24 December 2018 in Türkiye Halk Sağlığı Dergisi
Amaç: Bir üniversitede görev yapan 18-64 yaş arasındaki personelin beslenme okuryazarlığı (BOY), beslenme alışkanlıkları ve ilişkili olan bazı sosyodemografik özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Kesitsel nitelikteki araştırmanın evrenini bir üniversiteye bağlı farklı yerleşkelerde çalışan personel oluşturmaktadır. Çalışmanın verileri, tanımlayıcı özellikler, yetişkinlerde beslenme okuryazarlığı değerlendirme aracı (YBOYDA) ölçeği ve beslenme alışkanlıkları puanlaması soru formu ile 2015 yılı içerisinde toplanmıştır. Örneklem seçilmemiştir, çalışanların %85,9’una ulaşılmıştır (n=476). Verilerin değerlendirilmesi SPSS 20.0 paket programı kullanılarak yapılmıştır. Verilerin özetlenmesinde tanımlayıcı istatistikler, gruplar arası karşılaştırmalarda ki-kare testi ve ileri analiz için ikili lojistik regresyon kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma kapsamındaki çalışanların %67,4’ü erkek olup, yaş ortalaması 36.4±8.23 yıldır. Katılımcıların %32.1’i yeterli beslenme okuryazarlığı düzeyine, %8,4’ü iyi beslenme alışkanlığına sahiptir. Yetersiz beslenme okuryazarlığına BOY’a sahip olma ilkokul ve ilköğretim kurumlarından mezun olanlarda üniversite ve üstü mezuniyeti olanlara göre 5.85 kat (%95 GA: 3.12-10.97), bekârlarda evlilere göre 2.53 kat %95 GA:1.11-5.75) daha yüksektir. Kadınlarda ve evlilerde beslenme alışkanlıkları daha kötüdür [sırasıyla; (OR:1.702, %95 GA: 1.10-2.61) (OR=2.45, %95 GA:1.28-1.33]. Beslenme alışkanlıkları ise kadınlarda ve evlilerde daha kötüdür (sırasıyla: OR=1.70, %95 GA: 1.10-2.61 ve OR=2.45, %95 GA:1.28-1.33). Buna karşın beslenme alışkanlığıyla beslenme okuryazarlığı arasında anlamlı bir ilişki saptanamamıştır. Sonuç: Yetişkinlere yönelik sağlık eğitimi programlarında, beslenme okuryazarlığı düzeylerinin değerlendirilmesi ve yükseltilmesine özel müdahalelere gereksinim bulunmaktadır.
18 June 2019 in Journal of Public Health
15 August 2021 in Journal of Baltic Science Education
2 March 2020 in Journal of Public Health
28 April 2019 in Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
Amaç: Çalışmada bir üniversitenin 4. sınıf öğrencilerinin sağlık okuryazarlığı düzeyi ve ilişkili bazı faktörlerin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Kesitsel tipte olan bu epidemiyolojik araştırmanın evrenini bir üniversitenin bazı bölümlerinde 2014-2015 bahar döneminde eğitim gören 353 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada 283 öğrenciye ulaşılmıştır (%80.1). Veri toplama aracı, katılımcıların çeşitli sosyo-demografik özelliklerini, “Yetişkinlerde İşlevsel Sağlık Okuryazarlığı Testi” ve sağlık okuryazarlığıyla ilişkili olduğu düşünülen bazı değişkenleri içermektedir. Verilerin değerlendirilmesi SPSS 23.0 programı kullanılarak yapılmış, verilerin özetlenmesinde tanımlayıcı istatistikler, gruplar arası karşılaştırmalarda Ki-kare testi ile Mann Whitney-U testi ve analizlerde lojistik regresyon modellemesi kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların yaşları 21 ile 32 arasında değişmekte olup yaş ortalamaları 23.1±1.6 yıldır ve %61.0’ı kadındır. Katılımcıların “Yetişkinlerde İşlevsel Sağlık Okuryazarlığı Testi” puan ortalaması 74.4±14.4’dür ve %60.4’ünün sağlık okuryazarlığı düzeyi yeterli olarak belirlenmiştir. Katılımcıların sosyo-demografik özelliklerine göre sağlık okuryazarlığı puanları arasında farklılık saptanmamıştır. Lojistik regresyon modeline göre son altı ayda sağlık hizmeti kullananların sağlık okuryazarlığı puanları, kullanmayanlara göre 1.7 kat daha yüksektir (%95 GA=1.1-2.9). Sonuç: Her beş katılımcıdan ikisinin sağlık okuryazarlığı düzeyi yetersizdir ve çalışma grubunun üniversite öğrencileri olduğu düşünüldüğünde bu sonuç dikkat çekicidir. Sağlık okuryazarlığı düzeyinin yükseltilmesinde özellikle gençlere odaklanarak, sağlık okuryazarlığı düzeylerini değerlendirme kapsamında temel sağlık bilgilerini ve hizmetlerini edinebilme, yorumlayabilme ve anlayabilmeleri açısından sağlıklı yaşam biçimi kazandırmaya, sağlık sorumluluklarını ve bilinçlerini artırmaya yönelik eğitici programlar sunulması büyük önem taşımaktadır.
8 March 2023 in Disaster Medicine and Public Health Preparedness
This research aims to explore the factors affecting the intervention of health-care professionals regarding a radiological event and to determine what actions they cause. In line with the keywords determined, a search was conducted on Cochrane, Scopus, Web of Science, and PubMed until March 2022. Eighteen peer-reviewed articles that met the inclusion criteria were reviewed. This systematic review was conducted using the PICOS and PRISMA (Preferred Reporting Items for Systematic reviews and Meta-Analyses)guidelines. Of the 18 studies included in the study, 8 were cross-sectional studies, 7 were descriptive studies, 2 were interventional studies, and 1 was a systematic review. As a result of the qualitative analysis, 7 factors affecting the intervention of health-care professionals in a radiological event were identified as follows: rarity of the event; inadequacy of health-care professionals against the radiological event; sensory responses; dilemma and ethical concern; communication, workload; and other factors. The most important factor affecting the intervention of health-care professionals in a radiological event is inadequate education about a radiological event, which influences the formation of other factors. These and other factors cause actions such as delayed treatment, death, and disruption of health services. Further studies are needed on the factors affecting the intervention of health-care professionals.