Background/Objectives: In this study, we aimed to examine the effect of a 12-week dance (Zumba) performance on the fear of happiness and life satisfaction perceptions of high school students studying at boarding school. Methods: The sample group of this study consisted of high school students staying in the school dormitory in the 2022–2023 academic year. A total of 82 students between the ages of 15 and 17, selected by the convenience sampling method, participated in the study, and 41 of the students were selected as the experimental group and 41 as the control group. The Fear of Happiness Scale and Satisfaction with Life Scale were used in the study. The measurement tools were administered as a pre-test one week before the dance program started and as a post-test one week after the end of the program. Two-way ANOVA for mixed measures was applied to determine whether the fear of happiness and life satisfaction pre-test scores were statistically significantly different between the experimental and control groups and to compare the pre-test and post-test difference scores. Results: As a result of the research, it was concluded that the fear of happiness of the students who participated in the dance activity decreased, and their life satisfaction levels increased. These findings emphasize that dance can be an important resource that can increase the psychological well-being of young people. Conclusions: As a result, it can be said that the 12-week dance activity positively affected students’ fear of happiness and life satisfaction perceptions.

With the increasing prevalence of sedentary work life, misalignments in postural alignment and psychosocial health problems have become common among office workers. This study aimed to evaluate the effects of a reformer Pilates exercise program on postural alignment, body appreciation, and social appearance anxiety in sedentary office employees. A one-group pretest-posttest experimental design was used. The sample consisted of 22 desk-based office workers (14 females, 8 males) selected through convenience sampling. Postural alignment, body appreciation, and social appearance anxiety were assessed using the New York Posture Rating Scale, the Body Appreciation Scale, and the Social Appearance Anxiety Scale, respectively. Participants completed 60-minute reformer Pilates sessions twice a week for 8 weeks. Pre- and post-intervention measurements were compared using paired samples t-tests. Effect sizes (Cohen’s d) were also calculated to assess the magnitude of changes. The 8-week reformer Pilates program led to significant improvements in postural alignment (p < 0.001, large effect), increased body appreciation (p < 0.01, moderate effect), and reduced social appearance anxiety (p < 0.001, large effect) among participants. Reformer Pilates appears to improve postural alignment, body appreciation, and social appearance anxiety in sedentary office workers. Incorporating such programs into workplace wellness initiatives may help enhance physical and psychosocial well-being.

The aim of this study is to examine the effect of educational games on peer bullying and emotion in physical education and game lessons. The study group consisted of 19 4th-grade primary school students (9 girls and 10 boys) from the 2023-2024 academic year, selected through criterion sampling. A game-based activity was implemented in physical education and game lessons for eight weeks. The Games and Emotions Scale for Children and the Peer Bullying Scale were used for data collection. The study followed a within-group experimental design, with pretest, posttest, and follow-up measurements. In data analysis, one-way ANOVA for repeated measures, one-way ANOVA for independent samples, and independent samples t-test were applied. The findings revealed that playing games in physical education and game lessons reduced peer bullying among children but did not have a significant impact on their emotional states. This effect was sustained in the retention measurements. Furthermore, no significant differences were found in peer bullying and emotional states based on gender and participation in sports courses outside school. Except for the bully sub-scale, no significant difference was observed in peer bullying concerning time spent on the internet. As a result, the study highlights the importance of educational games in reducing and preventing peer bullying. Additionally, integrating traditional games into the curriculum may help decrease peer bullying while improving students' social skills and empathy levels.

İlkokul dönemi, çocukların karakter ve kişilik gelişimi için ayrıca hayatının farklı dönemindeki iyi veya kötü yaşantılara karşı sergiledikleri davranışların temelinin atıldığı, şekillendiği önemli bir gelişim dönemidir. Bu dönemki kazanımların bireyin umut edebilme ve psikolojik olarak sağlam olma gücünü etkilediği belirtilmektedir. Bu araştırmanın amacı, ilkokul düzeyindeki öğrencilerde fiziksel aktivitenin umut ve psikolojik sağlamlığa etkisini incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu 2023-2024 öğretim yılı bahar yarıyılında İstanbul ilinde ilkokulda öğrenimine devam eden4. Sınıf 29 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veriler Çocuklarda Umut Ölçeği (ÇUÖ), Çocuk ve Genç Psikolojik Sağlamlık Ölçeği (ÇGPSÖ-12) ve Kişisel Bilgi Formu ile toplanmıştır. Verilerin toplanması aşamasında fiziksel aktivite programını uygulanmadan önce ölçekler uygulanarak ön ölçümler alınmış, 8 haftalık fiziksel aktivite uygulaması sonrasında ölçekler tekrar uygulanarak son ölçümler alınmıştır. Fiziksel aktivite sonrasında öğrencilerin umut ve psikolojik sağlamlık düzeylerinde farklılaşma olup olmadığını belirlemek için tekrarlı ölçümler için tek yönlü ANOVA, ilişkisiz örneklemler için tek faktörlü ANOVA ve bağımsız örneklem T testi analizleri uygulanmıştır. Ayrıca cinsiyet, okul dışında herhangi bir spor kursuna katılıp katılmama durumuna göre öğrencilerin umut ve psikolojik sağlamlık düzeylerine yönelik analizler yapılmıştır. Yapılan analizler sonucunda öğrencilerin umut ve psikolojik sağlamlık düzeylerinin ön testten son teste giderek arttığı görülmektedir. Son testten sonra oyun ve fiziksel aktiviteler devam etmemesine rağmen 4 ay sonra yapılan kalıcılık ölçümünde umut ve psikolojik sağlamlık düzeyinde anlamlı bir farklılaşmanın olmadığı, çok az da olsa artışın devam ettiği görülmüştür. Bu bulgu geçen süreye rağmen oyun ve fiziksel aktivitenin umut etme ve psikolojik sağlamlık üzerindeki etkisinin devam ettiğini göstermektedir. Sonuç olarak, çocukların umut ve psikolojik sağlamlık düzeylerinin fiziksel aktivite ile artırılabileceği görülmektedir.

Bu araştırma kapsamında, amatör futbolcularda yarışma kaygısını yordamada bilinçli farkındalığın rolünün incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini, amatör olarak futbol oynayan 12-18 yaş arasındaki futbolculardan amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme ile seçilen 420 erkek oluşturmaktadır. Araştırmada katılımcılara kişisel bilgi formu ve “Spor Kaygı Ölçeği-2” ile “Sporcu Bilinçli Farkındalık Ölçeği” uygulanmıştır. Araştırma ilişkisel araştırma deseninde tasarlanmıştır. Verilerin analizinde bağımsız örneklem t testi ve çoklu doğrusal regresyon analizi uygulanmıştır. Futbolcuların bilinçli farkındalık düzeyinin eğitim durumu, haftalık antrenman süresi ve antrenör ile çalışma süresi değişkenlerine göre anlamlı olarak farklılaşmadığı belirlenmiştir. Futbolcuların kaygı düzeylerinin; haftalık antrenman sıklığına göre anlamlı olarak farklılık göstermediği; eğitim durumu ve antrenör ile çalışma süresine göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Lise mezunu olan futbolcuların ortaokul mezunu futbolculara göre daha fazla kaygı duyduğu ve antrenörü ile bir yıldan fazla çalışan futbolcuların kaygı düzeylerinin daha düşük olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Yargılamama ve yeniden odaklanma değişkenlerinin kaygı üzerinde anlamlı yordayıcı oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç olarak; bu araştırma, amatör futbolcularda bilinçli farkındalık düzeylerinin kaygı düzeylerini anlamlı bir şekilde etkilediğini ve futbolcuların kaygı düzeylerinin eğitim durumu ve antrenörle çalışma süresine bağlı olarak farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur.

The aim of this study is to examine the awareness levels of students at different educational stages regarding the effects of sports on individuals with intellectual disabilities. The study was conducted using a relational research design, which is one of the quantitative research methods. The participants consisted of 407 female and 343 male middle school, high school, and university students in the province of Istanbul during the 2024–2025 academic year. In addition to the participant information form, the Awareness Scale for the Effects of Sports on Individuals with Intellectual Disabilities was used in the study. The SPSS 25.0 (IBM SPSS Corp.; Armonk, NY, USA) program was used for descriptive statistical analysis of the data, and independent sample t-test and one-factor ANOVA analysis for unrelated samples were applied in the analysis process. As a result of the research, it was determined that the awareness levels of male participants (X̄ = 113.89), secondary school students (X̄ = 117.15), and high school students (X̄ = 111.42) were found to be at a medium level, while the awareness levels of university students in all departments towards the effects of sports on individuals with intellectual disabilities were high (p < .05). In addition, a statistically significant difference was found in awareness levels according to gender and education level variables (p < .05), but no significant difference was found according to the department variable (p > .05). Cite this article as: Özcan, G. H., Demirli, A., Taştan, Z., & Oktay, G. (2026). Examining awareness levels regarding the effects of sports on individuals with intellectual disabilities among students at different levels of education. Research in Sports Science, 16, 0003, doi:10.5152/rss.2026.26003.