İdIl Gönüllü

İdIl Gönüllü

Auto-generated profile, based on publicly available information

İdIl Gönüllü

Department of Restorative Dentistry, Ege University Faculty of Dentistry

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

3Years (2024-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
31 July 2024 in Türk Diş Hekimliği Araştırma Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
IGİdil Gönüllü
İdil Gönüllü
HKHande Kemaloğlu
Hande Kemaloğlu
Cem PeskersoyCem Peskersoy
Cem Peskersoy
HGHouman Golchin
Houman Golchin
MTMurat Türkün
Murat Türkün
Amaç: Bu in vitro çalışmanın amacı, biyoaktif cam içeren deneysel bir remineralizasyon ajanının minenin yüzey sertliği üzerindeki etkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Onbeş adet insan 3. molar dişinden toplam otuz adet mine kesiti hazırlandı. Örnekler akrilik içine gömüldükten sonra rastgele üç gruba ayrıldı: G1. Kazein fosfopeptid-amorf kalsiyum fosfat [GC Tooth Mousse]; G2. Biyoaktif cam içeren deneysel remineralizasyon ajanı; G3. Yapay tükürük çözeltisi. Örnekler, remineralizasyon ajanlarının uygulanmasından önce 30 saniye süreyle %37’lik fosforik asit kullanılarak demineralizasyona tabi tutuldu. Daha sonra örneklerin yüzeylerine 5 dakikalık bir süre boyunca günde iki kez olmak üzere remineralizasyon ajanları uygulandı. Ajanların pamuk peletler ile temizlenmesinin ardından, örnekler bir sonraki tekrara kadar yapay bir tükürük çözeltisinde saklandı. İşlem 10 gün boyunca günlük olarak tekrarlandı. Örneklerin yüzey sertliği Vickers mikrosertlik testi kullanılarak başlangıçta, demineralizasyonu takiben ve remineralizasyondan sonra olmak üzere üç ayrı zamanda değerlendirildi. Bulgular: Fosforik asitle demineralizasyon sonrasında grupların mikrosertlik değerlerinde anlamlı bir azalma tespit edildi (p0.05). Her iki remineralizasyon ajanı karşılaştırıldığında, mine yüzeyinde meydana getirdikleri mikrosertlik artışları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı. Sonuç: Biyoaktif cam içeren deneysel ajanın demineralize mine yüzeylerinin mikrosertlik değerlerini anlamlı şekilde artırdığı tespit edildi. Ancak, deneysel ajanın fiziksel ve biyolojik özelliklerinin daha ileri araştırmalarla incelenmesi gerekmektedir. Ayrıca, yapay tükürük solüsyonunun tek başına demineralize mine yüzeylerinin sertliğini artırmadığı belirlenmiştir.

1 January 2026 in Journal of Oral Science
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
EDElif E. Devrimci
Elif E. Devrimci
HKHande Kemaloğlu
Hande Kemaloğlu
IGİdIl Gönüllü
İdIl Gönüllü
IİILGIN İLGENLİ
ILGIN İLGENLİ
TPTijen Pamir
Tijen Pamir
MTMurat Türkün
Murat Türkün
Purpose: This study investigated whether nano-hydroxyapatite (nHAp) can reduce the adverse effects of high-concentration hydrogen peroxide (HP) bleaching – such as mineral loss and surface softening – while maintaining whitening efficacy. Incorporation of nHAp into the bleaching gel was also compared with its application after bleaching.Methods: Sixty bovine enamel specimens were randomly assigned to six groups and treated with different HP-based protocols with or without nHAp. Color change (ΔE) was measured using spectrophotometry, microhardness with the Vickers test, and surface morphology and elemental composition using scanning electron microscopy (SEM) and energy-dispersive X-ray spectroscopy (EDS).Results: All HP-treated groups showed significant color improvement (ΔE > 3.3, P < 0.05). Post-bleaching nHAp application produced higher ΔE values than bleaching alone, though not to a significant degree. The highest ΔE was observed in the group receiving HP followed by nHAp. Post-bleaching nHAp significantly improved microhardness and calcium content in the Opalescence group, while effects in the BioWhiten group were limited and not significant. SEM analysis revealed superficial granular deposits and partial surface coverage in nHAp-treated specimens, particularly after post-bleaching application.Conclusion: Incorporation of nHAp during or after HP bleaching can reduce enamel alterations while preserving whitening efficacy, particularly when applied after bleaching in systems lacking intrinsic remineralizing components.