Amaç: Sağlık çalışmalarında gözlemsel araştırmalar, yaygın olarak kullanılan yöntemler arasında yer almakta olup, esas olarak kohort, vaka-kontrol ve kesitsel çalışmalar olarak gruplandırılırlar. Gözlemsel çalışmaların nasıl yürütülmesi gerektiğine dair esaslar 1965’li yıllarda tanımlanmış olsa da, günümüzde mevcut gözlemsel çalışmalar göz önüne alındığında, bunların raporlamasında yetersizliklerin olduğu görülmüştür. Bu nedenle gözlemsel çalışmaların raporlanmasına bir standart getirilmesi amacıyla, 2007 yılında bilimsel çalışma grupları tarafından “Epidemiyolojide Gözlemsel Çalışmaların Raporlanmasının Güçlendirilmesi Beyanı (STROBE)” geliştirilmiştir. Bu çalışma, STROBE kriterlerinin Türk diline kazandırılması, araştırmacılar tarafından daha anlaşılır bir hâle getirilmesi ve sağlık alanında yapılacak gözlemsel çalışmaların raporlamasının güçlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: STROBE kriterleri dört araştırmacı tarafından bağımsız şekilde Türkçe’ye tercüme edilmiştir. Dört farklı çeviri ile ortaya çıkan metin tüm yazarların bir araya geldiği toplantı ile değerlendirilmiş ve her madde için en uygun ifadenin hangisi olacağı konusunda görüş birliği sağlanmıştır. Ardından uzman çevirmen tarafından ters çeviri işlemi yapılmış ve kriterlerin uygunluğu değerlendirilmiştir. Türkçeleştirilmiş STROBE kontrol listesinin tekrarlanabilirliğini değerlendirmek ve araştırmacılar tarafından doğru anlaşılıp anlaşılmadığını anlamak için sağlık alanından seçilen 20 makale, iki araştırmacı tarafından bağımsız olarak puanlama yapılarak (1=madde sağlanmakta, 0=madde sağlanmamakta) değerlendirilmiştir. Puanlayıcılar arasındaki uyum her bir kriter için araştırmacılar arası uyum yüzdesi kullanılarak incelenmiştir. Uyum ayrıca toplam raporlanan kriter sayısı kullanılarak Bland- Altman yöntemi ve sınıf içi korelasyon katsayısı (SKK) kullanılarak da değerlendirilmiştir. Bulgular: Analizler sonucu hesaplanan SKK 0,351-0,890 arasındaydı. Puanlayıcılar arası uyum istatistiksel olarak anlamlıydı. İncelenen 20 makalenin STROBE kriterlerine uygunluğu düşüktü. Sonuç: Türkçe’ye uyarlanmış STROBE Beyanı, kesitsel araştırmaların raporlanmasında kullanılabilecek güvenilir bir araçtır.

Amaç: Sağlık okuryazarlığı, kronik hastalık yönetiminin etkili yapılabilmesi için oldukça önemlidir. Bu çalışma, diyabetli bireylerde sağlık okuryazarlığı ve akılcı ilaç kullanımı arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Tanımlayıcı ve kesitsel tipteki bu çalışma, 24 Ocak - 5 Mart 2020 tarihleri arasında Zonguldak Merkez’de bulunan Zonguldak Diyabet Derneği’nde dahil edilme kriterlerini karşılayan ve çalışmaya katılmaya gönüllü 220 diyabetli birey ile tamamlanmıştır. Çalışmanın verileri, sosyo-demografik ve sağlığa ilişkin özellikler formu, Türkiye Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği (TSYO- 32) ve Akılcı İlaç Kullanımı Ölçeği ile yüz yüze görüşme yöntemiyle toplanmıştır. Bulgular: Diyabetli bireylerin Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği (TSOY-32) puan ortalaması 22,89±13,76 olarak; Akılcı İlaç Kullanım Ölçeği puan ortalaması ise 31,30±8,85 olarak bulunmuş ve düşük seviyelerde olduğu belirlenmiştir. Katılımcıların sosyo-demografik özelliklerine göre sağlık okuryazarlığı ve akılcı ilaç kullanım düzeylerinin karşılaştırılması yapıldığında; cinsiyetine, yaşına, eğitim durumuna, medeni durumuna ve gelir durumuna göre sağlık okuryazarlığı ve akılcı ilaç kullanım düzeylerinin istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterdiği belirlenmiştir (p<0,001). Diyabetli bireylerin sağlık ile ilgili özelliklerine göre sağlık okuryazarlığı ve akılcı ilaç kullanım düzeylerinin karşılaştırılması yapıldığında ise; diyabet tanı süresine, başka kronik hastalık durumuna, düzenli doktor kontrolüne, diyabet eğitimi alma ve eğitim gereksinimi durumuna, ilaçlarını düzenli alma ve reçete dışı ilaç kullanma durumuna göre istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar gösterdiği görülmüştür (p<0,001). Diyabetli bireylerde sağlık okuryazarlığı ile akılcı ilaç kullanımı düzeyleri arasındaki ilişki incelendiğinde ise pozitif yönlü ve yüksek düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir (r=0,827; p<0,001). Sonuç: Diyabetli bireylerin sağlık okuryazarlık düzeyinin ve akılcı ilaç kullanımın yetersiz düzeyde olduğu belirlenmiştir. Sağlık okuryazarlık düzeyinin yeterli olması ile akılcı ilaç kullanımı ve tedavi uyumunun sağlanmasının daha kolay olacağı bilindiğinden, diyabetli bireyler sağlık okuryazarlık düzeylerinin geliştirilmesi konusunda desteklenmelidir.

Introduction: Helicobacter pylori (H. pylori) is a non‐invasive microorganism causing intense gastric mucosal inflammatory and immune reaction. H. pylori‐induced gastric mucosal cytokine overproduction has been clearly documented previously. The stomach has a large surface area and continuous spill‐over of locally produced cytokines into the blood stream is a possibility. There are few and conflicting data on circulatory proinflammatory cytokine levels in patients with H. pylori infection.Materials and methods: Forty‐two dyspeptic patients were enrolled into the study. The presence of H. pylori infection was diagnosed with antral histopathologic examination. After overnight fasting; serum samples were obtained from each patient to determine circulating interleukin (IL)‐6, IL‐8 and tumor necrosis factor‐α (TNF‐α) levels.Results: H. pylori was shown in 30 cases using Giemsa stain in antral histopathologic evaluation. Twelve cases were negative for H. pylori staining. Both the age and sex distribution had an insignificant difference in both H. pylori‐positive and H. pylori‐negative groups. The mean circulatory levels of IL‐6, IL‐8 and TNF‐a in both groups were not different. The situation was same in respect to the serum levels of these cytokines and the degree of inflammation, H. pylori density and activation scores according to Sydney classification.Conclusion: We could not show elevated circulatory levels of IL‐6, IL‐8 and TNF‐α in H. pylori‐infected cases. We believe that H. pylori‐related cytokine activation become concentrated on gastric mucosa and this pathogen‐induced local inflammatory cascade does not cause changes in circulatory levels of these cytokines. Moreover, there is no correlation between the levels of serum cytokines and Sydney parameters.

Objective: Patients with hyperthyroidism occasionally need rapid restoration to the euthyroid state. In wiew of the increased enterohepatic circulation of thyroxine (T4) and triiodothyronine (T3) in thyrotoxicosis, and metabolic effects of konjac glucomannan in gastrointestinal system, we aimed to determine the activity of glucomannan in treatment of hyperthyroidism. Methods: A prospective, randomized, placebo-controlled, one-blind study design was used with newly diagnosed 48 hyperthyroid patients (30 patients with Graves’ disease and 12 with multinodulary goitre). They were assigned to one of the following treatment groups: I) methimazole 2×10mg, propranolol 2×20mg, and glucomannan (Propol) 2×1.3gr daily for two months; II) methimazole 2×10mg, propranolol 2×20mg, and placebo powder daily for two months. Results: No differences were detected from the point of view of the baseline thyroid hormone levels between groups (p > 0.05). Further analyses revealed that the patients receiving glucomannan at the end of the second, fourth and sixth weeks of the study had significantly lower serum T3, T4, FT3 and FT4 levels than the patients who received placebo (p < 0.05). TSH was not different between the two groups at any specific time (p > 0.05). At week 8, thyroid hormone levels were not shown any differences. The glucomannan-treated group had a more rapid decline in all four serum thyroid hormone levels than the placebo-treated group. Conclusions: We believe our preliminary results indicate that glucomannan may be a safe and easily tolerated adjunctive therapeutic agent in the treatment of thyrotoxicosis. This combination therapy seems most effect during first weeks of treatment of a hyperthyroid patient.

Background: Resistance to thyroid hormone (RTH) is a dominantly inherited syndrome characterized by decreased responsiveness of target tissues to thyroid hormone. Two members of a Turkish family, a mother and son, had thyroid function tests suggestive of resistance to thyroid hormone (RTH). Methods: The clinical presentation was, however, different. The mother (proposita) had palpitation, weakness, tiredness, nervousness, dry mouth and was misdiagnosed as having multinodular toxic goiter which was treated with antithyroid drugs and partial thyroidectomy. Her younger son had attention deficit hyperactivity disorder and primary encopresis, but normal intellectual quotient. Both had elevated serum iodothyronine levels with nonsuppressed thyrotropin. Results: A mutation in one allele of the thyroid hormone receptor beta gene (P453A) was identified, providing a genetic confirmation for the diagnosis of RTH. Conclusion: Mutational analysis of the TRß gene allows definitive diagnosis of RTH, potentially avoiding the need for protracted and expensive pituitary function testing.