31 December 2022 in CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi
Bu çalışmanın amacı, fonksiyonel antrenmanın adölesan güreşçilerin çeviklik ve dikkat özelliğine etkisinin belirlenmesidir. Çalışmaya 12-16 yaş arasındaki 25 erkek güreşçi gönüllü olarak katılmıştır. Katılımcılar deney (n:12) ve kontrol grubu (n:13) olmak üzere rastgele 2 gruba ayrılmış ve deney grubu 8 haftalık güreş branşına özgü hareketlerden oluşan fonksiyonel antrenman programı uygulamıştır. Antrenman programının uygulanmasından önce ve sonra T çeviklik testi ve reaksiyon zamanı testi (Fitlight Junior TR) yapılmıştır. Veriler normal dağılım gösterdiği için ön-son test değerlerin karşılaştırılmasında Paired Samples T – testi, gruplar arası karşılaştırmasında ise Independent Samples T- testi uygulanmıştır. Verilerin istatistiksel yorumlanmasında anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak belirlenmiştir. Çeviklik testinde hem deney hem de kontrol grubunda ön-test son-test karşılaştırmasında anlamlı farklılık bulunmamıştır. Fakat son test karşılaştırmasında deney grubunun kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde daha fazla geliştikleri tespit edilmiştir (p<0.05). Reaksiyon zamanı performansında ise sıralı seri mod testi dördüncü seri son-test karşılaştırmasında deney grubu lehine anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<0.05). Rastgele mod testinde gruplar arası anlamlı farklılık bulunmamıştır. Rastgele mod ve tümü açık mod değişkenlerinin tümünde hem deney hem de kontrol grubu, grup içi karşılaştırmalarında anlamlı düzeyde farklılıklar tespit edilmiştir (p<0.05). Sonuç olarak fonksiyonel antrenman çalışmasının kontrol grubuna göre deney grubu güreşçilerin çeviklik özelliğini geliştirdiği, reaksiyon zamanı performansının bazı parametrelerinde seçme ve tepki gösterme süresinin kısaltılmasına olumlu etkisi olduğu görülmektedir. Güreşte yüksek yoğunluktaki maksimum dikkat gerektiren hareketlerin sayısı ve uyarı aralıkları ve yönü dikkate alındığında fonksiyonel antrenman programının antrenman planı içerisinde yer almasının yararlı olacağı değerlendirilmektedir.
1 January 2024 in Turkish Journal of Sport and Exercise
Aim and Scope: Increasing physical activity level is important for public health. This study aims to investigate the relationship between regular physical activity level, body composition and perceived health levels of university students. Methods: Participants of this study were consisted of 331 university students including 158 females and 173 males. The mean ages were 21.85 years for females and 22.94 years for males, respectively. The Exercise Behavior Stages of Change Questionnaire was used to determine the physical activity level. Mann Whitney U test was used to compare two genders while Spearman rank order correlation was performed to test the relationship among variables. Findings: Results of our study showed that there are significant differences between males and females in all variables except age and exercise behavior stages. While the exercise behavior stages and perceived health level of those who exercise in females are significantly different from those of sedentary, height and exercise behavior level in males are more statistically significant in favor of those who exercise. While the health level in females is positively related to the age variable and negatively related to the BMI, there was no significant difference between the health and exercise level and other variables in males. Conclusion: As a result, it can be concluded that male and female university students do not engage in regular physical activity at a level that will affect their perceived health levels.