Mahli Batuhan Özdoğar

Mahli Batuhan Özdoğar

Auto-generated profile, based on publicly available information

Mahli Batuhan Özdoğar

Izmir Bakircay University

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

4Years (2023-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
1 June 2023 in Journal of Surgery and Medicine
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
MÖMahli Batuhan Özdoğar
Mahli Batuhan Özdoğar
MAMurat Ayar
Murat Ayar
ŞHŞerif Hamitoğlu
Şerif Hamitoğlu
ÖOÖzgür Olukman
Özgür Olukman
Background/Aim: Transient tachypnea of the newborn (TTN) is mostly a benign and self-limiting common physiological disorder. Certain factors, such as elective cesarean section (CS) not preceded by spontaneous labor, delivery before 39 gestational weeks, and perinatal asphyxia, interfere with the fetal–neonatal transition. In our study, we aimed to review the results of hospitalized newborns who receive a diagnosis of TTN and investigate the possible relationship between the implementation of labor induction and the occurrence of this disorder. Methods: This study used a case-control study design. We scanned the hospital records of 156 term newborns hospitalized between January 2017 and January 2018 who received a diagnosis of TTN and who did not have any additional fetal and/or maternal risk factors. Demographic features, mode of delivery, and implementation of labor induction in vaginal deliveries were recorded and compared to the data from 150 healthy term infants. Infants were then split into two groups according to their type of labor induction, and a separate subgroup analysis was performed in terms of the risk of TTN development. Results: The incidence of TTN was 2.9% in vaginal deliveries and 8.5% in CSs. Differences between groups regarding gestational age, birth weights, gender, elective induction in vaginal deliveries, interventions in the delivery room, and types of intervention were found (P<0.05). The risk of developing TTN was 2.5 times higher in the induction group compared to those who did not receive induction but still developed TTN (P<0.001). Also, the risk was significantly higher in the induction group compared to those who did not receive induction and did not develop TTN (P<0.001). After applying a logistic regression analysis, labor induction (odds ratio: 1.005; 95% confidence interval: 1.003–1.008, P<0.001) was found to be an independent significant risk factor for developing TTN. Conclusions: This study indicates that infants born via electively induced vaginal delivery had significantly higher rates of TTN. Therefore, elective labor induction can be added as a new risk factor for TTN development. In our opinion, labor induction without valid medical and obstetric indications should be avoided due to maternal and fetal complications.


18 April 2025
Verified
Book
Open access
PDF file
MÖMahli Batuhan Özdoğar
Mahli Batuhan Özdoğar
BABelen Ateş
Belen Ateş
EGEren Güzeloğlu
Eren Güzeloğlu
BPBüşra Nükhet Pehlivanoğlu
Büşra Nükhet Pehlivanoğlu
EYEmine Yanaşoğlu
Emine Yanaşoğlu
AKAysimin Akçakaya Koraman
Aysimin Akçakaya Koraman
Neonatal Hipoksik-İskemik Ensefalopati’de Nöroprotektif Tedavi Seçenekleri Mahli Batuhan ÖZDOĞAR Sarsılmış Bebek Sendromu Belen ATEŞ Eren GÜZELOĞLU Büşra Nükhet PEHLİVANOĞLU Çocuklarda Akut Orta Kulak İltihabı(Akut Otitis Media) Emine YANAŞOĞLU Çocuklarda İnek Sütü Proteini Alerjisine Güncel Yaklaşım ve Tedavi İlkeleri Sait UÇAR Çocuklarda Kronik Öksürüğe Yaklaşım Mukaddes KILIÇ SAĞLAM Çocuklarda Anafilaksi Tanı ve Tedavisi Tuba İŞCAN Çocukluk Çağı Zehirlenmeleri Cem KURT Puberte Başlama Yaşı – Secular Trend (Yüzyılın Eğilimi) Eren GÜZELOĞLU Büşra Nükhet PEHLİVANOĞLU Belen ATEŞ Basit Üriner Sistem Enfeksiyonlarında Güncel Temel Yaklaşım Büşra Nükhet PEHLİVANOĞLU Eren GÜZELOĞLU Belen ATEŞ Aysimin AKÇAKAYA KORAMAN

8 September 2025 in Ege Tıp Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
MÖMahli Batuhan Özdoğar
Mahli Batuhan Özdoğar
DEDilem Eriş
Dilem Eriş
MCMuzaffer Coşkun
Muzaffer Coşkun
MAMurat Ayar
Murat Ayar
ÖOÖzgür Olukman
Özgür Olukman
Amaç: Bu çalışmada çeşitli solunumsal sorunlar nedeniyle yenidoğan yoğun bakım ünitesinde izlenirken pnömotoraks gelişen ve müdahale edilen bebeklerle, pnömotoraks gelişmeyen solunumsal sorunları olan bebeklerin epidemiyolojik özellikler, risk faktörleri, klinik seyir ve prognostik faktörler yönünden karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif, kesitsel çalışmaya Ocak 2020-Mart 2021 tarihleri arasında çeşitli solunumsal sorunlar nedeniyle erken neonatal dönemde yenidoğan yoğun bakım ünitesine yatışı yapılan 246 hastadan 32’si dahil edildi. Olgular çeşitli solunumsal sorunları nedeniyle izlenirken pnömotoraks tanısı alan ve müdahale edilen hastalar (pnömotoraks grubu) (n=14) ve pnömotoraks gelişmeden solunum sorunları nedeniyle takibine devam edilen hastalar (kontrol grubu) (n=18) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Hasta bilgileri geriye dönük hasta dosyalarından ve hastane veri tabanından taranarak kaydedildi. Bulgular: Gruplar demografik özellikleri bakımından karşılaştırıldığında iki grup arasında istatistiksel anlamlı farklılık saptanmadı (p>0,05). Klinik ve radyolojik bulgular kıyaslandığında gerek non-invaziv, gerekse de invaziv mekanik ventilasyon tedavi süresinin, antibiyotik tedavi süresinin, total parenteral beslenme süresinin ve total oral beslenmeye geçiş süresinin pnömotoraks grubunda daha uzun olduğu görüldü (p<0,05). Pnömotoraks grubunun klinik ve radyolojik bulguları incelendiğinde pnömotoraks tanısının ortalama 27,3 saat içerisinde konulduğu, hava kaçağının çoğunlukla sol hemitoraksta gerçekleştiği (%64,3), yenidoğanların %78,6’sında eşlik eden ek hava kaçağı bulgusunun veya toraks tüpüne bağlı komplikasyonun olmadığı, kapalı su altı drenaj süresinin ortalama 4,1 gün olduğu görüldü. Sonuç: Bu çalışmada neonatal dönemde pnömotoraksın sıklıkla sezaryenle doğan bebeklerde, en sık erkeklerde ve sol hemitoraksta olduğu gösterilirken, pnömotoraks gelişen bebeklerin izlem ve tedavi süreçlerinin pnömotoraks gelişmeyen bebeklere göre farklılıkları ortaya konmuş ve klinisyenlerin bu özellikler açısından farkındalıklarının seyir ve prognozu etkileyebileceğine dikkat çekilmek istenmiştir.