Cadmium (Cd) is well known as one of the most toxic metals affecting the environment and can severely restrict plant growth and development. In this study, Cd toxicities were studied in strawberry cv. Camarosa using pot experiment. Chlorophyll and malondialdehyde (MDA) contents, catalase (CAT), superoxide dismutase (SOD), ascorbate peroxidase (APX) activities and mineral nutrient concentrations were investigated in both roots and leaves of strawberry plant after exposure Cd. Cd content in both roots and leaves was increased with the application of increasing concentrations of Cd. We found higher Cd concentration in roots rather than in leaves. Chlorophyll a and b was decreased in leaves but MDA significantly increased under increased Cd concentration treatments in both roots and leaves. SOD and CAT activities was also increased with the increase Cd concentrations. K, Mn and Mg concentrations were found higher in leaves than roots under Cd stress. In general, increased Cd treatments increased K, Mg, Fe, Ca, Cu and Zn concentration in both roots and leaves. Excessive Cd treatments reduced chlorophyll contents, increased antioxidant enzyme activities and changes in plant nutrition concentrations in both roots and leaves. The results presented in this work suggested that Cd treatments have negative effect on chlorophyll content and nearly decreased 30% of plant growth in strawberry. Strawberry roots accumulated higher Cd than leaves. We found that MDA and antioxidant enzyme (CAT, SOD and APX) contents may have considered a good indicator in determining Cd tolerance in strawberry plant.

Bu çalışma, Mudurnu (Bolu) ilçesi Taşkesti kasabası fındık popülasyonu içerisinde verimli ve kaliteli genotiplerin araştırılması amacıyla 2015-2016 yıllarında yürütülmüştür. Bu amaçla, bölgede 35 farklı genotip belirlenmiş ve yörede yaygın olarak yetiştirilen Delisava, Yomra ve Karayağlı çeşitlerinden de veriler alınarak, genotiplerin verim ve kalite özellikleri çeşitlerle mukayeseli olarak iki yıl süre ile izlenmiştir. 2015 yılında 35 genotip için dal verimi 45.9 g (T-30) ile 775.9 g (T-19) arasında bulunmuştur. Delisava, Karayağlı ve Yomra çeşitlerinde dal verimi 376.1 g ile 529.1 g (Karayağlı-2) arasında tespit edilmiştir. 2016 yılında yalnızca sekiz genotipe ait dal verimi değerleri ölçülebilmiş olup, bu değerler 67.86 g (T-35) ile 297.2 g (T-32) aralığında değişmiştir. Aynı yıl, sadece Delisava-2 klonlarından ürün alınırken, dal verimi 513.2 g olarak kaydedilmiştir. Çotanaktaki meyve sayısı 2015 yılında genotiplerde 1.12 (T-25) ile 5.35 (T-1); Delisava, Karayağlı ve Yomra çeşitlerinde 1.91 ile 4.47 aralığında değişmiştir. 2016 yılında ise ürün veren 8 genotipte 1.25 (T-32) ile 3.63 (T-4) aralığında, Delisava-2 klonu için ise 2.10 olarak kaydedilmiştir. 2015 yılında, 35 genotipte meyve ağırlığı 0.94 g ile 2.39 g, Delisava, Karayağlı ve Yomra çeşitlerinde 1.42 g ile 2.18 g; iç oranı 35 genotipte %41.16 ile %58.53, Delisava, Karayağlı ve Yomra çeşitlerinde %47.29 ile %53.70; çotanaktaki meyve sayısı 35 genotipte 1.19 ile 5.35, Delisava, Karayağlı ve Yomra çeşitlerinde 1.91 ile 4.47 aralığında belirlenmiştir. 2016 yılında kabuklu meyve ağırlığı ürün alınabilen 8 genotipte 0.87-1.76 g, Delisava çeşidinde 2.13 g; iç oranı 8 genotipte %41.95-52.25, Delisava çeşidinde %56.67; çotanaktaki meyve sayısı 8 genotipte 1.25-3.63, Delisava çeşidinde 2.10 olarak tespit edilmiştir. Araştırma soncunda, şiddetli don yılı sonrası dal verimleri 400-500 g üzerinde olan genotipler ile, üst üste iki yıl ürün veren genotipler ve Delisava-2 klonu dikkat çekici bulunmakla beraber, bunlar üzerinde daha uzun süreli çalışmalar yapılması gerekmektedir.

Bu çalışma, Çakıldak fındık çeşidinde iç meyve iriliği ile biyokimyasal özellikler arasındaki ilişkiyi belirlemek amacı ile yürütülmüştür. Bu amaçla meyveler iç iriliğine göre küçük ( 9.0-11.0), orta (11.01-13.0) ve büyük (13.01-15.0) olmak üzere 3 gruba ayrılmıştır. İç meyve iriliğine göre sınıflandırılan meyvelerde yağ oranı, protein oranı, toplam fenolik içeriği, toplam flavonoid içeriği ve antioksidan kapasitesi (FRAP ve DPPH testlerine göre) belirlenmiştir. Protein oranı üzerine iç meyve iriliğinin etkisi önemsiz bulunurken (p>0.05), yağ oranı, toplam fenolik içeriği, toplam flavonoid içeriği ve antioksidan kapasitesi üzerine ise önemli bir etkisinin olduğu tespit edilmiştir (p<0.05). İç meyve iriliğine göre; yağ oranı %56.74 (küçük)-58.02 (orta), protein oranı %16.24 (küçük)-17.85 (büyük), toplam fenolik içeriği 662.3 (orta)-763.5 (küçük) mg 100 g^-1, toplam flavonoid içeriği 5.42 (büyük)-11.56 (küçük) mg 100 g^-1, FRAP testine göre antioksidan kapasitesi 3348.0 (orta)-5883.3 (küçük) µmol 100 g^-1 ve DPPH testine göre ise 3160.0 (orta)-4418.2 (küçük) µmol 100 g^-1 arasında belirlenmiştir. İç meyve iriliği ile toplam flavonoid içeriği (r= -0.957***) ve antioksidan kapasitesi (FRAP ve DPPH testlerine göre, sırasıyla r= -0.799** ve r= -0.739*) arasında negatif bir korelasyon belirlenmiştir (p<0.05). Bunun yanı sıra iç meyve iriliği ile toplam flavonoid içeriği (R²=0.917) ve antioksidan kapasitesi (FRAP ve DPPH testlerine göre, sırasıyla R²=0.637 ve R²=0.546) arasında negatif bir ilişki tespit edilmiştir (p<0.05). Sonuç olarak, yağ oranı bakımından orta irilikteki meyvelerin, protein oranı bakımından büyük irilikteki meyvelerin ve toplam fenolik içeriği, toplam flavonoid içeriği ve antioksidan kapasitesi bakımından ise küçük iç iriliğine sahip meyvelerin yüksek değerlere sahip olduğu belirlenmiştir.

Bu araştırma, Çarşamba ilçesi (Samsun) Çakmak Baraj havzasında organik tarıma geçiş sürecinde dördüncü yılını tamamlamış olan Palaz fındık çeşidiyle tesis edilmiş fındık bahçelerinde 2015-2017 yılları arasında yürütülmüştür. Araştırmada 5, 6, 7, 8, 10, 12 ve 14 gövdeli olarak terbiye edilmiş olan ocaklarda gövde sayısıyla bağlantılı olarak ocak verimi, gövde verimi ve bazı meyve özelliklerinin değişimleri incelenmiştir. Organik olarak yetiştirilen Palaz fındık çeşidinde, ocakta bırakılan gövde sayısına bağlı olarak meyve ağırlığı 2.05-2.32 g, iç ağırlığı 1.12-1.29 g, iç oranı % 53.0-55.6, kabuk kalınlığı 1.08-1.20 mm, çotanaktaki meyve sayısı 2.35-2.65, ocak başına verim 1.223-7.290 kg, gövde verimi 244.6-595.4 g ve dekara verim 59.9-179.1 kg arasında hesap edilmiştir. Ocaktaki gövde sayısına bağlı olarak meyve ağırlığı, iç ağırlığı, kabuk kalınlığı ve iç oranı verileri arasında istatistiki önemli farklar bulunurken (p<0.05), ocak veriminin gövde sayısına bağlı olarak artış gösterdiği tespit edilmiştir. Üç yıllık ortalama değerlere göre, ocak başına en yüksek verim 7.290 kg ile bahçede 40.7 m2’lik bir yetişme alanı kaplayan 14 gövdeli ocaklardan, en yüksek gövde verimi 8 gövdeli ocaklardan elde edilmiştir. Bahçede 5, 6, 7, 8, 10, 12 ve 14 gövdeli olarak yetiştirilen ocakların geliştikleri taç iz düşüm (gelişme) alanları da sırasıyla 20.4 m2, 22 m2, 28.3 m2, 36.3 m2, 37.4 m2, 38.5 m2 ve 40.7 m2 olarak ölçülmüştür.

In this study, fruit properties of 19 rose hip (Rosa spp.) genotypes selected from a large number of genotypes in the natural rose hip population in Akkuş district (Ordu province) in 2014-2015 were determined. The genotypes belonged to Rosa dumalis Bechst., Rosa gallica L. and Rosa canina species. They had a range of 1.22-3.47 g in fruit weight, 10.2-16.9 mm in fruit width, 13.2-25.2 mm in fruit length, 1.25-2.09 in fruit shape index, 62-72% in fruit flesh ratio, 16-35 in seed number, 13.6-24.4% in total soluble solids, 560-1025 mg 100g-1 in C vitamin content, and 1.06-2.48 Brix° in titratable acidity. The five genotypes were less thorny plants. The two genotypes (AK-75 and AK-20) were evaluated as promising in terms of fruit weight and fruit flesh ratio. In addition, AK-63 for TSS content and AK-16 for vitamin C content were found remarkable. Findings revealed that some genotypes could be valuable as genetic material for future breeding efforts.