The aim of this study was to examine the loneliness levels of students at the middle school level and their digitalgame addictions in terms of various variables. The study group consisted of 404 volunteer students in 5th-8th gradein Kutahya, Turkey. As data collection tools, "Digital Game Addiction Scale", developed by Lemmens et al. (2009)and "UCLA Loneliness Scale" developed by Russell et al. (1980) were used. The SPSS package program was usedfor the analysis of the data. According to research findings, it was found that there was a statistically significantdifference between the levels of digital game addiction and loneliness according to participation status to sportsactivities (p<0,05). Moreover, it was found that the levels of both loneliness and digital game addiction of theparticipants to sports activity were lower than non-participating. When gender and age variables were examined, itwas determined that there was a statistically significant difference between digital game addiction, gender, and age(p0,05). Inaddition, it was determined that there were a moderate level and positive relationship between the level of lonelinessand digital game addiction of middle school students.

The aim of this research was to determine the factors that may prevent high school students from participating in recreational activities and to investigate whether these factors differ within the scope of various variables. This study consisted of 1459 (681 women and 778 men) student volunteers who are educated to high school level. The easy sampling method was preferred in the present study. The face-to-face survey method was used to collect the data. The “Leisure Constraints Scale” developed by Alexandris and Carroll (1997) and adapted to Turkish by Gürbüz, Öncü, and Emir (2012) was used to determine the factors that might prevent individuals from participating in leisure activities. The data obtained for the research were first transferred to a computer and then analyzed by the SPSS program. The error margin level in the study was taken as p < 0.05. The Cronbach alpha of the study was found to be 0.91. As a result, it was found that women participated in leisure activities more than men. It was also observed that the participants met with more leisure constraints in Turkey’s eastern regions.

This study aims to investigate digital game addiction of high school students according to gender and regular sport participation. For this 398 high school students who were randomly chosen voluntarily participated in the study. In addition to personal information from the Turkish version of Lemmens and colleagues’a game addiction scale was used as a data gathering tool. The Turkish adaptation of the scale was done by Aylin Yalcın Irmak and Semra Erdogan in 2015. The Turkish version of the scale consists of one factor and seven items anchored with a five Likert type scale. In the evaluation of the data linear regression was used. The findings of this study revealed that there was a positive relationship between gender and digital game addiction

Araştırmanın amacı, pandemi sürecinde bireylerin rekreasyon farkındalık düzeyleri ile yaşam kalitesi arasındaki ilişkinin incelenmesi ve çeşitli demografik değişkenler açısından karşılaştırılmasıdır. Araştırma evrenini, Yalova Üniversitesi’nde bulunan öğrenciler oluşturmaktadır. Örneklem grubunu ise öğrenciler arasından olasılıklı tekniklerden tesadüfi örneklem yöntemi ile seçilmiş 237 kadın ve 368 erkek olmak üzere toplamda 605 gönüllü birey oluşturmaktadır. Katılımcılara demografik bilgi formu, Ekinci ve Dilek (2019) tarafından geliştirilen “Rekreasyon Farkındalık Ölçeği” (RFÖ) ve Türkçe uyarlaması Eser vd. (2010) tarafından yapılan Yaşam Kalitesi Ölçeği Kısa Formu (YKÖ-KF) uygulanmıştır. İstatistiksel analizde SPSS 21.0 paket programı kullanılmıştır. Verilerin normallik dağılımını tespit etmek amacı ile çarpıklık ve basıklık değerleri incelenmiştir. Normal dağılım gösteren verilerin istatistik analiz yöntemlerinde yüzde, frekans, aritmetik ortalama, parametrik test tekniklerinden ise Bağımsız Gruplar T Testi, MANOVA, ANOVA ve Pearson Korelasyon Testi gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgular sonucunda, YKÖ-KF’nin RFÖ alt boyutlarından Haz Eğlence ve Sosyal Başarı ile arasında pozitif yönde düşük düzeyde bir ilişkisi olduğu görülürken Kendini Geliştirme alt boyutu ile arasında pozitif yönde orta düzeyde bir ilişkiye sahip olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, rekreasyon farkındalık düzeyi yaşam kalitesini anlamlı derecede etkilemektedir. Bireylerin rekreasyon farkındalık düzeyi arttıkça yaşam kalitelerinin de arttığı belirlenmiştir.

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin serbest zamanda sıkılma algısı, beslenme ve fiziksel aktivite düzeyleri arasındaki ilişkinin farklı değişkenler açısından karşılaştırılmasıdır. Çalışmanın örneklemini gönüllü olarak katılım sağlayan 367 (Kadın 172 - 46,9%, Erkek 195 – 53,1%) üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında demografik bilgi formunun yanı sıra, Iso-Ahola ve Weissinger (1990) tarafından geliştirilen ve Türkçe geçerlilik ve güvenirliliği Kara, Gürbüz ve Öncü (2014) tarafından yapılan “Serbest Zamanda Sıkılma Algısı Ölçeği”, beslenme durumlarına ilişkin durumu belirlemek için Garaulet vd. (2012) tarafından geliştirilen ve Türkçe geçerlilik ve güvenirliliği Arslantaş vd. (2019) tarafından yapılan “Duygusal Yeme Ölçeği” ve MET-dk/haftalık değerlerini belirlemek için “Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi Kısa Formu (IPAQ)” kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki farklılıkları karşılaştırmak için Bağımsız Gruplar T Testi, MANOVA, ANOVA ve Pearson Korelasyon testleri kullanılmıştır. Verilerin istatistik analizinde, cinsiyet değişkeni ile doyumsuzluk arasında erkek katılımcılar lehine anlamlı sonuç bulunmuştur (p<0.05). Ayrıca, Beden Kitle Endeksi değişkeni ile duygusal yeme bozukluğu arasında kilolu olan bireylerin lehine anlamlı bir sonuç bulunmuştur (p<0.05). Haftalık serbest zaman süresi değişkenine ile sıkılma algısı arasında ve MET değerleri arasında anlamlı sonuç bulunmuştur (p<0.05). Haftalık serbest zaman süresi 16 + saat olan bireylerin sıkıldığı fakat MET değerleri açısından bakıldığında 16+ saat serbest zaman süresine sahip olan bireylerin daha aktif olduğu tespit edilmiştir. Rekreasyon aktivitelerine katılma değişkeni ile sıkılma, doyumsuzluk ve duygusal yeme arasında aktivitelere katılım sağlamayan bireylerin lehine anlamlı bir sonuç bulunmuştur (p<0.05). Ayrıca, beslenme değişkeni ile sıkılma ve doyumsuzluk arasında beslenme şartları kötü olan bireyler lehine anlamlı bir sonuç bulunmuştur (p<0.05). Bu bulgulara ek olarak, duygusal yeme bozukluğu ile sıkılma (r=251; p=0.000<0.05) ve doyumsuzluk (r=139; p=0.008<0.05) arasında anlamlı pozitif düşük düzeyde korelasyon katsayısı elde edilmiştir. Sonuç olarak, bu çalışma sonuçlarına göre rekreasyon aktivitelerine katılımı daha fazla olan bireylerin, serbest zamanda sıkılma algısı ile beslenme ve fiziksel aktivite düzeylerinin bireylerin fiziksel ve sosyal olarak yaşam kalitelerini iyileştirilmesi için etkili olduğu ortaya koyulmuştur. Yaşam kalitesinin iyileştirilmesi için farklı düzeylerdeki aktivitelerin uygulanarak yeme bozukluğu puanlarına ve sıkılma algısı puanlarına etkisi incelenerek sağlık ve fiziksel uygunluk düzeylerinin boylamsal takibi önerilebilir.

This study aimed to determine how the level of video game addiction has an effect on thoracic kyphosis curvature in secondary school students. The sample group of the study consisted of 5th, 6th, 7th and 8th grade students studying in Çınarcık Firuzan Kınal Primary-Secondary School by deliberate sampling method. The data were collected from 87 students (47 girls, 40 boys) who participated in both the initial and subsequent measurements. The students were selected on the basis of volunteerism and completed the questionnaire questions entirety. The data was collected by using the Personal Information Form, the Video Game Addiction Scale for Children and the flexicurve. The SPSS 21 package programme and the kyphosis index (KI = (TW/TL) x 100) were used to evaluate the data. According to the obtained results, it was determined that video game addiction did not have a statistically significant effect on the kyphosis index in children, the addiction scores of children who participated in recreational activities (p=0.01