Kamu gelirleri kamu bütçelerinden beklenen fonksiyonların gerçekleştirilmesi için yeterli düzeyde olmalıdır. Bu koşul genellikle vergi uyumu ile ilişkilidir. Doğru politikalar üretmek için vergi uyumunun belirleyicilerini bilmek oldukça önem taşımaktadır. Literatür sadece ekonomik faktörlerin değil ekonomi dışı faktörlerin de vergi uyumunu etkilediğini ortaya koymaktadır. Din de ekonomi dışı faktörlerden birisi olup, vergi uyumunu ahlak kanalıyla etkilemektedir. Özünde güzel ahlakı teşvik eden İslam’a göre vergi ödemek de iyi davranışlardan birisi olarak kabul edilmektedir. Buna göre Müslümanların vergi uyum düzeyinin yüksek olması beklenmektedir. 1981-2020 dönemini içeren Dünya Değerler Anketi bulguları, farklı ülkelerde yaşayan Müslümanların vergi uyumuna bakış açısının genellikle olumlu yönde olduğunu göstermektedir.

Dünyanın geleceği bakımından iklim değişikliği, biyoçeşitliliğin azalması ve çevrenin bozulması gibi konular önemli bir risk olarak görülmektedir. Söz konusu risklerin giderilmesinde hükümetler hem küresel hem de ulusal bazı taahhütleri yerine getirmek ile mükelleftir. Hükümet politikalarının bir yansıması olarak bütçeler, söz konusu taahhütlerin yerine getirilmesinde önemli bir araç olarak kabul edilmektedir. Bu bağlamda son yıllarda bütçe ile çevre arasındaki ilişkinin yeşil bütçeleme ya da çevreye duyarlı bütçeleme gibi kavramlarla literatürde incelendiği görülmektedir. Çevre ve iklim değişikliği amaçlarını gerçekleştirmek üzere bütçe politikası araçlarının kullanımı yeşil bütçeleme olarak ifade edilmektedir. Yeşil bütçeleme anlayışı, bütçe ve maliye politikalarının çevresel etkilerini ve bunların ulusal ve uluslararası taahhütler ile uyumunu içermektedir. OECD, yeşil bütçeleme anlayışının gelişiminde üye ülkeler için politikalar üreterek öncü rol oynamaktadır. Bu çalışmada, 35 OECD ülkesinde ilk defa 2020 yılında gerçekleştirilen yeşil bütçeleme uygulamaları araştırmasından elde edilen anket bulguları analiz edilmektedir. Elde edilen bulgulara göre yeşil bütçelemeyi uygulayan ülke sayısı 14’tür. Uygulamanın teşvik edici sebepleri arasında en yaygın olanı politika yapımında çevreye duyarlılığı geliştirmektir. Yeşil bütçe araçları arasında genellikle çevresel etki değerlendirmesi, fayda maliyet analizi, karbon değerlendirmesi ve yeşil bütçe etiketleme tercih edilmektedir. Hesap verebilirlik ve saydamlık açısından önemli görülen bilgi paylaşımında genellikle tercih edilen yöntem ise açık veri portallarıdır. Diğer yandan uygulamanın zorlukları arasında metodolojinin olmaması ve kaynak yetersizliği öncelikli nedenler olarak sayılmaktadır. Ayrıca 14 ülke içindeki yeşil bütçe performans sıralamasında Fransa 0.7 ile en yüksek skora sahiptir. Özünde teorik olarak önemli faydaları öngörülen yeşil bütçelemenin pratikteki durumunun daha fazla araştırılması gerekirken, OECD’nin bu süreçte bir metodoloji geliştirmesi de belirsizliklerin azaltılması ve uygulamanın yaygınlaştırılması bakımından önemlidir.

Cities are futures' crucial elements, playing an important role in economics, social and environmental. As closer to individuals, cities face some challenges in terms of problems caused through the rapid urbanization process. Hence, governments and public agencies at all levels should use smart techniques including technology for sustainable development, better quality of life for citizens, and finally, an efficient use of scarce public resources. In this sense, Turkey plans to apply a smart city concept in Turkish cities as worldwide and published 2020-2023 National Smart Cities Strategy and Action Plan document with four strategic goals, nine targets, and 40 actions. This chapter aims to reveal the institutional, fiscal, and social challenges on smart governance, which is the most important dimension of smart city, for Turkey. In this respect, there are some challenges on smart governance in Turkey in terms of legislation, institutional, transparency and accountability, participation, e-democracy, and citizens.

Water and sanitation governance sits at the intersection of global development ambitions and highly localized service realities. While SDG6 sets universal targets for clean water and sanitation, the institutional and fiscal arrangements that translate those targets into actual service outcomes operate primarily at the subnational level. The discrepancy between globally defined objectives and locally executed delivery creates a structural research gap: how do the fiscal architectures of local governments influence progress towards SDG6? This study addresses this question for a panel of OECD countries by developing a deep learning-based estimation framework that combines bidirectional long short-term memory (BiLSTM) networks with Tianji’s horse racing optimization (THRO) algorithm. Three distinct operationalizations of fiscal decentralization are tested against SDG6 outcomes: subnational expenditure share (EFDM), subnational revenue share (RFDM), and a composite index balancing both dimensions (CFDM). Model adequacy is assessed using a layered diagnostic protocol involving regression fit, country-level residual patterns, error density profiles, Bland–Altman limits of agreement and inter-annual error trajectories. Among the three configurations, CFDM consistently records superior performance ($R^2=0.9216$; $RMSE = 1.4465$; $MAE = 1.0712$), while even the weakest specification clears $R^2=0.89$, attesting to the overall robustness of the proposed architecture. The margin by which CFDM outperforms its alternatives highlights a key finding: neither spending authority nor revenue capacity alone accurately reflects the fiscal reality of local water and sanitation governance; it is their combined effect that is important. The expenditure dimension is further proven to be the more influential of the two unidimensional proxies, consistent with the capital-intensive and maintenance-heavy nature of water infrastructure. On the other hand, coefficient findings show that fiscal decentralization is positively associated with SDG6 achievement for all models. Beyond its empirical contributions, the study introduces a methodological template for applying hybrid AI optimization to policy-relevant sustainability panels. It also connects two largely parallel bodies of scholarship, fiscal federalism and SDG research, that have rarely been examined together.

International Journal of Languages Education

Fiscal resources, as well as legal infrastructure, are required to fulfill human rights obligations. This emphasizes the importance of fiscal perspective for realizing human rights, and it finds a soul in the budget as concepts of public expenditures and revenues. Budgets, as the government's most important fiscal plan, outline how resources will be allocated. In this regard, budgets play a vital role for the realizing of human rights. Human rights-based budgeting approach has become increasingly popular in recent years. This technique considers human rights obligations for allocating resources; hence, it assists in defining public expenditures. This study focused on human rights from a fiscal perspective and the causality relationship between public expenditures, and human rights was investigated by employing the Dumitrescu-Hurlin panel causality test for the period 1995-2017 in 26 OECD countries, based on the assumption that public expenditures are an important instrument in realizing human rights. Findings reveal a bidirectional causality between public spending and human rights.