Sinovac is an inactive vaccine produced against Coronavirus Disease 2019 (COVID‐19) for almost a year. No sufficient information is available concerning pro‐vaccine immunogenicity. We investigated the efficacy of antibody response following vaccination of SARS‐CoV‐2‐infected and noninfected healthcare workers by a two‐dose inactive vaccine against COVID‐19. The immunogenicity acquired on the 27th day and 42nd day after the first dose of vaccine (corresponding to Day 14 after the second dose) were compared by the demographics, immunosuppression, comorbidities, postvaccination reaction, and IgG levels of 120 subjects. The overall rate of second postvaccine seropositivity was 97.5% (n = 117) of all individuals, and 44 of these were seropositive after the first dose. The percentage of having a previous COVID‐19 (59.1%) among seropositive individuals before 2nd vaccination was significantly higher than those of seropositive individuals (10.96%) after second vaccination (p < 0.0001). In our study, 35 healthcare workers stated that they had previously had a COVID‐19 infection. Anti‐SARS‐CoV‐2 antibody responses in people infected with SARS‐CoV‐2 follow a classical pattern, with a rapid increase within the first 3 weeks after the appearance of symptoms. Although the titers decreased thereafter, the ability to detect anti‐SARS‐CoV‐2 IgG antibodies supports the view that the majority of subjects previously screened as positive for virus remain intact with confirmed neutralizing activity for up to 6 months.
Amaç: Toksoplazma gondii (T. gondii), Rubella ve Cytomegalovirüs (CMV)etkenlerinin neden olduğu TORCH grubu enfeksiyonları sağlıklı yetişkinlerde asemptomatik seyrederken, gebelik döneminde vertikal bulaşla fetal morbidite ve mortalite ile sonuçlanabilir. Günümüzde gebelik sırasında bu enfeksiyon etkenlerinin rutin taraması konusunda net bir fikir birliği yoktur. Çalışmamızda ülke genelinde toxoplazma gondii, rubella ve sitomegalovirus enfeksiyonlarının gebelik dönemindeki seroprevelans durumunun belirlenmesi ve diğer ülkelerin verileriyle karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışma çok merkezli, retrospektif, tanımlayıcı kesitsel bir araştırma olarak planlanmıştır. Çalışmamıza 2011-19 yılları arasında, ikinci basamak devlet hastanesi, üçüncü basamak eğitim araştırma hastanesi ve üniversite hastanelerine o yıl kuruma başvuran gebe sayısı, o yıl toksoplazma, rubella ve sitomegalovirus tetkiki yapılan gebe sayısı, IgM ve IgG sonuçları ve ulaşılabilirse toksoplazma ve sitomegalovirus avidite test sonuçları kaydedilmiştir. Rubella IgG negatif olan hastaların yaşları dahil edilmiştir. Bulgular: Türkiye’nin on farklı ilindeki ikinci ve üçüncü basamak sağlık kuruluşlarından toplam 15 merkezin katıldığı bu çalışmada, bu merkezlere başvurmuş ve gebelik durumu olan toplam 354526 kişiden elde edilen veriler sonucunda; anti toksoplazma IgG seropozitifliği %21, anti rubella IgG seropozitifliği %96.5, anti CMV Ig G seropozitifliği %56.2 bulunmuştur. Çalışmamızda anti rubella IgG negatif gebelerin yaşları değerlendirilmiştir. Rubella IgG negatif 2024 gebenin yaş ortalaması 30.6 yıl (18-54) bulunmuştur. Yaş aralıklarına göre incelendiğinde seronegatifliğin en çok 30-39 yaş aralığında olduğu görülmüştür. Sonuç: Gebelerde toksoplazma, rubella ve sitomegalovirus enfeksiyonu sıklığı ve yaygınlığı hakkında bilgi sahibi olmak, hastalık yükünün belirlenmesinde, tarama programlarının planlanmasında ve birinci basamak sağlık hizmetlerinin aktif kullanımında kritik bir rol oynamaktadır. Aşılama ile bağışıklığın sağlanabildiği rubella enfeksiyonu için seronegatif bireylerin tespit edilip gebelik öncesi aşılanması önemlidir.