The objective of this systematic review is to present older individuals’ views on the advance care planning (ACP) process and the factors affecting those opinions. The review contains search terms predetermined in the databases of CINAHL, MEDLINE (via PubMed), Academic Search Ultimate, Web of Science, Master FILE, and TR Dizin over the last 10 years (1 January 2012–31 December 2021) in English and Turkish. The studies were included in the research using inclusion (sample age ≥ 50, focusing on individuals’ opinions on ACP) and exclusion (articles whose samples consisted of individuals with a specific disease, non-research articles) criteria. Quality assessment was conducted using the Mixed Methods Appraisal Tool. A narrative synthesis was used to collate findings. The most striking results are the positive perspectives increasing in parallel with the individuals’ level of knowledge and experience about ACP. Variables affecting their views are advanced age, marital status, socioeconomic status, perception of remaining life expectancy, self-perceived health, number and stage of chronic diseases, religion, and cultural characteristics. This study offers guidance on the application and dissemination of ACP, empowering the use of this practice given the perspectives of older adults on ACP and the factors that affect them that the data show.

Türkiye'de deprem, sel baskını ve orman yangını gibi doğal ve doğal olmayan afetlere sık rastlanmaktadır. Afetleri, travmatik kriz olarak yaşayan yaşlılara özel yardım ve destekler sağlanırsa, bu durumu daha kısa sürede ve daha kolay atlatacaklardır. Bu görüşten hareket ederek, yeni bir gerontolojik girişim alanı olarak tanımlanan "Afet Gerontolojisi" bu çalışmada tanıtılmaktadır. Derleme olarak hazırlanmış olan bu çalışmada afetler kriz kavramıyla ilişkilendirilmekte ve teorik çerçeve ile bu ilişki desteklenmektedir. Afet öncesi ve afet sonrası gerontolojik müdahalelerin, uygulamalı gerontoloji kapsamında multidisipliner bir zeminde oluşturulması gerektiği ve “Afet Gerontolojisi’nin” gönüllü gerontologlar etkinliği ile hayata geçirileceği çalışma kapsamında vurgulanmaktadır.

This study examines how ethical issues in palliative care are perceived and experienced by healthcare professionals and family caregivers in Türkiye. Using a phenomenological qualitative design, in-depth interviews were conducted with 12 healthcare professionals and 10 family caregivers. Thematic analysis revealed two key themes: “decision-making process” and “service process.” While both groups shared similar ethical concerns, their priorities differed. Healthcare professionals emphasized institutional and professional challenges, whereas family caregivers focused on communication gaps, emotional needs, and inadequate patient-centered care. The findings highlight the complex interaction of professional authority, cultural norms, and institutional constraints shaping ethical practices. Strengthening ethical decision-making requires fostering open dialogue between healthcare teams and families, enhancing ethical awareness, clarifying informed consent, and ensuring fair access to services. These insights contribute to improving ethical standards, education, and research in palliative care. Based on participants’ lived experiences, these findings contribute to strengthening the ethical foundations of palliative care in Türkiye.

Endüstri devrimiyle birlikte dünya genelinde ortaya çıkan demografik değişimler ve etkileri, 2000’li yıllardan itibaren ülkemizde daha net bir şekilde görünür ve hissedilir hale gelmiştir. Yaşam süresinin uzaması ve nüfusun yaşlanmasıyla ortaya çıkan bu demografik dönüşüm, aynı zamanda yeni sosyal risk ve sorunları da beraberinde getirmiştir. Bunlardan önemli birkaçı, yaşlanan nüfusun bakıma muhtaçlığı ve bakım sorunudur. Ülkemizde yaşlı bakım konusunda uygulanabilir bir bakım modeli yoktur. Bugüne kadar konuya dair bir çözüm arayışının olmaması; bakım hizmetinin büyük ölçüde, resmi olmayan sosyal ağ kapsamında çözümlenmesi beklentisi ile ilişkilidir. Son yıllarda etkisi daha da belirginleşen demografik değişim, sorunun bu şekilde çözülemeyeceğini göstermektedir. Yakın gelecekte uygulanabilir bir bakım modeli oluşturulmazsa, yaşlıların daha fazla yaşlıya bakmak zorunda kaldığı durumlar ve yaşlılıkta umutsuzlukla karşı karşıya kalabiliriz. Problemin çözümü ve bir bakım modelinin oluşturulması için; öncelikle bakım organizasyonu veya bakım modelinin, hedefleri ve karmaşık yapısının anlaşılması gerektiği düşünülmektedir. Bu makalede ana hatlarıyla ele alınan ve basamaklandırılan bakım organizasyonu; bakıma muhtaçlık sorununa yönelik uygulanabilir bir bakım modelinin oluşturulabilmesi yönünde çözüm önerisi olarak sunulmuştur.