This study investigated the laying performance, egg quality, and egg yolk fatty acids (FAs) and cholesterol content in layer hens housed with free access to chicory- and/or white clover-vegetated areas. During a 16-week study, 400 Lohmann Brown hens (32 weeks old) housed with free outdoor access were allocated randomly into four groups, each with four replicates of 25 hens. Control hens were fed a conventional diet with free access to a soil area (C), whereas other hens were fed on a conventional diet with free access to a chicory (CI)- or white clover (TR)-vegetated area or a CI and TR mixture (MIX)-vegetated area. The C hens consumed more concentrate feed (p = 0.018) than the TR and MIX hens, which had a higher herbage intake than the CI birds (p < 0.001). The C hens produced eggs with a thicker shell than those in the other treatment groups (p = 0.013). Compared with C, the saturated FAs of egg yolk decreased for MIX (p = 0.010). The polyunsaturated FAs were higher in the MIX eggs than in the C and TR eggs (p < 0.001). Although FAs were distributed in all quadrants of the principal component analysis (PCA), three main FA profiles could be identified based on the loadings of natural groupings in the PC2 versus PC1 plot. The present study shows clear evidence for the contribution of herbage to the hen diet without affecting laying performance. In addition, the FA composition of the CI and MIX vegetation contributed to the production of eggs with preferred FA attributes, such as polyunsaturated FAs and a favourable n-6 to n-3 ratio.

Türkiye; coğrafik, topoğrafik ve ekolojik farklılığının sonucu olarak oldukça zengin bir biyolojik çeşitliliğe sahiptir. Türkiye biyolojik zenginliği nedeni ile bir biyolojik çekim merkezi ve zengin bir biyolojik materyal deposu olma özelliği arz etmektedir. Biyolojik çeşitliliğin yetkili kurumların izni olmadan toplanması ve yurt dışına çıkarılması, biyo-kaçakçılık olarak adlandırılmaktadır. Maalesef, alınan bütün tedbirlere rağmen, birçok sektör tarafından kullanım alanı olan biyolojik çeşitliliğimiz, biyolojik kaçakçılığa maruz kalmış ve kalmaya devam etmektedirler. Biyolojik çeşitliliğimizi gelecek nesillere, güvenli bir biçimde teslim etme konusunda içimizin rahat ve gönlümüzün ferah olması gerekir. Bu amaçla; i) toplumsal duyarlılığın oluşturulması, ii) uzman personellerin yetiştirilmesi, iii) yasal düzenlemelerin en üst düzeyde yapılması, iv) ulusal ve uluslararası koordinasyon ve işbirliğinin sağlanması ve canlı tutulması, v) biyolojik çeşitliliğin korunması ve sürdürülebilir kullanılmasına hizmet etme potansiyeli olan çalışmalara yeteri kadar destek verilmelidir. Bu makalenin amacı Türkiye‘nin biyolojik çeşitliliğinin önemini ortaya koymak, biyolojik çeşitliliğin azalmasına neden olan biyo-kaçakçılığa Türkiye odaklı dikkat çekerek, Türkiye‘de biyo-kaçakçılığın önlenmesine katkıda bulunmaktır. Dolayısıyla bu makalede biyo-kaçakçılık konusu Türkiye ölçeğinde değerlendirmiş, son yıllarda Türkiye‘de kayıtlara geçen biyo-kaçakçılık olaylarını güncel örnekleri ile sunulmuş ve biyo-kaçakçılığı daha etkin bir biçimde önlemek için alınması gereken önlemler değerlendirilmiştir.

Kenevir, Cannabaceae familyasında yer alan, tek yıllık, otsu ve çok yönlü kullanım potansiyeli olan bir endüstri bitkidir. Tarihin en eski bitkilerinden biri olan kenevir, ilaç, gıda, kâğıt, biyoyakıt, tekstil, kozmetik, inşaat ve otomotiv sektörüne kadar oldukça geniş yelpazede kullanım alanına sahiptir. Ekolojik ve topografı istekleri bakımından kanaatkâr bir bitki olan kenevirin adaptasyon kabiliyeti geniştir. Kenevir tohumu yaklaşık %35 yağ ve %25 protein içermesinin yanında Omega-3 kaynağı olarak da zengindir. Endüstriyel kenevir, kaliteli lif kaynağı özelliği sayesinde yakın zamanda geniş ekim alanlarında yer bularak endüstriye önemli ölçüde katkı sağlayacak potansiyele ulaşmıştır. Narkotik özelliklerinden dolayı birçok ülkede olduğu gibi ülkemizde de yasaklanan geleneksel kenevirin aksine son yıllarda geliştirilen endüstriyel amaçlı kenevir çeşitleri sayesinde kenevir tarımı birçok ülkede her geçen gün genişlemekte ve ülkelerin ekonomilerine önemli katkı sağlama potansiyeli arz etmektedir.

Bu çalışmada; farklı sulama suyu tuzluluk düzeylerinin(0.38 (kontrol), 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 dS m -1 ) keten tohumlarının çimlenme hızı, çimlenme oranı, sürgün ve kök uzunlukları, sürgün yaş ve kuru ağırlığı, kök yaş ve kuru ağırlığı üzerine etkileri incelenmiştir. Araştırma sonuçlarından tohum çimlenme hızı, çimlenme oranı ve tuz toleransı indeksi değerlerinin sırasıyla % 52.2-76.0, % 66.5-97.0, %39.0-112.0 arasında değiştiği tespit edilmiştir. Tuzluluğu 2 dS m -1 olan çimlenme ortamında, incelenen tüm gelişim parametrelerinin en iyi değere ulaştığı ve tuzluluk düzeyinin 2 dS m -1 ’den yüksek olduğu koşullarda ise tohum çimlenmesi ve erken fide gelişim parametrelerinin olumsuz yönde etkilendiği belirlenmiştir. Bununla birlikte, araştırma sonucu incelenen bütün parametreler dikkate alındığında; kurak ve yarı kurak bölgelerde, 2 dS m -1 tuzluluk düzeyine kadar olan suların, ketenin çimlenme ve erken fide gelişim dönemlerinde kullanılabileceği tespit edilmiştir.

Salinity, which is one of the abiotic stress factors, severely restricts plant production as a result of the negative effects of plants in different growth and development periods. Therefore, it is extremely important to determine the tolerance limits of plants to salinity in order to eliminate the limiting effect in terms of plant growth. Flax is an industrial plant that is used for multiple purposes and has commercial importance in the world. This research was carried out in controlled laboratory conditions in 2021 to determine the effects of salinity on the germination of flax seeds. In the study, germination rate, root length, root fresh weight, shoot length and shoot fresh weight were evaluated. The result showed that significant differences between different NaCl solutions for all evaluated characters. Although the highest value was obtained in the control group in Mures variety, the highest value was obtained in 25 nM NaCl concentration in all other characters except for the germination rate in Dakota variety. The highest germination rate of 93.3% was obtained from the control application (0 mM NaCl) in both varieties. On the other hand, there was no germination in both varieties in 200 mM application.

Temperature is the most important factor in regulating the germination of nondormant seeds at the beginning of the growth season. The present study was conducted to produce simple regression models to predict how temperature affects the time it takes for 50% of a selection of flax seeds to germinate. R-square (r^2) values of regression coefficients of the equations established for flax cultivars varied from 0.899 (Antares) to 0.886 (Bionda). The optimum temperature for the time to germination for both cultivars was calculated using the coefficients obtained from the regression models. The optimum temperatures were found to be between 22.10 and 22.05 °C for Antares and Bionda, respectively.