In this study, the effects of Pistacia terebinthus (PT) fruit extract supplemented diet on growth performance, haematology, digestive and antioxidant enzyme activities, and non-specific immune responses were evaluated in juvenile rainbow trout (Onchoryhnchus mykiss). The fish were fed diets containing three doses of Pistacia terebinthus extract (0.1, 0.5 and 1% of diet) and a control diet without extract for 63 days. Final weight, weight gain and specific growth rate were significantly improved in all the treated groups. In addition, feed conversion ratio was significantly reduced in all PT diet fed groups. Pepsin and lipase activities were significantly increased in all the treated groups. Trypsin was significantly improved in PT 0.1% and PT 1% groups. Amylase was significantly increased in PT 0.5 and 1% groups. In haematological assays, red blood cell, haemoglobin, haematocrit, mean cell volume, mean cell haemoglobin, mean cell haemoglobin concentration values were not changed among all experimental groups. Superoxide dismutase, catalase, glutathione peroxidase and glucose-6-phosphate dehydrogenase activities were significantly improved in all the treatment groups. However, catalase activity decreased in PT 0.5% group at the end of 63 days. In addition, hepatic and white muscle lipid peroxidation activities were significant decreased in all the treated groups compared to the control. Non-specific immune parameters, such as nitroblue tetrazolium reduction, myeloperoxidase and lysozyme activities were increased in all the treated fish groups. These results indicated that extract of P. terebinthus can be used to improve fish health in aquaculture.

This study examines the Riparian Buffer Zones (RBZs) in Türkiye, analyzing land cover changes from 2017 to 2023 to assess their effectiveness in ecological conservation and water resource management. The research employs Esri-Sentinel land cover data, Shuttle Radar Topography Mission digital elevation models, and RiverATLAS data to identify and delineate RBZs, classify land cover types, and evaluate trends and changes over seven years. The findings indicate that 44.8% of RBZs are covered by ‘Rangelands’, 32.2% by ‘Crops’, and 16.1% by ‘Trees’ classes. The study notes a considerable increase in built areas and agricultural fields, which may indicate ongoing urban expansion and its potential impact on the effectiveness of RBZs. Despite regulatory efforts, the substantial presence of agriculture within RBZs indicates a need for more robust environmental protection policies. The results indicate a pressing need for a policy reassessment to enhance forest cover within RBZs and reduce agricultural encroachment. This would improve water quality and facilitate the achievement of sustainability goals numbered 2, 3, 6, 11, 14 and 15. The findings thus call for a strategic enhancement of RBZ management to better protect water resources against the adverse effects of agricultural and urban activities.

Çalışmanın amacı: Kastamonu bölgesinden toplanan Thymus praecox'un kimyasal bileşimini, antioksidan kapasitesini ve antibakteriyel aktivitesini belirlemektir. Materyal ve yöntem: Kimyasal bileşimin belirlenmesinde spektroskopik ve kromatografik analizler uygulandı. Kekik özleri beş farklı çözücü kullanılarak hazırlandı. HPLC kullanılarak Thymus praecox içeriğinde bulunan flavonoidlerin varlığı ve GC-MS kullanılarak uçucu yağın kimyasal içeriği araştırıldı. Kekiğin yaprak ve sapındaki mineral analizleri ICP-OES ile belirlendi. Antioksidan kapasite, DPPH serbest radikal temizleme yöntemi ve H2O2 süpürme yöntemi gibi iki yöntem kullanılarak belirlendi. On bakteri, Gram (+) ve Gram (-) üzerindeki antibakteriyel aktivite disk difüzyon yöntemi kullanılarak test edildi. Temel sonuçlar: Deneysel sonuçlar, kekik ekstraktlarının bazı bakterilere karşı antibakteriyel aktiviteye sahip olduğunu göstermiştir. Sonuç olarak, en çok etkilenen bakterinin S. aureus olduğu bulundu. İnhibisyon zon çapının 8-12 mm arasında olduğu belirlendi. Çözücülerin antibakteriyel aktivite, antioksidan kapasite, toplam fenolik ve toplam flavonoid miktarları üzerine etkisi gözlendi. Araştırma vurguları: Çalışmalar T. praecox'un doğal bir antimikrobiyal ve antioksidan ajan olarak kullanılma potansiyeline sahip olduğunu ve doğal bir destek tedavisi olarak kullanılabileceğini gösterdi.

Çalışmanın amacı: Beş Abies taksonu Türkiye'de doğal olarak dağılmıştır. Abies nordmanniana' nın üç alt türü ve A. cilica 'nın iki alt türü vardır. Bu çalışmada, cpDNA bölgeleri, trnR-trnN ve rps18-rpl20 bölgelerine göre hem Türk taksonlarında hem de dünyanın diğer Abies taksonlarında filogenetik ilişkileri göstermeyi amaçladık. Materyal ve yöntem: CTAB metodu ile DNA izolasyonunun ardından ilgili göknar DNA bölgeleri çoğaltılmış ve dizilenmiştir. Filogenetik ağaçlar, 1000 tekrarlı maximum likelihood (maksimum olabilirlik) yöntemi kullanılarak oluşturulmuştur. Temel sonuçlar: Türkiye’deki göknar taksonları arasında bu bölgeler bakımından ayrım yapmak zor gözükmektedir. rps18-rpl20 dizileri temelindeki filogenetik ağaca dayanarak, bazı Abies cilicica subsp. isaurica, A. nordmanniana subsp. equi-trojani ve A. cilicica subsp. cilicica üyeleri A. spectabilis ve A. densa ile aynı sınıfta yer alırken, bazı A. nordmanniana subsp. bornmulleriana, A. cilicica subsp. isaurica ve A. nordmanniana subsp. equi-trojani üyeleri ise Türkiye’ye yakın yayılış gösteren A. alba ve Kuzey Amerika’da yayılışı bilinen A. amabilis ile aynı sınıfta yer almıştır. Araştırma Vurguları: Mevcut çalışma, Türkiye’deki göknar türleri arasında cpDNA çeşitliliğinin dağılımına ve Türkiye göknarları ile dünyada yayılış gösteren diğer göknar türleri arasındaki genetik çeşitliliğe yeni bir ışık tutmaktadır.

Çalışma, bölgenin florasını belirlemek amacıyla 2015-2017 yılları arasında Karabük Yenice Yaban Hayatı Geliştirme Sahası’nda gerçekleştirilmiştir. Alanda doğal olarak yetişen 83 familyaya ait 297 cins ve 445 takson tespit edilmiş ve bunlara ait toplam 2225 örnek toplanmıştır. Bu taksonlardan 5 familyaya ait 6 cins ve bu cinslere ait 7 takson Pteridophyta, 78 familya ve 438 takson ise Spermatophyta şubesindendir. Bunlardan 3 familya, 4 cins ve 6 takson Gymnospermae sınıfına, 75 familyaya ait 432 tür ve tür altı takson ise Angiospermae sınıfına aittir. Araştırma alanında en çok takson içeren familya Asteraceae olarak tespit edilmiştir. Bu familyayı sırasıyla Fabaceae, Rosaceae, Poaceae familyaları takip etmektedir. Alanda toplam endemik takson sayısı 17’dir. Türkiye Bitkileri Kırmızı Kitabı’na göre endemik taksonlar içerisinde 3 takson EN, 1 takson VU, 2 takson NT, 9 takson LC kategorisinde değerlendirilmektedir. 2 takson ise herhangi bir kategoride değerlendirilmemiştir. 2 takson BERN, 17 takson ise CITES tarafından koruma altında bulunmaktadır.