Tuba İnCe Parpucu

Tuba İnCe Parpucu

Auto-generated profile, based on publicly available information

Tuba İnCe Parpucu

SÜLEYMAN DEMİREL ÜNİVERSİTES

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

9Years (2018-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
25 August 2021 in Turkish Journal of Sports Medicine
Verified
Journal Article
Open access
AOAhsen Oğul
Ahsen Oğul
SEsabriye ercan
sabriye ercan
MEMesut ERGAN
Mesut ERGAN
TPTuba İnCe Parpucu
Tuba İnCe Parpucu
CÇCem Çetin
Cem Çetin
Objective: To determine changes in flexibility, dynamic balance, agility, vertical jump, aerobic capacity, anaerobic capacity, and muscle strength performances in women in the early follicular and midluteal phases of the menstrual cycle. Material and Methods: The study included eumenorrheic women over 18 years of age. Ovulation was detected using LH urine kits. Physical activity levels were determined using the "International Physical Activity Questionnaire-Short Form". Flexibility was evaluated with the sit-and-reach test, dynamic balance with the Y balance test, agility with the hexagon agility test, anaerobic power with the vertical jump test, aerobic capacity with the 20-meter shuttle run test, anaerobic capacity with the Wingate test, and muscle strength with an isokinetic dynamometer. Results: Twenty women participated in the study. The average age was 22.4 ± 0.9 years, and the average level of physical activity was 1162.2 ± 189.1 MET-min/week. The average menstrual cycle was 30.3 ± 0.5 days. The ‘minimum power’ value in Wingate test was higher during the midluteal phase compared with the follicular phase (p=0.048). The remaining parameters were not statistically different for the two menstrual phases (p>0.05). Conclusion: We conclude that different phases of the menstrual cycle affect performance parameters minimally and do not cause a statistically significant difference. Nevertheless, instead of establishing these changes as ‘clinically non-significant’, each athlete should be evaluated on an individual basis to develop individual training programs by taking into account the phases of the menstrual cycle.

16 May 2022 in International Journal of Occupational Safety and Ergonomics
Verified
Journal Article
Closed access
SEsabriye ercan
sabriye ercan
TPTuba İnCe Parpucu
Tuba İnCe Parpucu
ZBZeliha Başkurt
Zeliha Başkurt
FBFerdi Başkurt
Ferdi Başkurt
The aim of this study was to examine ergonomic risk levels and upper quadrant musculoskeletal pain (UQMP) level of hairdressers, and difference and correlation between gender.Volunteers participati...

31 December 2022 in Herkes Için Spor ve Rekreasyon Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
MUMert Usta
Mert Usta
SEsabriye ercan
sabriye ercan
TPTuba İnCe Parpucu
Tuba İnCe Parpucu
ZBZeliha Başkurt
Zeliha Başkurt
FBFerdi Başkurt
Ferdi Başkurt
Bu çalışmanın amacı, halı sahada amatör futbol oynayanların ısınma alışkanlıklarının incelenmesidir. Isparta il merkezinde, halı sahalarda futbol oynamaya giden bireylerden, bilinen herhangi bir sağlık sorunu olmayan 18 yaşın üstündeki amatör futbolcular araştırmaya dahil edilmiştir. Herhangi bir yaralanma nedeniyle aktif olarak halı sahada futbol oynayamayan ve 18 yaşından küçük olanlar ise araştırmaya dahil edilmemiştir. Araştırmaya katılmaya gönüllü olanların tanımlayıcı bilgileri kaydedildikten sonra “Sporcu Isınma Alışkanlığı” anket formu katılımcılar tarafından cevaplanmıştır. Katılımcıların %3,5 (n:4)’i kadın, %96,5 (n:110)’i ise erkektir. Gönüllülerin yaş ortalaması 25,15±7,46 yıldır. Katılımcıların %63,2’sinin eğitim düzeyi lisans mezuniyetidir. Katılımcıların %29,8’i (n=34) daha önce spor ile ilişkili yaralanma geçirmemiştir. Futbol öncesi ısınma egzersizini devamlı yapanların oranı %36,8 olarak belirlenmiştir. Çalışma sonucunda “Sporcu Isınma Alışkanlığı” anket formuna verilen cevaplara göre katılımcıların ısınma egzersizi konusunda bilgi eksiklerinin olduğu tespit edilmiştir. Halı sahada futbol oynayan bireylerin spor yaralanması oranları yüksek, ısınma egzersizi bilgisi ve alışkanlıkları düşüktür. Rekreatif düzeyde halı sahada futbol oynayan bireylerin ısınma egzersizi konusundaki bilgi düzeyleri artırılmalı, ısınma egzersizi alışkanlıklarını kazanmaları sağlanmalıdır.

13 March 2024 in International Journal of Occupational Safety and Ergonomics
Verified
Journal Article
Closed access
SEsabriye ercan
sabriye ercan
TPTuba Ince Parpucu
Tuba Ince Parpucu
ZBZeliha Başkurt
Zeliha Başkurt
FBFerdi Başkurt
Ferdi Başkurt
Objectives. The aim of this study is to compare the ergonomic risk levels, musculoskeletal complaints and quality of life of physiotherapists (PTs) according to their field of work. Methods. A total of 107 volunteer PTs participated in the study, whose information was recorded. Ergonomic risk levels were determined using rapid entire body assessment (REBA). Complaints about the musculoskeletal system of PTs were evaluated with the Cornell musculoskeletal discomfort questionnaire (CMDQ) and quality of life was evaluated by the Nottingham health profile. Results. PTs who worked with pediatric patients (Grouppediatric; n = 47) were younger (p<0.001). PTs who worked with adult patients (Groupadult; n = 60) had a higher daily number of patients (p<0.001). The REBA score did not make a difference between the groups (p = 0.379). The difference was found in the upper back region of the CMDQ (p<0.05). There was no difference between groups for quality of life (p>0.05). Conclusions. Grouppediatric may be working in ergonomically demanding positions, although there is no statistical difference. The injury sites of the musculoskeletal system can differ. However, the reflection of musculoskeletal system problems on quality of life does not show any difference between the groups of PTs.

30 September 2018 in Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
TKTAHİR KESKİN
TAHİR KESKİN
FBFerdi Başkurt
Ferdi Başkurt
ZBZeliha Başkurt
Zeliha Başkurt
TPTuba İnce Parpucu
Tuba İnce Parpucu
Çalışmamızın amacı hamstring kası kısalığına mulligan bent leg raise (BLR) tekniği ve kinezyoteyp (KT) uygulamasının anlık ve 24 saatlik etkisini ve belirlemektir. Çalışmaya hamstring kısalığı olan 54 kişi katılmış ve randomize olarak iki gruba ayrılmıştır. (grup 1= BLR grubu, grup 2= KT grubu). Hamstring kısalığını değerlendirmek amacıyla otur-uzan testi yapılmış ve aktif diz ekstensiyon derecesi halo gonyometre ile ölçülmüştür. Değerlendirmeler uygulamadan önce, 30 dakika sonra ve 24 saat sonra yapılmıştır. Değerlendirmelerin analizi sonucunda her iki grupta da otur- uzan testi ve aktif diz ekstensiyon derecesinde anlamlı artış gözlenmiştir (p=0,000). Gruplar kendi aralarında karşılaştırıldığında, otur- uzan testinde 30 dakika sonra yapılan ölçümlerde BLR tekniğinin (p=0,010); 24 saat sonra yapılan ölçümlerde ise KT uygulamasının (0.032) etkinliğinin istatistiksel olarak daha anlamlı olduğu bulunmuştur. Aktif diz ekstensiyon derecesinde ise 30 dakika sonra yapılan ölçümlerde BLR tekniğinin (0,00) etkinliği istatistiksel olarak daha anlamlı bulunmuştur. Diğer test parametrelerinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Hem KT uygulaması hem de BLR tekniği hamstring kası esnekliğinin artırılmasında etkilidir. Hamstring kısalığına yönelik anlık etki istendiğinde BLR tekniğinin, daha uzun süreli etki istendiğinde ise KT uygulamasının daha etkili olduğu belirlenmiştir.

6 September 2023 in TOGÜ Sağlık Bilimleri Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
TPTuba İnce Parpucu
Tuba İnce Parpucu
SEsabriye ercan
sabriye ercan
FBFerdi Başkurt
Ferdi Başkurt
ZBZeliha Başkurt
Zeliha Başkurt
Amaç: Çalışmanın amacı, diş hekimliği öğrencilerinin klinik evrelerinde ergonomik prensiplere ilişkin bilgi, tutum ve uygulamalarını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışma Süleyman Demirel Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi 3. 4.ve 5. sınıf öğrencileri üzerinde yapıldı ve çalışmaya 94 öğrenci katıldı. Diş hekimliği öğrencilerinin ergonomi bilgisi ve ergonomik davranışları dental-ergonomi bilgileri dikkate alınarak araştırmacılar tarafından hazırlanan yapılandırılmış form kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: Katılımcıların % 48.9’ü 3. sınıf, %27.7’si 4.sınıf ve %23.4’ü 5 sınıftı. Öğrencilerin en yüksek oranda saat kadranına göre çalışma pozisyonu olarak saat 10’u kullandıkları, diş hekimi pozisyonu olarak oturma ve her iki pozisyonu tercih ettikleri, ışık açısı olarak yüksek oranda dik açıyı kullandıkları ve hasta pozisyonu olarak da yüksek oranda yarı oturur pozisyonu tercih ettikleri belirlendi. Klinik uygulama aşamasına geçmiş olan Dönem 4 ve Dönem 5 öğrencileri dört (4) elli diş hekimliği konusunu daha yüksek oranda biliyordu (p:0.012). Diğer taraftan klinikte gözlem amacıyla bulunan Dönem 3 öğrencileri malzemelerin kolayca ulaşabilecek yerde olduğunu daha sık düşünürken, hasta başında klinik uygulama sürecine geçmiş olan Dönem 4 ve Dönem 5 öğrencileri malzemeleri daha az ulaşılabilir buluyordu (p:0.001). Öğrencilerin doğru çalışma postürleri ile ilgili bilgi kaynağının büyük oranda eğitimleri sırasında aldıkları dersler olduğu öğrenildi. Bilgi kaynağının yeri sınıflara göre fark oluşturmadı (p:0.791). Ayrıca öğrencilerin akademik düzeyleri arttıkça ergonomiye yönelik bilgi ve tutumlarının da geliştiği görülmüştür. Sonuç: Çalışma postürü değerlendirme sonuçlarına göre öğrencilere klinik uygulama esnasında ergonomi kurallarına uygun çalışma postürü kazandırılmalı ve çalışma ortamlarının ergonomik olarak düzenlenmesi gerekmektedir.