Amaç: Çalışmada bir üniversitenin 4. sınıf öğrencilerinin sağlık okuryazarlığı düzeyi ve ilişkili bazı faktörlerin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Kesitsel tipte olan bu epidemiyolojik araştırmanın evrenini bir üniversitenin bazı bölümlerinde 2014-2015 bahar döneminde eğitim gören 353 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada 283 öğrenciye ulaşılmıştır (%80.1). Veri toplama aracı, katılımcıların çeşitli sosyo-demografik özelliklerini, “Yetişkinlerde İşlevsel Sağlık Okuryazarlığı Testi” ve sağlık okuryazarlığıyla ilişkili olduğu düşünülen bazı değişkenleri içermektedir. Verilerin değerlendirilmesi SPSS 23.0 programı kullanılarak yapılmış, verilerin özetlenmesinde tanımlayıcı istatistikler, gruplar arası karşılaştırmalarda Ki-kare testi ile Mann Whitney-U testi ve analizlerde lojistik regresyon modellemesi kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların yaşları 21 ile 32 arasında değişmekte olup yaş ortalamaları 23.1±1.6 yıldır ve %61.0’ı kadındır. Katılımcıların “Yetişkinlerde İşlevsel Sağlık Okuryazarlığı Testi” puan ortalaması 74.4±14.4’dür ve %60.4’ünün sağlık okuryazarlığı düzeyi yeterli olarak belirlenmiştir. Katılımcıların sosyo-demografik özelliklerine göre sağlık okuryazarlığı puanları arasında farklılık saptanmamıştır. Lojistik regresyon modeline göre son altı ayda sağlık hizmeti kullananların sağlık okuryazarlığı puanları, kullanmayanlara göre 1.7 kat daha yüksektir (%95 GA=1.1-2.9). Sonuç: Her beş katılımcıdan ikisinin sağlık okuryazarlığı düzeyi yetersizdir ve çalışma grubunun üniversite öğrencileri olduğu düşünüldüğünde bu sonuç dikkat çekicidir. Sağlık okuryazarlığı düzeyinin yükseltilmesinde özellikle gençlere odaklanarak, sağlık okuryazarlığı düzeylerini değerlendirme kapsamında temel sağlık bilgilerini ve hizmetlerini edinebilme, yorumlayabilme ve anlayabilmeleri açısından sağlıklı yaşam biçimi kazandırmaya, sağlık sorumluluklarını ve bilinçlerini artırmaya yönelik eğitici programlar sunulması büyük önem taşımaktadır.

Blood flow restriction (BFR) training, first introduced by Dr. Yoshiaki Sato as KAATSU, has attracted increasing interest in sports science. Although the BFR training method has several additional benefits, the way occlusion pressure is identified contributes to BFR usability and safety. This study aims to develop and validate a predictive model for estimating individualized LOP with manual technique by examining the influence of blood pressure, fat percentage, limb circumference, and BMI as independent variables. A total of 158 healthy male adults participated in the study. Subjects with cardiovascular, metabolic, or musculoskeletal disorders, as well as those using supplements, medications, or nicotine, were excluded from the study. The cross-sectional study examined the correlation between the variables and derived a regression equation for predicting the corresponding LOP and anthropometric values. Three measurements were taken and the arithmetic mean was calculated from these measurements. It is evident that body mass index (BMI) emerged as a significant contributing factor in predicting limb occlusion pressure (LOP), outpacing traditional anthropometric variables such as limb circumference or body fat percentage. The regression model accounted for 18% of the variance in LOP (R² = 0.18), with a standard error of estimate (SEE) of 20.5 mmHg, suggesting moderate predictive capacity. Future work should investigate vascular factors and technological development in BFR devices for optimal pressure calibration to improve the efficacy of individualized BFR training.

Although caffeine is widely used in athletes due to its ergogenic effects, the effects of its main metabolite, paraxanthine, on performance and sleep have not been adequately investigated. This study aimed to comparatively investigate the effects of caffeine and its main metabolite paraxanthine on rowing performance and sleep quality. The study was designed as a randomized, double-blind, crossover study and included 14 male university-level rowers (21.6 ± 1.9 age; 2.2 ± 1 years of rowing experience). The participants participated in 2000-m rowing ergometer time trials under four different supplementation conditions (caffeine + paraxanthine, caffeine + placebo, paraxanthine + placebo, and placebo with 200 mg each). Performance data (completion time, mean power, and heart rate), sleep quality, and daytime sleepiness were assessed by subjective scales. The data were analyzed by repeated-measures analysis of variance (ANOVA) and Bonferroni post-hoc tests. Compared with the placebo, the combined caffeine + paraxanthine condition was associated with faster 2000-m performance and higher mean power output (p = 0.044; Cohen's d = 0.30). Caffeine alone and paraxanthine alone did not show clear evidence of performance improvement in this sample, although estimates favored both conditions versus placebo. Conditions containing caffeine were associated with poorer subjective sleep quality, whereas paraxanthine alone showed more favorable sleep-related outcomes. These results indicate that the combined ingestion of caffeine and paraxanthine elicited the most pronounced performance benefits, while paraxanthine alone did not demonstrate clear standalone ergogenic efficacy at the administered dose. However, paraxanthine was associated with better subjective sleep outcomes compared to caffeine, suggesting that its potential value may be related more to tolerability rather than superior performance enhancement, particularly for athletes training in the evening. Study limitations, including the small sample size and lack of objective sleep measures, should be considered when interpreting the results. Paraxanthine may represent a practical option for athletes who prioritize sleep quality or experience sensitivity to caffeine-related sleep disturbances, although further dose‒response studies are required to clarify its ergogenic potential.