One of the most important steps in solid waste management is the selection of an appropriate landfill site. The site selection process requires the evaluation and analysis of several criteria. However, the traditional evaluation method is not sufficient for the site selection process. Geographical information system (GIS) technologies are effectively used in the process of site selection, which is a spatial problem. This article describes a raster GIS-based landfill site selection (LSS) method. This method utilizes a raster-based spatial database in which the factors affect the landfill site selection. The final product in this method is the cost surface map showing pixel-based values of the appropriate areas. Furthermore, this GIS-based LSS method was applied for the evaluation of two landfill sites in Trabzon Province in Turkey, for which the traditional evaluation method for site selection was used. The suitability values on the cost surface map of these two landfills have shown that these sites are not appropriate for a solid waste landfill. In conclusion, it was demonstrated that the method of raster GIS-based site selection gives more effective results than traditional methods.
This study focuses on the Tanjant Road in Trabzon, in which public authorities expropriated a lot of parcels together with buildings then destroyed all of them and then finally finished the road. If Tanjant road was opened in accordance 3194/18th article, contribution rate was to be 39%. It is seen that contribution rate to be curtailed from the adjusted cadastral parcels has fallen to 18% on 337 cadastral parcels after the expropriation for Tanjant road. If LR was applied, the road field to be expropriated would be met via the area acquired from the LR, thanks to contribution rate. In both practices, it is aimed that keeping arrangement area wide; the benefits and problems Tanjant road and article 18 have brought are distributed to a wide area. It is seen that expropriation costs are met free of charge in inner-city route with LR.
15 September 2024 in Karadeniz Fen Bilimleri Dergisi
2019 yılında 3194 sayılı İmar Kanunu’nda yapılan değişiklikler ile birlikte, imar planları için esas ve öncelikli olan uygulama yöntemi Arazi ve Arsa Düzenlemesi (AAD) olarak belirlenmiştir. Nitekim Türk mevzuatında AAD, imar planlarının uygulanmasındaki en etkin ve en adil yöntem olarak öne çıkmaktadır. Ancak bu yöntemin uygulanmasında bazı temel zorluklar bulunmaktadır. Üzerinde yasalara uygun olarak yapılaşmış ruhsatlı binaların bulunduğu parsellerin AAD uygulamalarında değerlendirilmesi bu zorlukların en önemlilerindendir. Bu çalışmada; Kanunda 2019 yılında yapılan değişiklikle re’sen uygulanabilir hale gelen düzenleme ortaklık payının bedele dönüştürülmesi yöntemi incelenmiştir. Çalışma kapsamında, Arazi ve Arsa Düzenlemesi (AAD) uygulamalarında düzenleme ortaklık payının bedele dönüştürülmesi örnek bir alan üzerinden incelenmiştir. Ayrıca aynı uygulama esas alınarak düzenleme ortaklık payının bedele dönüştürülmesi uygulamasının nasıl yapılacağı anlatılmış ve bedele dönüştürülecek miktara ilişkin hesaplar yapılmıştır. Yöntem için uygulayıcıların ihtiyaç duyacağı klişe örnekleri üzerinden bedele dönüştürmeye ilişkin işlemler açıklanmıştır.
1 March 2020 in Proceedings of the Institution of Civil Engineers - Municipal Engineer
A significant portion of the municipal income in Turkey comes from property tax. However, the process of registering property and associating it with owners presents significant problems in the calculation and collection of this tax. In the study reported in this paper, a spatial address registration system based on street addresses and using a geographical information system was developed to reduce property-tax evasion. The model was applied on a 1600 ha area that included 10 059 independent households and 7013 land parcels. The annual tax-evasion loss due to non-declaration in the study area was determined. Based on a national total of 20 million households and 57 million land parcels, the study showed that the country's annual property-tax loss was around 2·9 billion Turkish Lira (£0·6 billion). The proposed model provides an effective solution to minimise this loss.
15 December 2024 in Karadeniz Fen Bilimleri Dergisi
Arazi ve Arsa Düzenlemesi (AAD) uygulamaları içinde gerçekleştirilen kamulaştırma işlemleri, 3194 sayılı İmar Kanunu ile Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmelik hükümleri doğrultusunda hayata geçirilmektedir. Danıştay Altıncı Dairesi ve Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu tarafından verilen yürütmeyi durdurma kararları, AAD uygulamalarına ilişkin birçok soru işaretini beraberinde getirmiştir. Cevabı aranan sorulardan bir tanesi de AAD uygulamaları kapsamında yapılacak kamulaştırma işlemlerine ilişkindir. Yürütmeyi durdurma kararları sonrasında kesinti oranı yüzde kırk beş üzerinde hesaplanan düzenleme sahalarında uygulama yapılması mümkün değildir. Mevcut durum özelinde öncelikli olarak mevzuat tarafından çözüm bulunamayan sorunların tespit edilmesi gerekmektedir. Belirlenen sorunların çözümü için yeni çözüm önerilerine ihtiyaç duyulmaktadır. Çalışma kapsamında meri mevzuatın kamulaştırma mantığına ilişkin sorunlar tespit edilmiştir. AAD içindeki kamulaştırma sürecine ilişkin olası seçenekler sunulmuştur.
8 April 2026 in Journal of Geodesy and Geoinformation
Türk imar hukukunda mülkiyet hakkı kısıtlamalarından kaynaklanan mağduriyetlerin giderilmesi ve kamulaştırmasız el atma sorunlarının çözümü amacıyla 7534 sayılı Kanun ile İmar Hakkı Aktarımı (İHA) yöntemi yasal bir zemine kavuşmuştur. Bu çalışmanın amacı; 3194 sayılı İmar Kanunu ve Arazi ve Arsa Düzenlemeleri Hakkında Yönetmelik hükümleri çerçevesinde kurgulanan İHA modelinin uygulanabilirliğini, teknik kısıtlarını ve mülkiyet yapısına etkilerini analiz etmektir. Çalışmada, mevzuatla tanımlanan çerçeve doğrultusunda seçilen üç örnek uygulama üzerinden tam aktarım, rezerv kapasite kullanımı ve kısmi aktarım durumlarını içeren üç farklı senaryo incelenmiştir. Analizlerde, verici ve alıcı parseller arasındaki ilişki değer esaslı yöntemle değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, değer dengeleme mekanizmasının teorik olarak adil bir takas zemini sunduğunu ancak alıcı parsellerdeki %30 emsal artış tavanının, yüksek değerli verici parsellerin aktarımında tam aktarımı engelleyerek kısmi aktarımı zorunlu kılabildiğini göstermektedir. Bu durumun, verici parselin tapudan terkin edilememesine ve mülkiyetin kamu-gerçek kişi ortaklığına dönüşmesine yol açtığı tespit edilmiştir. Çalışma sonucunda sistemin sürdürülebilirliği için bakiye imar haklarının “İmar Hakkı Sertifikası” yoluyla yönetilmesi ve İlbank koordinasyonunda kurumsal bir takas mekanizmasının geliştirilmesi önerilmektedir.