Hüseyin Aygün

Hüseyin Aygün

Auto-generated profile, based on publicly available information

Hüseyin Aygün

Bursa Emergency Health Services Directorate, Bursa, Türkiye

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

7Years (2020-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications

9 March 2022 in Anatolian Journal of Emergency Medicine
Verified
Journal Article
Closed access
HAHüseyin Aygün
Hüseyin Aygün
SMSalih Meti̇n
Salih Meti̇n
Amaç: Sağlık çalışanlarına yönelik şiddet olaylarının önlenebilmesi amacıyla yürütülen beyaz kod çağrı sistemi verilerinin incelenerek hastanemizde pandemi sürecinin beyaz kod bildirimleri üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Toplam 212 adet Beyaz kod bildirimleri tarih, saat, maruz kalan sağlık çalışanın cinsiyeti, görevi, olayın gerçekleştiği hastane birimi, şiddetin belirtilen nedeni, şiddetin türü, Beyaz Kod bildirimi sonrasında alınan hukuki yardım durumu, saldırgan cinsiyeti, adli durum, pandemi öncesi ve sonrası gerçekleşme durumlarına göre değerlendirilmiştir. Kayıt altına alınan veriler pandemi öncesi ve pandemi sonrası dönem olarak gruplandırılmış ve pandeminin bildirimler üzerinde yarattığı değişim incelenmiştir. Bulgular: Pandemi ilanı öncesi ve sonrası bildirilerin dağılımına bakıldığında %70,3 (n:149) Covid-19 pandemisi öncesi, %29,7 (n:63) Covid-19 pandemisi sonrası gerçekleştiği görüldü. Elde edilen verilerin Covid-19 pandemisi öncesi ve sonrası dağılım ve farklarını değerlendirmek için yapılan Ki-Kare analizinde çalışan görevi, olay yeri, mesai saat dilimleri, şiddet nedenleri, adli süreç ve hukuki yardım durumu için istatistiksel olarak anlamlı fark bulunurken (p0,05). Sonuç: Sağlıkçılara yönelik şiddet günümüzde halen toplumsal bir sorun olarak önemini sürdürmektedir. Pandeminin Beyaz Kod bildirimlerine etkisi olumlu yönde olmuş ve bildirim sayılarında azalma dikkat çekmiştir.

1 August 2020 in International Journal of Infectious Diseases
Verified
Journal Article
Open access
HAHuseyin Aygun
Huseyin Aygun
SESuna ERAYBAR
Suna ERAYBAR
FOFatma Ozdemir
Fatma Ozdemir
EAErol Armagan
Erol Armagan
Background: Identification of critically ill patient is particularly important in the emergency department (ED). The prolonged duration from hospital admission to delivering intensive care service is related to increased mortality. The aim of this study is to evaluate the effectiveness of Modified Early Warning Score (MEWS) for identifying critical patients with malignancy in ED settings. Methods: We evaluated patients with malignancy who were admitted to our ED of a tertiary university hospital in Turkey over a three-month period. We evaluated MEWS on admission as MEWS 1. After the initial treatment depending on the patients’ health status in ED, at 2 hours after admission, we evaluated MEWS again and recorded as MEWS 2. All patients were followed up for 30 days after the initial admission. Results: Mean age (SD) was 59.2 (13.5) and male/female ratio was 295/206. MEWS1 was higher than MEWS2, (MEWS1: 3.05 ± 3.31, MEWS2: 2.35 ± 3.17, P < 0.001). A total of 362 patients (72.3%) survived and 139 (27.7%) died within 30 days of initial admission. MEWS1/MEWS2 values for alive and dead patients were 1.66/0.87, and 6.67/6.21, respectively, and the difference was significant (P < 0.001). ROC analysis was performed for MEWS 1; the area under curve (AUC) for hospitalization was 0.768 (95% CI 0.729 to 0.804) and for mortality was 0.900 (95% CI 0.870 to 0.924). ROC analysis revealed a cut-off value of 2 for predicting both hospitalization and mortality in these patients. The sensitivity of the presented cut-off was 77.32% (72.1%–82.0%) for hospitalization and 76.24% (95% CI 71.5–80.5) for mortality; the specificity was 69.52 (95% CI 62.8–75.7) for hospitalization and 90.65 (95% CI 84.65–94.9) for mortality. Conclusion: We found in our study that MEWS evaluation for patients with malignancy on admission to ED is predictive of mortality in the subsequent 30 days, and it is a valuable tool for identifying the critical group. Also, AVPU scores alone can predict mortality in patients admitted to ED.

28 February 2023 in The Journal of Infection in Developing Countries
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
SMSalih Metin
Salih Metin
SESuna ERAYBAR
Suna ERAYBAR
HAHuseyin Aygun
Huseyin Aygun
FEFerhat Ekinci
Ferhat Ekinci
Introduction: This study aims at finding valuable information for predicting vaccination intentions against COVID-19 to guide future interventions to address hesitation. Methodology: This observational study consists of 1010 volunteer health workers from the state hospitals in Bursa, and 1111 volunteers from the non-healthcare group, unvaccinated against COVID-19. In the study, the participants were asked about their sociodemographic information and reasons for refusing the COVID-19 vaccine by face-to-face interview. Results: We classified the unvaccinated healthcare worker group as group 1, and the unvaccinated non-health workers group as group 2. Between groups 1 and 2, vaccination refusal, education level, income level, and pregnancy status were statistically significant (p < 0.001). The groups differed in the reasons for vaccine refusal and recommending vaccination to the relatives of those who refused vaccination (p < 0.001). Conclusions: Healthcare workers have priority among high-risk groups considered candidates for early vaccination. Therefore, it is important to consider health professionals' attitudes towards COVID-19 vaccination to better address barriers to widespread vaccination. The role of healthcare professionals is also important, as it encourages the entire community to be vaccinated with role-modeling behavior and advises patients and communities.

29 December 2021 in Anatolian Journal of Emergency Medicine
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
SESuna ERAYBAR
Suna ERAYBAR
MYMelih Yüksel
Melih Yüksel
SASerhat Atmaca
Serhat Atmaca
HAHüseyin Aygün
Hüseyin Aygün
ZEZulfi Engindeniz
Zulfi Engindeniz
BBBekir Selim Bağli
Bekir Selim Bağli
Amaç: Bu çalışmanın amacı acil servise başvuran akut karbon monoksit (CO) zehirlenmesinde yüksek karboksihemoglobin (CoHb) düzeyleri ile hiperbarik oksijen (HBO) tedavisi arasındaki ilişkiyi incelemektir. Gereç ve Yöntemler: CO zehirlenmesi nedeniyle değerlendirilen ve COHb düzeyi >20 olan hastalar retrospektif olarak incelendi. Hastaların aldıkları normobarik oksijen (NBO) ya da HBO tedavi sonrası COHb düzeyleri doğrultusunda hastaların acilde kalış süresi, HBO tedavisi alım endikasyonları, mevcut klinik bulgular değerlendirildi. Bulgular: CO kaynağı, 66 olguda (%60) kömür sobası iken maruziyetlerin %99,1’i ev ortamında gerçekleşti. %20,9 (n:23) hastada HBO tedavisi uygulandı. HBO tedavi uygulanma endikasyoları 10 (%9,1 ) hastada senkop, 7 sinde (%6,4) şuur bulanıklığı ve 2 sinde (%1,8) kardiyak toksisiteydi. Hastaların geliş CoHb değerleri ile acil serviste kalış süreleri arasında pozitif yönde anlamlı bir korelasyon saptandı (p=0,000). Sonuç: CO zehirlenmesi sık rastlanan bir acildir. Acil serviste rezervuarlı maske ile oksijen tedavisi temel tedavidir ve hastaların büyük bir kısmında yeterli tedaviyi sağlamaktadır. HBO tedavisi her merkezde ulaşılır olmamakta ve doğru endikasyonlar konması açısından acil servilerde sıkıntı yaşanmaktadır. COHb düzeyinden bağımsız olarak hastanın HBO endikasyonu açısından klinik olarak değerlendirilmesi gerekmektedir.

1 August 2020 in Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
MYMelih Yüksel
Melih Yüksel
HKHalil Kaya
Halil Kaya
SESuna ERAYBAR
Suna ERAYBAR
HAHüseyin Aygün
Hüseyin Aygün
MBMehtap Bulut
Mehtap Bulut
Bu çalışmanın amacı acil serviste yapılan kan ve kan ürünleri transfüzyonlarının acil servis işleyişini etkileyip etkilemediğini araştırmaktır. 01.08.2019 ile 31.12.2019 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Servisi’nde kan ve kan ürünü transfüzyonu yapılan hastalar çalışmaya dahil edildi. Çalışmaya alınan hastaların yaş, cinsiyet, yapılan transfüzyon türü ve sayısı, kan grubu, kan bekleme süresi, transfüzyon işlem süresi ve acil servisteki toplam kalış süresi değişkenleri kaydedildi. Toplam 227 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların %54,6 ‘sı erkek olup ortalama yaş 63,86±17,81, ortalama hemoglobin (Hg) düzeyi 7,12±2,42 g/dL, ortalama kan bekleme süresi 6,44±3,02 saat, ortalama transfüzyon işlem süresi 3,54±3,45 saat, ortalama toplam acil serviste kalış süresi 10,13 ±4,00 saat olarak saptandı. Hastaların %74,0’ ünde anemi tanısı mevcut idi. Oneway Anova testi ile yapılan analizde acil serviste toplam kalış süresi ile hasta tanıları arasında anlamlı fark olduğu görüldü (F=4,235; p=0.001). Post hoc tukey testi ile farkın koagülasyon bozuklukları ile anemi (p=0.001) ve koagülasyon bozuklukları ile gastrointestinal sistem kanamalarından (p=0.013) kaynaklandığı saptandı. Acil endikasyonu olmayan kan ve kan ürünleri transfüzyonlarının acil servislerde yapılması acil servis yoğunluğuna ve hastaların bekleme sürelerinin uzamasına neden olmaktadır. Dolayısıyla bu işlemlerin acil servislerde yapılması acil servis işleyişini olumsuz yönde etkilemektedir.