As cities strive to become sustainable, it is imperative to consider even the smallest components of the urban environment and prioritize sustainability. Ensuring the sustainability of urban furniture, especially the numerous benches found in cities, is crucial. This study proposes an alternative solution to the sustainability issue in cities regarding urban furniture. This is because a review of the literature indicates that while efforts have been made to evaluate the sustainability of urban amenities and furniture, studies conducting life cycle analysis specifically for urban furniture are lacking. This study will contribute to the identified gap in the literature by analyzing 14 different seating elements in recreational areas located in the city of Rize, Turkey, using the Ccalc program to calculate their carbon footprints. In the subsequent phase of this study, an eco-design process will be conducted based on the findings, aiming to create an eco-seating unit design. Based on the data obtained, materials with high environmental impact were identified, material replacement recommendations were made, and consequently, a model proposal was presented. The potential reduction in carbon footprints with the use of transformed materials was discussed. The findings revealed that carbon footprint values were particularly high in the seating units where concrete and polypropylene materials were used. Additionally, it was determined that solvent paint, especially varnish, affects the carbon footprint, and it was recommended that would be used in its natural form, which is eco-friendly. In conclusion, the recommendations developed for the sustainability of urban furniture in coastal areas will contribute to the future of cities and humanity.

Bir yerin doğal, tarihi ve kültürel zenginlikleri, o yerin turizm açısından cazip hale gelmesini sağlamaktadır. Bu nedenle turizmin devamlılığı açısından turizmin yapıldığı yerdeki bu zenginliklerin korunması gerekmektedir. Doğal, tarihi ve kültürel zenginliklerin korunarak turizmin sürdürülebilirliğinin sağlanması konusunda ise turizm yapıları ve otellerin sürdürülebilir olması oldukça önemlidir. Binaların sürdürülebilirliklerini ölçen çeşitli sertifikasyon sistemleri mevcuttur. Bu sertfikasyon sistemleri içerisinde genel olarak LEED ve BREEAM sertifikasyon sistemleri yaygın olarak başvurulan yeşil bina sertifikasyon sistemleridir. Bu sertifikasyon sistemlerine otel yapıları için de başvurulmaktadır. LEED ve BREEAM sertifikasyon sistemleri, binaların çevresel etkilerini farklı alanlarda; bölümler halinde inceleyerek her yönden bina sürdürülebilirliğini ortaya koymaktadır. Binaların sahip oldukları puanlara göre ise derecelendirilerek sınıflandırma yapılmaktadır. Bu nedenle turizmin devamlılığı açısından otel tasarımlarında sürdürülebilirlik ve getirmiş olduğu yeniliklerin, sertifikasyon sistemleri aracılığı ile irdelenerek ortaya konulması gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı LEED ve BREEAM sertifika almış otellerin yenilikçi yaklaşımlarının ortaya konulmasıdır. Araştırmada yöntem olarak mevcut durumun araştırılması ve tespit edilmesi amacıyla betimsel desen, literatür ve kaynak tarama kullanılmıştır. LEED ve BREEAM üst başlıklarına göre gruplandırılarak irdelenmiştir. Çalışmanın örneklem grubunu LEED ve BREEAM değerlendirme sistemlerinden seçimiş toplam 10 otel oluşturmaktadır. Sonuç olarak Otel tasarımlarında sürdürülebilirlik açısından nelere dikkat edilmesi gerektiği, örnekler üzerinden tartışılmış; yönetim, malzeme, kirlilik, su, enerji, sağlık ve konfor, iç mekan ortam kalitesi gibi konularda sürdürülebilir otel tasarımların nasıl olması gerektiği tartışılarak; otellerin sürdürülebilirlikleri konusunda LEED ve BREEAM kapsamında yapılan havalandırma, enerji kullanımı, suyun etkin kullanımı gibi konulardaki farklı ve yenilikçi yaklaşımlar ortaya konulmuştur.

The decision-making process for the adaptive reuse of cultural heritage requires the evaluation of multiple criteria because of its multifaceted structure. The criteria determined through a literature review were weighted by experts and ranked according to their degree of importance via the DEMATEL method, which is a multicriteria decision-making technique. This study, conducted by integrating the importance levels of the criteria determined by the DEMATEL method with Geographic Information Systems (GIS) techniques, was applied to Yediocak Primary School, one of the significant buildings in Osmaniye, affected by the 2023 Kahramanmaraş Pazarcık Earthquake and heavily damaged during the event. The DEMATEL analysis demonstrated that economic value, regional potential, and compatibility with the new function are the primary cause-group criteria, whereas architectural, cultural, and social values are predominantly situated within the effect group. The spatial assessment yielded a low suitability score for the current primary school function (0.3954). The hybrid DEMATEL + GIS index (0.2598) confirmed that a building’s reuse as a high-occupancy school is constrained by seismic risk, its position on a heavily trafficked corridor, and relatively limited access to healthcare and emergency assembly areas. This study aimed to establish a new framework for the adaptive reuse of historic buildings.

Purpose: Valuable historical monuments have important potential in the context of cultural tourism in cities. In addition, for the protection of these structures, in terms of ensuring social and cultural sustainability, it is also important to transfer these values to future generations.Design/methodology/approach: The social and cultural sustainability of Erzurum Great Mosque is investigated by viewing the social and cultural sustainability of the mosque through the factors created by Chan and Lee and the criteria created by Stubbs.Findings: As a result, the social and cultural sustainability of Erzurum Great Mosque is revealed, allowing us to propose what should be done to transfer the values of this structure, which has historical and cultural significance, and the culture it represents to future generations.Originality/value: This study contributes to the literature as to evaluate a historical building, in terms of social–cultural sustainability.