30 December 2020 in Akademik Gastroenteroloji Dergisi
Giriş ve Amaç: Kliniğimizde Dieulafoy lezyonu tanısı konulan hastalar için yapılan endoskopik tedavileri, bu endoskopik tedavilerin başarı ve komplikasyon oranlarını ve işlem sonrası takip döneminde gelişen yeniden kanama ve hastaneye yatış oranlarını tespit etmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Haziran 2015 - Haziran 2020 tarihleri arasında,Kliniğimiz Endoskopi Ünitesi’nde, gastrointestinal sistem kanaması nedeniyle, endoskopik inceleme yapılmış hastaların dosyaları ve endoskopi raporları geriye dönük olarak değerlendirildi. Dieulafoy lezyonu tanısı doğrulanmış hastaların demografik özellikleri, başvuru öncesi şikayetleri, yapılmış tetkik ve endoskopik işlemlerin sonuçları, endoskopik müdahalenin içeriği ve işlem başarısı, işlem sonrası erken veya geç komplikasyon ya da yeniden kanama olup olmadığı analiz edildi. Bulgular: Toplam 48 hasta çalışmaya alındı. Hastaların 16’sında lezyonun jejenumda bulunduğu görüldü (%33.3). Mortalite hastaların ikisinde (%4.2) gerçekleşti. En sık kullanılan endoskopik tedavi yöntemi kombine teknik olup (n=30), 31 hastada hemoklips tek başına veya kombinasyon tedavisi olarak uygulanmıştı. On hastada, endoskopik müdahale sonrası erken (n=6) veya geç (n=4) dönemde yeniden kanama gelişti. Kombine teknik uygulanan hastalarda, tek bir teknik uygulanan hastalara göre yeniden kanama oranının daha düşük olduğu görüldü (p=0.027). Hemoklips içeren kombine tedaviler sadece hemoklips uygulamasıyla ya da argon plazma koagülasyon içeren kombine tedaviler sadece argon plazma koagülasyon uygulamasıyla karşılaştırıldığında ise anlamlı farklılık görülmedi (sırasıyla, p=0.300 ve p=0.550). Sonuç: Dieulafoy lezyonları, standart endoskopik yöntemler kullanılarak kanama odağı tespit edilemeyen tüm hastalarda, ayırıcı tanı seçenekleri arasında bulunmalı ve ince bağırsaklar, mutlaka olası tutulum açısından endoskopik olarak incelenmelidir. Mekanik ve termal yöntemleri içeren kombine uygulamaların kullanılması yeniden kanama oranlarını azaltabilir.
1 February 2025 in Journal of Clinical and Analytical Medicine
Aim The present study aimed to determine the correlation between the Mayo Endoscopic Score (MES), the validated Ulcerative Colitis Endoscopic Severity Index (UCEIS) and seasonal parameters in ulcerative colitis (UC), the prognosis of which is characterized by attacks. Methods In the single-center and retrospective study, demographics of the patients who underwent colonoscopy between 2019 and 2023, MES and UCEIS figures, daily and fifteen-day average temperatures (in degrees Celsius), daily average atmospheric pressure (in millibars), daily average humidity (in percentages), and maximum wind speed (in meters per second) were analyzed. Results The study was conducted with 103 patients aged 18–92 years whose average age was 48.25 ± 17.09. 59.2% (n = 61) of the participants were male (Female/Male = 42/61) and there was no difference between the participants based on gender (p=0.076). The maximum number of participants (12.9%; n = 13) presented in October, and the minimum presented in July (3.9%; n = 4). It was determined that there was no correlation between MES and UCEIS, and daily and fifteen-day average temperatures, humidity, and pressure. There was no difference between the UCEIS based on the season (p=0.110); however, there was a significant difference between MES (p=0.037) in autumn and summer (p=0.04). Conclusion It was determined that MES differed based on the season, the difference was between autumn and summer. However, UCEIS did not differ based on the season.