoring, supplemented with the results of laboratory measurements, indicated that the values of TOC (Total Organic Carbon) and COD (Chemical Oxygen Demand) parameters were within the purity class I; exceedances refer to the BOD (Biochemical Oxygen Demand) value, which confirmed the presence of biodegradable organic compounds in the reservoir waters. The values of chlorophyll “a” and the presence of algae during the vegetation season testify to eutrophication of the Sulejow Reservoir.

The article is an attempt to present the attractiveness of the recreational area of Łagiewnicki Forest in Łódź as regards the diversity of its relief. The work is based on an analysis of digital elevation models, using GIS techniques and direct observations. Based on an analysis of the relief, the authors have proposed a new tourism trail focused on the ‘morphometric assets’ of the area.

W latach 2012–2015 autorzy zebrali nowe dane geomorfologiczne i geologiczne na pograniczu Wysoczyzn Kaliskiej i Tureckiej, które pozwalają na uzupełnienie wiedzy na temat genezy i wieku form rzeźby. Ustalono, że większość glacigenicznych form wypukłych, tworzących tzw. strefę kaliską, powstała w brzeżnym pasie lądolodu zlodowacenia warty o kilkukilometrowej szerokości. Prawdopodobnie był to rezultat krótkotrwałego uaktywnienia lądolodu i szybkiej deglacjacji w pomaksymalnym epizodzie zlodowacenia warty, który nazwano w tym regionie subfazą bzury. Autorzy odrzucają jednocześnie możliwość transgresji na ten obszar lądolodu fazy leszczyńskiej zlodowacenia wisły. Stwierdzono, że na przebieg procesów glacjalnych miały wpływ cechy morfologiczne, litologiczne i dynamika podłoża, w tym nawet wstrząsy sejsmiczne. Strukturę analizowanych form tworzą głównie osady stożków napływowych i glacifluwialnych rzek roztokowych. Część osadów objęta jest deformacjami o różnym zasięgu – w największym stopniu zaburzeniami tektoniki glacjalnej sensu lato. W strefie przypowierzchniowej występują także zaburzenia paraglacjalne i peryglacjalne o lokalnym zasięgu. Struktura większości form wypukłych jest charakterystyczna dla kemów glacifluwialnych diapirowych. Formy największe mają zwykle budowę złożoną zarówno pod względem litofacjalnym, jak i wiekowym, a jednoznaczne przyporządkowanie im wąskiej kategorii genetycznej (np. kem diapirowy, morena spiętrzenia, morena martwego lodu) może być nadmiernym uproszczeniem.

Badano gleby w Ciechocinku. Wyznaczono punkty badawcze w mieście i jego okolicach. Badano podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne gleb, w tym zasolenie gleb. Po przeprowadzonych badaniach można stwierdzić, że zasolone gleby znajdują się tylko na obszarze ograniczonym tężniami solankowymi nr I, II, III oraz w bliskim pasie otulającym tężnie. Gleby zasolone zajmują powierzchnię 28 hektarów, a zmierzona wartość wyniosła 2,35 [g (NaCl) ∙ dm−3] gleby, co po uwzględnieniu gęstości objętościowej 1,86 kg ∙ dm−3 gleby stanowi ok. 0,437% NaCl. Obszar ten według zaleceń FAO można zaliczyć do gleb średnio zasolonych, 2 klasa zasolenia. Pozostałe gleby, poza tężniami solankowymi, nie wykazały istotnego zasolenia.

W artykule przedstawiono charakterystykę i genezę form litologicznych Działoszyńskiego Łuku Warty oraz wyniki badań gleboznawczych na górze Zelce. Celem niniejszej pracy było zbadanie różnorodności rędzin na terenie rezerwatu geologicznego „Węże” w Załęczańskim Parku Krajobrazowym. W profilach określono fizyczne i chemiczne właściwości gleb. W rezerwacie „Węże” na badanej powierzchni 0,2 km2 występuje zróżnicowanie składu granulometrycznego rędzin – od piaskowej do gliniastej. W większości badane gleby zostały sklasyfikowane jako rędziny brunatne. Powierzchniowe poziomy to głównie piaski eoliczne, natomiast w głębszych warstwach zalega glina piaszczysto-ilasta o bardzo grubym szkielecie. Niewątpliwie jest ona wynikiem wietrzenia wapieni jurajskich położonych w głębszych częściach profilu glebowego, ale ma też pochodzenie glacjalne. Zbadano również jednolite płytkie rędziny, które występują tylko na odsłoniętych skałach wapieni bez domieszek młodszych osadów peryglacjalnych.