Communication education has become an expansive field of study. The aim of this study is to reveal the historical development of the field of communication education, its intellectual base and the research trends in the field. Document co-citation and burst detection methods were used to determine subfields and research trends in communication education. Bibliometric analysis was conducted through articles and proceeding papers, which were published in the field of communication education between 1990-2020, indexed by the Web of Science. As a result of the research, the majority of the researches in the field of communication education are seen to be carried out by the USA and European countries, and the number of publications has increased especially in recent years. Communication education research is mostly on health education-related fields. Doctor-patient communication in the field of Oncology and functional communication training are the broadest subfields and current trends in the field.

İslamofobi kavramı, dinsel çağrışımlar uyandırmasına karşın tarihsel ve ideolojik boyutlara da sahiptir. İlk Hıristiyanlık-İslam karşılaşmasından itibaren bir kutuplaşma mevcuttur. Doğu/İslam Dünyası’nın tahayyülünde Oryantalizm kritik derecede önemlidir. ABD Sineması da yıllarca Doğu/İslam’ı Oryantalist bir biçimde imgeleştirir. Ancak 20. Yüzyılda yaşananlar neticesinde Oryantalizmden İslamofobiye geçilmektedir. Özellikle 11 Eylül’den beri İslam, artık yeni ötekidir. Hollywood, bu noktada ideolojik bir aygıt görevi görür. Bu dönemle beraber Hollywood ürünlerine İslami terörizm gibi İslamofobik unsurlar eklenmekte, böylece İslamofobi yeniden üretilmektedir. Bu bağlamda çalışmada 11 Eylül sonrası Hollywood Sinemasındaki İslamofobiye odaklanılacak, seçilen üç film görsel-işitsel kodlar/anlatı kodları bağlamında yapısal çözümlemeyle irdelenecektir. Çalışmada 11 Eylül sonrası İslam’ın ilk kez düşman olarak gösterilmesi sebebiyle Kara Şahin Düştü (Scott, 2001) filmi, bütün Müslümanların birer terörist olabileceği fikrini uyandırması sebebiyle Ölümcül Tuzak (Bigelow, 2008) filmi, iyi Müslümanların yok denilebilecek kadar az olduğu algısı yarattığı için Son Kalan (Berg, 2013) filmi incelenmektedir.

Rönesans ile birlikte gelen çağdaş yaşam pratikleriyle “gerçek” işlenebilir bir hale dönüşmüştür. Bu işlevsel gerçeklik ekranlar aracılığı ile oluşturulan toplumsallaşma simülasyon evreninin doğmasına neden olmuştur. Simülasyon evreninde göstergeler üretilebilinir bir haldedir. Bu üretilebilinir gerçeklik ise kendini iletişim teknolojileri ekranlar aracılığıyla görünür kılmaktadır. Bu nedenle çalışmanın örneklemini gelecek dünyanın distopik bir somutlaştırmasını yapan ve bunu ekranlar aracılığıyla aktaran Black Mirror dizisi oluşturmaktadır. Dizide simülasyon evrenindeki göstergeler yeniden üretim halindedir. Çalışma, Jean Baudrillard'ın simülasyon kuramı ile sınırlandırılmıştır. Bu bağlamda araştırmamız da örneklem olarak kullandığımız Black Mirror dizi serisi de tam da bu noktada teknolojinin ilerlemesiyle beraber yaşanan iletişim teknolojilerindeki gelişmelerin insanlığı nasıl etkilediğini gözler önüne sererek bugüne ve geleceğe ayna tutmaktadır. Dizi, insanların hayatlarını kolaylaştırdığı iddia edilen teknolojinin, aslında bu hayatları nasıl çevrelediğini ve yok ettiğini ekranlara taşımaktadır. Black Mirror dizisi tam olarak modern dünyada simülasyon evrenin de her şeyin ikizinin yapıldığı işlenmiş bir gerçekliği yaşayan ve bu şekilde toplumsal belleği oluşturan bireylerin teknolojinin gelişmesiyle birlikte bunun birleşiminden doğabilecek sonuçları bize aktarmıştır. Çalışmada dizinin üç sezonunda yer alan bölümler seçilmiştir. Bu bölümlerden The Entire History Be Right Back ve Nosedive bölümleri göstergebilimsel analiz yöntemiyle incelenmiştir. İnceleme sonucunda dijital çağın görünmeyen yüzü üzerine bulgular ortaya konulmuştur. Araştırma, teknolojinin gelişimi ile beraber doğabilecek olası sorunları irdeleyerek distopik bir geleceği sorgulayıp sonuçlar öngörmüştür.

Bu çalışma, Manisa Celal Bayar Üniversitesi öğrencilerinin Manisa kentine yönelik algı ve tutumlarını kapsamlı bir şekilde inceleyerek, şehrin marka kent olarak yeniden konumlandırılması sürecine katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Araştırma bulguları, öğrencilerin sosyal, kültürel ve ekonomik algılarının genellikle düşük düzeyde olduğunu, ancak yerel gastronomi ve doğal güzellikler gibi belirli alanlarda olumlu algılar taşıdıklarını göstermiştir. Ayrıca, cinsiyet ve yaşanılan il gibi demografik değişkenlerin şehir algısı üzerinde anlamlı bir etkisi olduğu tespit edilmiştir. Araştırma, Manisa’nın sosyal ve kültürel olanaklarının geliştirilmesi, yerel yönetimlerin öğrenci odaklı politikalar oluşturması ve şehrin gastronomi, tarih ve doğa turizmi alanlarında farkındalığının artırılması gerektiğini vurgulamaktadır. Bu bulgular, Manisa’nın hem mevcut sakinleri hem de potansiyel ziyaretçileri için daha cazip bir şehir haline gelmesi yolunda stratejik adımların önemini ortaya koymaktadır.

Bu çalışma, Manisa’nın dijital kamusal söylemde nasıl algılandığını ve bu algının kent markalaşması açısından hangi temalar etrafında kurulduğunu Ekşi Sözlük içerikleri üzerinden incelemektedir. Çalışma, kent markalaşması literatürü ile dijital kamusal alan ve söylem yaklaşımlarını kuramsal çerçeve olarak benimsemektedir. 2001–2025 yılları arasında “Manisa” başlığı altında paylaşılan kullanıcı girdileri nitel içerik analiziyle değerlendirilmiş, açık kodlama ve tematik gruplama yoluyla tekrar eden anlam kümeleri belirlenmiştir. Bulgular, Manisa algısının tarihsel-kültürel referanslar, kentsel semboller, yaşam kalitesi boyutlarında yoğunlaştığını göstermektedir. Bu çalışma, kullanıcı üretimli dijital içerikler üzerinden kent imajının analizine odaklanarak kent markalaşması literatürüne dijital kamusal söylem perspektifinden özgün bir katkı sunmakta, aynı zamanda bu içeriklerin kent imajını izleme ve yerel anlatılar üzerinden strateji geliştirme açısından uygulanabilir bir veri kaynağı sunduğunu ortaya koyarak yerel yönetimler ve paydaşlar için iletişim ve deneyim tasarımına yönelik öneriler geliştirmektedir.