Araştırma özel gereksinimli 80 ve normal gelişim gösteren 20 olmak üzere toplam 100 katılımcı ile yapılmıştır. Özel gereksinimli grup özel öğrenme güçlüğü yaşayan 20, fiziksel özel gereksinimli 20, down sendromlu 20, ve işitme özel gereksinimli 20 çocuktan oluştu. Katılımcılara araştırmacı tarafından geliştirilen demografik anket uygulanmış ve Benton Görsel Bellek Testi ve Cattel 2a Zekâ testi uygulanmıştır. Özel gereksinimli bireylerin spor yapma durumuna göre “Benton görsel bellek testi ve Cattel zekâ testi” karşılaştırma sonucunda Cattel ve Benton doğru ve hata sayısında anlamlı fark bulunmuştur (p

Bu çalışmanın amacı; spor bilimleri fakültesi öğrencilerinde 4 hafta yüz yüze uygulama eğitiminin biyokimyasal ve hematolojik parametrelere etkisini incelemektir. Bu çalışmada 2020-2021 öğretim yılında Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi öğrencisi olan 14 çalışma ve 14 kontrol grubu olmak üzere 28 erkek katılımcı yer almıştır. Çalışma grubunun yaş ortalaması 19,50±1,31 yıl ve kontrol grubunun yaş ortalaması 21,28±1,60 yıl olarak bulunmuştur. Çalışma grubu 4 hafta boyunca haftada 5 gün spor bilimlerinde her ders için 60 dakika olmak üzere zorunlu ders olarak uygulanan basketbol, atletizm ve jimnastik derslerine katılmıştır. Kontrol grubu ise herhangi bir uygulamalı derse katılmamıştır. Her iki grupta çalışma öncesi ve sonrası vücut analizi yapılmış ayrıca tüm gönüllülerin hematolojik ve biyokimyasal parametreler için 8 saat açlıktan sonra bazal kan numuneleri alınarak ölçülmüştür. Veriler normal dağılım gösterdiği için iki grup arasında ön ve son test karşılaştırması için bağımlı t testi ve bağımsız t testi kullanılmıştır. Çalışma grubuna uygulanan 4 haftalık eğitim sonucunda parametreleri ön test ile karşılaştırdığında albümin, Alkalen Fosfataz, Aspartat Aminotransferaz, Kreatin Kinaz, insülin, sedimantasyon ve sodyum ortalamalarında anlamlı fark saptanmıştır (p0,05). Çalışma sonucunda 4 haftalık uygulama eğitiminin katılımcıların Albumin, Alkalen Fosfataz, Aspartat Aminotransferaz, Kreatin Kinaz, insülin, sedimantasyon ve sodyum parametrelerine etki ettiği söylenebilir. Kan lipit değerlerinde anlamlı farklılık olmasa da uygulama eğitiminin katılımcıların parametrelerine olumlu yönde etkisinin olduğu ifade edilebilir. Elde edilen bu bulgular 4 haftalık uygulama eğitiminin sağlıklı yaşam için önemli bir etken olduğuna işaret edebilir.

The aim of this study was to investigate the effect of 2d:4d digit ratio on shooting performance in basketball players. 30 male and 30 female basketball players who have been actively playing basketball for 3 years at the age of 15±04.1.69 participated in the study. Participants were asked to score 5 shots from the free throw line by scoring between 0 and 5 to determine their basketball shooting skill performance. To determine finger length, the second finger (2D) and fourth finger (4D) (Figure 3) were measured using a 0-150 mm (USA, Cocraft) Vernier digital caliper with an accuracy of 0.01 mm in millimeters (mm). In addition, the 20 Meter Shuttle Running Test was applied to measure the endurance of the participants. Independent sample T-Test and Pearson correlation test were used for statistical analysis. There was no significant difference in the participants' shot parameters, Shuttle Run Test and other 2D and 4D parameters (p>0.05). There was a negative correlation between the 20 Meter Shuttle Running Test and the left hand 2d:4d variables of the participants (p0.05). It was found that there was no effect between 2D: 4D and aerobic performance and shooting in adolescent male and female basketball players. This result may be due to the age, training level and heterogeneity of the sample group.

The aim of this study was to compare the injured body regions that elite Freestyle and Greco-Roman wrestlers suffered from and to determine the importance of injuries. 41 Freestyle and 51 Greco-Roman wrestlers, who were practicing in Turkish National Wrestling Team camps, participated in this study. ‘Chi Square’ and student t tests were used in statistical analyses. When examined injury status and body regions distribution between Freestyle and Greco-Roman wrestlers, significant difference was found in head and trunk injuries according to wrestling styles (p0.05). There was significant difference in trunk and upper extremity injuries with respect to weight category (p<0.05 and p<0.001). Significant difference was also found in nose injuries according to wrestling styles (p<0.05). When examined wrestling style and upper extremity injuries according to the number of injuries, there was found significant difference between two styles in muscle injuries, finger and wrist injuries (p<0.05). The difference between toe injuries in respect to the wrestling style was statistically significant (p<0.05). Results: Greco-Roman wrestlers experienced more injuries in trunk, head and nose compared to Freestyle wrestlers. Trunk, lower and upper extremity injuries varied depending on weight categories. Neck, back, lumbar and chest injuries were more common in Greco-Roman wrestlers. Freestyle wrestlers were more vulnerable to muscle injuries while Greco-Roman wrestlers were more vulnerable to finger and wrist injuries. It is recommended to improve some abilities excellently such as aerobic power, strength, balance and neuro-motor coordination in wrestling. Techniques should be taught well to the wrestlers, most risky extremities for injury have to be applied extra training and these extremities should be protected from injuries by several tapes, bandages or gears during exercise. Freestyle wrestlers ought to be more careful in diving move. Using ear protector in addition to preventive measures can be recommended during training in order to prevent temporal bone fractures and swellings. Das Ziel dieser Studie war es, die verletzten Körperregionen, unter denen Elite-Freestyle- und griechisch-römische Wrestler litten, zu vergleichen und die Bedeutung von Verletzungen zu bestimmen. 41 Freestyle- und 51 griechisch-römische Wrestler, die in Lagern der türkischen Wrestling-Nationalmannschaft trainierten, nahmen an dieser Studie teil. In statistischen Analysen wurden Chi-Quadrat- und Studententests verwendet. Bei der Untersuchung des Verletzungsstatus und der Verteilung der Körperregionen zwischen Freestyle- und griechisch-römischen Wrestlern wurde ein signifikanter Unterschied bei Kopf- und Rumpfverletzungen nach Wrestling-Stilen festgestellt (p0,05). Es gab signifikante Unterschiede bei Verletzungen des Rumpfes und der oberen Extremitäten in Bezug auf die Gewichtsklasse (p<0,05 und p<0,001). Ein signifikanter Unterschied wurde auch bei Nasenverletzungen nach Wrestling-Stilen festgestellt (p<0,05). Bei der Untersuchung des Wrestling-Stils und der Verletzungen der oberen Extremitäten gemäß der Anzahl der Verletzungen wurde ein signifikanter Unterschied zwischen zwei Stilen bei Muskelverletzungen, Finger- und Handgelenksverletzungen, festgestellt (p<0,05). Der Unterschied zwischen Zehenverletzungen in Bezug auf den Wrestling-Stil war statistisch signifikant (p<0,05). Ergebnisse: Griechisch-römische Wrestler erlitten im Vergleich zu Freestyle-Wrestlern mehr Verletzungen an Rumpf, Kopf und Nase. Verletzungen des Rumpfes, der unteren und oberen Extremitäten variierten je nach Gewichtsklasse. Nacken-, Rücken-, Lenden- und Brustverletzungen waren bei griechisch-römischen Wrestlern häufiger. Freestyle-Wrestler waren anfälliger für Muskelverletzungen, während griechisch-römische Wrestler anfälliger für Finger- und Handgelenksverletzungen waren. Es wird empfohlen, einige Fähigkeiten wie aerobe Kraft, Kraft, Gleichgewicht und neuromotorische Koordination beim Wrestling hervorragend zu verbessern. Die Techniken sollten den Wrestlern gut beigebracht werden, die meisten riskanten Extremitäten für Verletzungen müssen zusätzlich trainiert werden und diese Extremitäten sollten während des Trainings durch mehrere Bänder, Bandagen oder Zahnräder vor Verletzungen geschützt werden. Freestyle-Wrestler sollten beim Tauchen vorsichtiger sein. Die Verwendung von Gehörschutz zusätzlich zu vorbeugenden Maßnahmen kann während des Trainings empfohlen werden, um temporale Knochenbrüche und Schwellungen zu verhindern. Received: 04 November 2020 Accepted: 10 December 2021 Publication Date: 05 January 2022 (online) © 2022. Thieme. All rights reserved. Georg Thieme Verlag KG Rüdigerstraße 14, 70469 Stuttgart, Germany

Egzersiz bağımlılığı spor bilimleri alanında çeşitli konular yönüyle ele alınmaktadır. Bu araştırmanın amacı iki takım sporu olan futbol ve basketbol sporcularının egzersiz bağımlılık düzeylerini incelemektir. Araştırmada kişisel bilgi formu ve Egzersiz Bağımlılığı Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmaya dâhil edilen sporcular, futbol kadın (n=30) ve erkek (n=40) ile basketbol kadın (n=30) ve erkek (n=40) katılımcılardan oluşmaktadır. Cinsiyet değişkeninden bağımsız yapılan karşılaştırmada futbolcuların basketbolculardan daha yüksek olarak bağımlılık skoruna sahip oldukları ve her iki grubunda bağımlı grupta yer aldıkları belirlenmiştir. Ayrıca erkeklerin kadınlara oranla daha yüksek bağımlılık sergiledikleri tespit edilmiştir. Sonuç olarak; bu çalışmada, egzersiz bağımlılığının dayanıklılığın baskın olduğu futbol ve basketbol branşlarında önemli bir risk faktörü olduğu saptanmıştır. Yoğun antrenman gerektiren, uzun yüklenmelerin ve yoğun müsabaka dönemlerinin de sporcuların egzersize karşı olan tutumlarında farklılıklar yaratabileceği ifade edilmiştir. Literatürden hareketle, cinsiyet farklılıklarının egzersiz bağımlılığını etkileyebileceği sonucuna varılmıştır. Egzersiz bağımlılığı, sporcular için göz ardı edilmemesi gereken önemli bir risk faktörü olarak görülmektedir. Bu yüzden sporcular egzersiz bağımlılığı konusunda bilgilendirilmeli ve antrenörleri tarafından da takip edilmelidirler.